ΤΡΙΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 1163/2021

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τις Δικαστές Μαρία Τσιλιγκαρίδου, Πρόεδρο Εφετών, Ωραία Σταυρίδου, Εφέτη, Ελένη Ασημακοπούλου, ΕφέτηΕισηγήτρια και τη Γραμματέα Νικολέττα Νέδα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στη Θεσσαλονίκη, στις 19 Φεβρουάριου 2021. για να δικάσει τις υποθέσεις μεταξύ :

ΤΟΥ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ-ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΥ: Σ. ... του Β., κατοίκου ...... Θεσσαλονίκης (οδός ......), με ΑΦΜ ......, που εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο, βάσει δήλωσης του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο του Θεόδωρο Ζέρβα (AMI ΔΣΘ ......), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ-ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «..... BANK Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία», που εδρεύει στην Αθήνα (οδός ......) και εκπροσωπείται νόμιμα, με ΑΦΜ ......, η οποία δεν παραστάθηκε.

ΤΗΣ ΑΥΤΟΤΕΛΩΣ ΠΡΟΣΘΕΤΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΙΝΟΥΣΑΣ: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «..... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ» και τον διακριτικό τίτλο «...... FINANCIAL SOLUTIONS», με Γ.Ε.ΜΗ. ...... και ΑΦΜ ......, που εδρεύει στην Αθήνα (οδός ......) και εκπροσωπείται νόμιμα, και υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστριας απαιτήσεων της αλλοδαπής εταιρείας με την επωνυμία "...... SECURITISATION SA", που εδρεύει στο Λουξεμβούργο, προς την οποία έχουν μεταβιβασθεί, στο πλαίσιο τιτλοποίησης αξιώσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 του ν. 3156/2003 οι απαιτήσεις της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «..... BANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» (..... ΜΠΑΝΚ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) και διακριτικό τίτλο «..... BANK» «(..... ΜΠΑΝΚ)», όπως τροποποιήθηκε η επωνυμία της από «ΤΡΑΠΕΖΑ ..... Α.Ε.», που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας Δικηγόρου της Κικής Αθανασίου (AM ΔΣΘ .....), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

ΤΗΣ ΥΠΕΡ ΗΣ Η ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «..... BANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» (..... ΜΠΑΝΚ ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) και διακριτικό τίτλο «..... BANK» «(..... ΜΠΑΝΚ)», όπως τροποποιήθηκε η επωνυμία της από «ΤΡΑΠΕΖΑ ..... Α.Ε.»,, που εδρεύει στην Αθήνα (......) και εκπροσωπείται νόμιμα, με Α.Φ.Μ. ......, η οποία δεν παραστάθηκε.

ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΥΤΟΤΕΛΗΣ ΠΡΟΣΘΕΤΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ: Σ. ... του Β. και της Α., κατοίκου ...... Θεσσαλονίκης (οδός ......), με ΑΦΜ ......, που εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο, βάσει δήλωσης του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο του Θεόδωρο Ζερβά (AM ΔΣΘ ......), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ήδη εφεσίβλητη «..... BANK Ανώνυμη Τραπεζική Εταιρεία» άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατά των α) Δ.., β) Χ. .., γ) Δ. .. και δ) Σ.. του Β. και της Α., ήδη εκκαλούντος, την από 27-05-2015 και με αριθμό κατάθεσης ....../2015 αγωγή, με την οποία ζήτησε να απαγγελθεί υπέρ αυτής η διάρρηξη ως καταδολιευτικής της δικαιοπραξίας, που καταρτίστηκε με το αναφερόμενο στην αγωγή συμβόλαιο, με το οποίο μεταβιβάστηκε, λόγω γονικής παροχής, από τον οφειλέτη της Β. ., ήδη αποβιώσαντα πριν από την άσκηση της αγωγής και φερόμενο να κληρονομήθηκε εξ αδιαθέτου από τους άνω τρεις πρώτους εναγόμενους, προς τον τέταρτο εναγόμενο-γιό του, η κυριότητα του ακινήτου που περιγράφεται στο συμβόλαιο και στην αγωγή. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε, από το άνω πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, η με αριθμό 15507/2017 οριστική απόφαση, τακτικής διαδικασίας, αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία απέρριψε την αγωγή ως προς τους πρώτους τρεις εναγόμενους και έκανε δεκτή αυτήν ως προς τον τέταρτο εναγόμενο, ήδη εκκαλούντα. Κατά της απόφασης αυτής ο άνω ηττηθείς τέταρτος εναγόμενος άσκησε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου τη με Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ/ΕΤΟΣ ....../2017 έφεσή του, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε η 15η-02-2019, μετά από πρώτη αναβολή η 28η-02-2020 και μετά από δεύτερη αναβολή η 19η-02-2021. Μετά την άσκηση της ανωτέρω έφεσης η εταιρεία με την επωνυμία «..... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ» άσκησε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου τη με Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ/ΕΤΟΣ ....../2020 «αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση», υπέρ της εφεσίβλητης τράπεζας και κατά του εκκαλούντος, η οποία προσδιορίστηκε για συζήτηση στη δικάσιμο της 28ης-02-2020 και μετά από νόμιμη αναβολή στη δικάσιμο της 19η-02-2021.

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία εκφωνήθηκε χωριστά κάθε υπόθεση στη σειρά της από το σχετικό πινάκιο, δεν παραστάθηκε η εφεσίβλητη και υπέρ ης η αυτοτελής πρόσθεση παρέμβαση ενώ οι λοιποί διάδικοι (εκκαλών και αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα) παραστάθηκαν όπως παραπάνω σημειώνεται και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στις προτάσεις τους.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Εισάγονται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου α) η με Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ/ΕΤΟΣ ....../2017 έφεση, κατά της με αριθμό 15507/2017 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την τακτική διαδικασία και β) η με ΓΑΚ/ΕΑΚ/ΕΤΟΣ ....../2020 αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, υπέρ της εφεσίβλητης τράπεζας και κατά του εκκαλούντος, οι οποίες πρέπει να συνεκδικαστούν, λόγω της προφανούς μεταξύ τους συνάφειας (άρθρα 246 και 524 παρ. 1 ΚΠολΔ). Η υπό κρίση έφεση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (προ πάσης επιδόσεως της εκκαλουμένης). Ο εκκαλών κατέθεσε το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 παρ. 3Αγ ΚΠολΔ παράβολο ποσού 150 ευρώ, με το με αριθμό ...../2017 e-παράβολο, όπως αυτό προκύπτει από τη με ΓΑΚ/ΕΑΚ/ΕΤΟΣ ....../2017 έκθεση κατάθεσης ένδικου μέσου, που συντάχθηκε από τον γραμματέα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Επομένως, πρέπει η έφεση να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω, ως προς το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (533 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά την ίδια όπως και πρωτοδίκως τακτική διαδικασία.

ΙΙ. Από τη διάταξη του άρθρου 80 ΚΠολΔ προκύπτει ότι τρίτος μπορεί να ασκήσει σε εκκρεμή μεταξύ άλλων δίκη πρόσθετη παρέμβαση για την υποστήριξη κάποιου διαδίκου, μέχρι να εκδοθεί αμετάκλητη απόφαση, συνεπώς για πρώτη φορά και ενώπιον του Εφετείου, περιοριζόμενος σε μόνη την υποστήριξη ή αντίκρουση των λόγων της έφεσης, εφόσον έχει έννομο συμφέρον. Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 81 παρ. 1 και 215 παρ. 1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι η πρόσθετη παρέμβαση ασκείται σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν για την αγωγή, δηλαδή με κατάθεση του δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο απευθύνεται, που είναι αναγκαίο στοιχείο της προδικασίας και ολοκληρώνεται με την κοινοποίηση αυτής στους διαδίκους. Έννομο συμφέρον για την άσκηση της πρόσθετης παρέμβασης υφίσταται, όταν με την πρόσθετη παρέμβαση μπορεί να προστατευθεί δικαίωμα του παρεμβαίνοντος ή να αποτραπεί η δημιουργία σε βάρος αυτού νομικής υποχρέωσης, που, είτε απειλούνται από τη ‘ί δεσμευτικότητα και την εκτελεστότητα της απόφασης που θα εκδοθεί, είτε υπάρχει κίνδυνος προσβολής τους από τις αντανακλαστικές συνέπειες της, ως τρίτος δε, κατά την έννοια της ίδιας διάταξης του άρθρου 80 ΚΠολΔ, νοείται εκείνος, ο οποίος δεν είχε προσλάβει την ιδιότητα του διαδίκου με οποιονδήποτε τρόπο στην αρχική δίκη ή σε στάδιο προηγούμενης δίκης επί της υπόθεσης. Εξάλλου, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 83 ΚΠολΔ, αν η ισχύς της απόφασης στην κύρια δίκη εκτείνεται και στις έννομες σχέσεις εκείνου που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση προς τον αντίδικό του, εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 76 μέχρι 78. Από τη διάταξη αυτή συνάγεται ότι αποφασιστικό κριτήριο για τον χαρακτηρισμό της πρόσθετης παρέμβασης ως αυτοτελούς είναι η επέκταση της ισχύος της απόφασης, δηλαδή των υποκειμενικών ορίων του δεδικασμένου, της εκτελεστότητας και της διαπλαστικής ενέργειας αυτής, στις έννομες σχέσεις του τρίτου προς τον αντίδικό του. Το δικονομικό δικαίωμα της άσκησης αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβάσης παρέχεται, όχι λόγω της πιθανής εκδήλωσης δυσμενών ενεργειών της απόφασης σε βάρος τρίτου, αλλά λόγω της δεσμευτικότητας αυτών που θα κριθούν στην ήδη εκκρεμή δίκη, όσον αφορά στις σχέσεις του πάρε μ βαίνοντας προς τον αντίδικό του, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα άλλης διαδικασίας. Με την άσκηση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης ο παρεμβαίνων, χωρίς να εισάγει στη δίκη μια νέα έννομη σχέση, αντιδικεί για την ήδη εκκρεμή έννομη σχέση, η διάγνωση της οποίας επισύρει την επέκταση της ισχύος της απόφασης. Η ασκούμενη κατά το άρθρο 83 ΚΠολΔ αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση δημιουργεί περιορισμένου περιεχομένου επιγενόμενη αναγκαία ομοδικία του παρεμβαίνοντος με τον διάδικο, υπέρ του οποίου η παρέμβαση, στο μέτρο που ο παρεμβαίνων θεωρείται κατά πλάσμα δικαίου ως αναγκαίος ομόδικος με τις παρεχόμενες δικονομικές εξουσίες αυτού, χωρίς όμως να έχει στη διάθεσή του διαδικαστικές ευχέρειες που προσιδιάζουν αποκλειστικά στο πρόσωπο του κυρίου διαδίκου. Ως αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση θεωρείται και εκείνη, την οποία ασκεί αυτός που έγινε διάδοχος του διαδίκου όσο διαρκούσε η δίκη ή μετά το πέρας αυτής (άρθρο 225 παρ. 2 ΚΠολΔ), αφού το δεδικασμένο από τη δίκη ισχύει υπέρ και κατά αυτού κατά το άρθρο 325 αριθ. 2 ΚΠολΔ. Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθ. 1 περ. γ' του ν. 4354/2015 "Διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων κτλ", "Τα δικαιώματα που απορρέουν από τις μεταβιβαζόμενες λόγω πώλησης απαιτήσεις δύνανται να ασκούνται μόνο μέσω των εταιριών διαχείρισης της παρούσας παραγράφου. Οι μεταβιβαζόμενες απαιτήσεις από δάνεια και πιστώσεις λογίζονται ως τραπεζικές και μετά τη μεταβίβασή τους. Οι εταιρίες διαχείρισης απαιτήσεων ευθύνονται για όλες τις υποχρεώσεις απέναντι στο Δημόσιο και σε τρίτους, οι οποίες βαρύνουν τις εταιρίες απόκτησης απαιτήσεων και απορρέουν από τις μεταβιβαζόμενες απαιτήσεις". Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 4 του ν. 4354/2015, "Οι Εταιρίες Διαχείρισης νομιμοποιούνται, ως μη δικαιούχοι διάδικοι, να ασκήσουν κάθε ένδικο βοήθημα και να προβαίνουν σε κάθε άλλη δικαστική ενέργεια για την είσπραξη των υπό διαχείριση απαιτήσεων, καθώς και να κινούν, παρίστανται ή συμμετέχουν σε προπτωχευτικές διαδικασίες εξυγίανσης, πτωχευτικές διαδικασίες αφερεγγυότητας, διαδικασίες διευθέτησης οφειλών και ειδικής διαχείρισης των άρθρων 61 επ. του ν. 4307/2014. Εφόσον οι Εταιρίες συμμετέχουν σε οποιαδήποτε δίκη με την ιδιότητα του μη δικαιούχου διαδίκου το δεδικασμένο της απόφασης καταλαμβάνει και τον δικαιούχο της απαίτησης''. Τέλος, κατά το άρθρο 274 παρ. 2 ΚΠολΔ, "Αν εκείνος που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση λάβει κανονικά μέρος στη δίκη, τότε: α) αν δεν λάβουν μέρος κανονικά στη δίκη και οι δύο αρχικοί διάδικοι ή ο αντίδικος εκείνου υπέρ του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση, το δικαστήριο συζητεί την υπόθεση ερήμην του αντιδίκου εκείνου υπέρ του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση και εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 271 και 272, β) αν δεν λάβει μέρος κανονικά στη δίκη μόνο εκείνος υπέρ του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση, το δικαστήριο συζητεί την υπόθεση ερήμην του, μεταξύ εκείνου που άσκησε την παρέμβαση και του αντιδίκου εκείνου υπέρ του οποίου ασκήθηκε η παρέμβαση". Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι, σε περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας στη δίκη επί της έφεσης, αν κάποιος από τους αναγκαίους ομόδικους δεν εκπροσωπηθεί από πληρεξούσιο δικηγόρο, πλην, όμως, έχει κλητευθεί νομίμως είτε από τον αντίδικό του, είτε από τον αναγκαίο ομόδικο, τότε η συζήτηση χωρεί νομίμως και ως προς τον απολειπόμενο αυτόν αναγκαίο ομόδικο, αφού, αν και δεν παραστάθηκε, Θεωρείται ότι αντιπροσωπεύεται από τον αναγκαίο ομόδικο του (ΑΠ 368/2019, ΕφΔωδ 14/2021, ΕφΔυτΜακ 19/2020 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Στην προκειμένη περίπτωση, η εδρεύουσα στην Αθήνα ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «..... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ» άσκησε το πρώτον ενώπιον του παρόντος δευτεροβάθμιου Δικαστηρίου, με ιδιαίτερο δικόγραφο, που κατέθεσε στη γραμματεία του Δικαστηρίου τούτου, τη με Γ.Α.Κ./Ε.Α.Κ/ΕΤΟΣ ....../2020 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση, υπέρ της εφεσίβλητης «..... BANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ» και κατά του εκκαλούντος Σ. .., επικαλούμενη ως έννομο συμφέρον της το γεγονός ότι είναι νόμιμη διαχειρίστρια της αλλοδαπής ειδικού σκοπού ανώνυμης εταιρείας, που εδρεύει στο Λουξεμβούργο, με την επωνυμία "..... SECURITISATION S.A.", ειδικής διαδόχου της εφεσίβλητης τράπεζας, υπέρ και κατά της οποίας θα ισχύσει το δεδικασμένο από την παρούσα δίκη (άρθρο 325 ΚΠολΔ). Από τα έγγραφα που η παρεμβαίνουσα με επίκληση προσκομίζει προκύπτουν τα εξής: Μετά τη συζήτηση της ένδικης αγωγής και πριν από την έκδοση της εκκαλουμένης απόφασης, δυνάμει της από 30-06-2017 σύμβασης πώλησης και εκχώρησης και της με ίδια ημερομηνία διορθωτικής πράξης αυτής, που συνήφθησαν μεταξύ της ήδη εφεσίβλητης τράπεζας «..... BANK ATE» και της Αλλοδαπής Εταιρείας Ειδικού Σκοπού με την επωνυμία "..... SECURITISATION S.A.", εδρεύουσας στο Λουξεμβούργο, μεταβιβάστηκε από την πρώτη στη δεύτερη μέσω τιτλοποίησης απαιτήσεων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 14 του Ν. 3156/2003, χαρτοφυλάκιο απαιτήσεων από χορηγήσεις δανείων ή και πιστώσεων προς οφειλέτες των οποίων οι οφειλές ή κάποιες οφειλές έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες ή και έχουν καταγγελθεί. Αντίγραφα της άνω σύμβασης και της διορθωτικής πράξης της καταχωρήθηκαν, σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 16 του Ν. 3156/2003, στο Δημόσιο Βιβλίο του Ν. 2844/2000, ήτοι στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών, με αριθμούς πρωτοκόλλου ..../3-7-2017 και ..../27-7-2017, αντιστοίχως, στο τόμο ... με αριθμό ... και στον τόμο ... με αριθμό ..., αντιστοίχως. Στη συνέχεια, η ανωτέρω εταιρεία "...... SECURITISATION SA”, με την από 30-6-2017 «σύμβαση διαχείρισης επιχειρηματικών απαιτήσεων», που συνήψε με την ήδη προσθέτως παρεμβαίνουσα εταιρεία "..... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ", σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παρ. 14 και 16 του Ν. 3156/2003, ανέθεσε στην ήδη παρεμβαίνουσα τη διαχείριση των εν λόγω τιτλοποιημένων απαιτήσεων της. Η σύμβαση αυτή διαχείρισης καταχωρήθηκε στο Ενεχυροφυλακείο Αθηνών με αριθμό πρωτοκόλλου ..../06-12-2017, στον τόμο ... με αριθμό .... Στις άνω, από την "..... BANK ATE" προς την "...... SECURITISATION SA", μεταβιβασθείσες τιτλοποιημένες απαιτήσεις, περιλαμβάνονται και οι απαιτήσεις που η εφεσίβλητη τράπεζα διατηρούσε σε βάρος του ήδη αποβιώσαντος Β. . του Σ., πατέρα του ήδη εκκαλούντος, ως εγγυητή των πιστώσεων που η "..... BANK ATE" χορήγησε στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ...», σε εκτέλεση της με αριθμό ...../31-05-2006 σύμβασης παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και των πρόσθετων πράξεων αυτής με αριθμούς ...../23-05-2007, ......./29-5-2008 και ......./29-9-2009, απαιτήσεις, για τις οποίες η "..... BANK ATE" εξέδωσε και κατά του ως άνω, Β. ..., πατέρα του ήδη εκκαλούντος, τις με αριθμούς ..../2011, ..../2012 και ..../2012 διαταγές πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών τη με αριθμό ..../2012 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδίκη Γιαννιτσών. Και ενώ η ως άνω τράπεζα είχε απαιτήσεις σε βάρος του εν λόγω Β. , ως εγγυητή, από τις πιστώσεις που χορήγησε στην πρωτοφειλέτρια εταιρεία «...... Α.Ε.», απαιτήσεις που είχαν γεννηθεί από τον χρόνο χορήγησης των πιστώσεων, σε εκτέλεση της ως άνω σύμβασης παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και των πρόσθετων πράξεων αυτής, εντούτοις αυτός (Β. ....) μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής το μοναδικό εμφανές περιουσιακό του στοιχείο (διαμέρισμα) στον ήδη εκκαλούντα-εναγόμενο γιό του, εν γνώσει του τελευταίου, με σκοπό να ματαιώσει την ικανοποίηση της άνω Τράπεζας στις απαιτήσεις της, οπότε η τελευταία άσκησε την κρινόμενη αγωγή της, με την οποία ζήτησε την διάρρηξη, ως καταδολιευτική, της δικαιοπραξίας, με την οποία έγινε η άνω μεταβίβαση, η οποία (αγωγή) και έγινε δεκτή με την εκκαλουμένη, την οποία προσβάλει ο εκκαλών με την υπό κρίση έφεσή του. Υπό τα δεδομένα αυτά, η άνω · '"παρέμβαση, που έχει, σύμφωνα με τις ως άνω νομικές σκέψεις, χαρακτήρα αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, είναι παραδεκτή και νόμιμη (άρθρα 80, 81, 83 ΚΠολΔ) και παρεπόμενα νομιμοποιείται η εταιρεία "....... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ" προς άσκηση αυτής, υπέρ της εφεσίβλητης «..... BANK ATE» και κατά του εκκαλούντος Σ. ... του Β., κατ’ εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 2 παρ. 4 του ν. 4354/2015, με αποτέλεσμα, μεταξύ της εφεσίβλητης, ως κυρίας διαδικου, και της άνω προσθέτως υπέρ αυτής παρεμβαίνουσας, να δημιουργηθεί σχέση επιγενόμενης αναγκαίας ομοδικίας. Περαιτέρω, από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού του Δικαστηρίου, κατά την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο και κατά την εκφώνηση των δύο υποθέσεων (έφεσης και αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης), στη σειρά τους από το οικείο πινάκιο, προκύπτει ότι η εφεσίβλητη «..... BANK ATE» δεν εμφανίστηκε στο ακροατήριο του Δικαστηρίου, ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Παραστάθηκαν μόνο ο εκκαλών και καθ’ ου η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, καθώς και η προσθέτως παρεμβαίνουσα. Τη συζήτηση της κρινόμενης έφεσης επίσπευσε ο εκκαλών. Αυτό προκύπτει από τη με επίκληση προσκομιζόμενη από τον εκκαλούντα με αριθμό ......-2017 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Α. Κ.. Κατά την ορισθείσα πρώτη δικάσιμο της έφεσης, στις 15-02-2019, η συζήτηση αναβλήθηκε, παρόντων των διαδίκων, μετά από αίτημα του εκκαλούντος, για τη δικάσιμο της 18η-3-2020 (βλ. με αριθμό 85/2019 πρακτικά αναβολής), όταν και πάλι αναβλήθηκε, απούσας της εφεσίβλητης, εκ του οικείου πινακίου, κατόπιν αιτήματος του εκκαλούντος, για τη δικάσιμο της 19ης-02-2021 (βλ. με αριθμό 131/2020 πρακτικά αναβολής). Για τη νέα αυτή δικάσιμο εκ του οικείου πινακίου δεν απαιτούνταν νέα κλήτευση της εφεσίβλητης {άρθρο 226 παρ. 4 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, η συνεκδικαζόμενη με την υπό κρίση έφεση αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση με ΓΑΚ/ΕΑΚ/ΕΤΟΣ ....../2020, υπέρ της εφεσίβλητης τράπεζας και κατά του εκκαλούντος, ορίστηκε να συζητηθεί στη δικάσιμο της 28ης-02-2020. Αντίγραφο της άνω αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης επιδόθηκε, με επιμέλεια της προσθέτως παρεμβαίνουσας, στην υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση «...... BANK ATE», προς γνώση της και για τις νόμιμες συνέπειες, καλούμενη συγχρόνως να παραστεί στο παρόν Δικαστήριο κατά τη συζήτηση της πρόσθετης παρέμβασης στη δικάσιμο της 28ης-02-2020, όπως αυτό προκύπτει από τη με επίκληση νόμιμα προσκομιζόμενη από την προσθέτως παρεμβαίνουσα με αριθμό .....1-2020 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, Β. Κ.. Κατά την ανωτέρω δικάσιμο της 28ης-02-2020, η συζήτηση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης αναβλήθηκε εκ του οικείου πινακίου, με παρόντες την παρεμβαίνουσα και του καθ' ου η παρέμβαση, κατόπιν αιτήματος του καθ’ ου η πρόσθεση παρέμβαση και προκειμένου να συνεκδικαστεί με την άνω έφεσή του, για τη δικάσιμο της 19ης-02-2021 (βλ. με αριθμό 132/2020 πρακτικά αναβολής). Για τη νέα αυτή δικάσιμο εκ του οικείου πινακίου δεν απαιτούνταν νέα κλήτευση της υπέρ ης η παρέμβαση εφεσίβλητης (άρθρο 226 παρ. 4 ΚΠολΔ). Ενόψει των ανωτέρω, αφού η εφεσίβλητη κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά τη συζήτηση της έφεσης, αλλά δεν παραστάθηκε, περαιτέρω δε, η ίδια, ως υπέρ ης η αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά τη συζήτηση της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, αλλά δεν παραστάθηκε, πρέπει να δικαστεί ερήμην και στις δύο υποθέσεις, εκπροσωπούμενη όμως από την υπέρ αυτής αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα ανώνυμη εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις με την επωνυμία «....... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ» και τον διακριτικό τίτλο «...... FINANCIAL SOLUTIONS"», καθόσον η τελευταία τελεί ως προς την εφεσίβλητη ~ υπέρ ης η πρόσθετη παρέμβαση σε αναγκαία ομοδικία, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στην άνω μείζονα σκέψη.

ΙΙΙ. Η ενάγουσα και ήδη εφεσίβλητη «..... BANK ATE» άσκησε ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατά των α) Δ..., β) Χ. ...., γ) Δ.... και δ) Σ... του Β. και της Α., ήδη εκκαλούντος, την από 27-05-2015 και με αριθμό κατάθεσης ....../2015 αγωγή, με την οποία ιστορούσε τα ακόλουθα: Ότι χορήγησε, με βάση τη με αριθμό .......1-05-2006 σύμβαση παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ...» ” ‘' πίστωση μέχρι του ποσού του 1.200.000 ευρώ, το οποίο, με τις υπ' αριθμούς '...../23-05-2007, ......./29-05-2008 και ......./29-09-2009 πρόσθετες αυξητικές του ορίου της πίστωσης πράξεις που ακολούθησαν, αυξήθηκε στο ποσό των 12.500.000 ευρώ. Ότι την εμπρόθεσμη και ολοκληρωτική εξόφληση του χρέους της πιστούχου ως άνω ΑΕ, εγγυήθηκε, μεταξύ άλλων, και ο Β. ., Αντιπρόεδρος του ΔΣ της ως άνω εταιρείας (...... Α.Ε), ενεχόμενος ως αυτοφειλέτης, παραιτούμενος από τα δικαιώματα που απορρέουν από τα άρθρα 853, 854, 855, 862, 863, 866, 867, 868 και 869 ΑΚ, υπογράφοντας και αυτός στο σώμα της εν λόγω πιστωτικής σύμβασης και των άνω πρόσθετων πράξεων. Ότι στα πλαίσια της ως άνω σύμβασης παροχής πίστωσης κινήθηκαν οι αναφερόμενοι στην αγωγή λογαριασμοί και δόθηκε σε εκτέλεση σχετικού όρου αυτής και η με αριθμό ......./08-07-2011 εγγυητική επιστολή της τράπεζας (ενάγουσας) υπέρ της πιστούχου προς την εταιρεία «....... ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ Α Ε.», ποσού 70.000 ευρώ, η οποία κατέπεσε την 07-10-2011 και η τράπεζα κατέβαλε στη λήπτρια δικαιούχο το ανωτέρω ποσό. Ότι η τράπεζα κατήγγειλε την ανωτέρω σύμβαση και το κλείσιμο των λογαριασμών γνωστοποιήθηκε στην οφειλέτρια και τους εγγυητές την 18-10-2011. Ότι για την ικανοποίηση της απαίτησής της εκδόθηκε μετά από αίτησή της η με αριθμό ..../2011 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η οφειλέτρια εταιρεία και οι εγγυητές να της καταβάλουν εις ολόκληρον ο καθένας το ποσό του 1.096.401,53 ευρώ, πλέον τόκων και με ανατοκισμό των τόκων υπερημερίας ανά εξάμηνο από την 25-10-2011 μέχρι την εξόφληση. Ότι κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, που επιδόθηκε στις 06-12-2011 στον Β. ., ασκήθηκαν η αναφερόμενη στην αγωγή ανακοπή και πρόσθετοι λόγοι αυτής, που απορρίφθηκαν με την αναφερόμενη απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, Ότι στο πλαίσιο της ως άνω σύμβασης ανοικτού αλληλόχρεου λογαριασμού χορηγήθηκε επίσης υπέρ της πρωτοφειλέτριας η με αριθμό ....../14-07-2010 εγγυητική επιστολή της τράπεζας προς την εταιρεία «....... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ Α.Ε.», ποσού 146.000 ευρώ, η οποία κατέπεσε την 05-01-2012 και η τράπεζα κατέβαλε στη λήπτρια δικαιούχο το ανωτέρω ποσό. Ότι για την ικανοποίηση της απαίτησής της αυτής εκδόθηκε μετά από αίτηση της τράπεζας η με αριθμό ..../2012 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η οφειλέτρια εταιρεία και οι εγγυητές να της καταβάλουν εις ολόκληρον ο καθένας το ποσό των 146.000 ευρώ, πλέον τόκων. Ότι κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, που επιδόθηκε την 23-03-2012 στον Μ..., ασκήθηκαν η αναφερόμενη στην αγωγή ανακοπή και πρόσθετοι λόγοι αυτής, που απορρίφθηκαν με την αναφερόμενη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών. Ότι στο πλαίσιο της ως άνω σύμβασης ανοικτού αλληλόχρεου λογαριασμού χορηγήθηκε επίσης υπέρ της πρωτοφειλέτριας η με αριθμό ......./14-07-2010 εγγυητική επιστολή της τράπεζας προς την εταιρεία «....... ENGINEERING COMPANY», ποσού 122.034 USD, η οποία κατέπεσε την 21-10-2011 και η τράπεζα κατέβαλε στη λήπτρια δικαιούχο το ανωτέρω ποσό, που αντιστοιχεί στο ποσό των 89.744,08 ευρώ, με βάση την ισχύουσα ισοτιμία κατά τον χρόνο καταβολής. Ότι για την ικανοποίηση της απαίτησής της αυτής εκδόθηκε μετά από αίτηση της τράπεζας η με αριθμό ..../2012 διαταγή πληρωμής του Ειρηνοδίκη Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η οφειλέτρια εταιρεία και οι εγγυητές να της καταβάλουν εις ολόκληρον ο καθένας το ποσό των 4.142,89 ευρώ, πλέον τόκων. Ότι κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, που επιδόθηκε την 10-04-2012 στον Β..., ασκήθηκε η αναφερόμενη στην αγωγή ανακοπή, που απορρίφθηκε με τη με αριθμό 266/2013 απόφαση του Ειρηνοδικείου Γιαννιτσών. Ότι χορήγησε, με βάση τη με αριθμό .../20-12-2007 σύμβαση δανείου, στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ....» δάνειο 3.819.631,46 ευρώ, με σκοπό την αναχρηματοδότηση των οφειλών της προς την τράπεζα, την εμπρόθεσμη και ολοκληρωτική εξόφληση του οποίου εγγυήθηκε, μεταξύ άλλων, και ο Β., ενεχόμενος ως αυτοφειλέτης, παραιτούμενος από τα δικαιώματα που απορρέουν από τα άρθρα 853, 854, 855, 862, 863, 866, 867, 868 και 869 ΑΚ, υπογράφοντας στο σώμα της εν λόγω σύμβασης. Ότι προς εξυπηρέτηση του δανείου κινήθηκε ο αναφερόμενος στη σύμβαση λογαριασμός, ο οποίος εμφάνισε την 16-11-2011, οπότε έκλεισε λόγω μη καταβολών και τούτο γνωστοποιήθηκε στον εγγυητή την 06-12-2011, χρεωστικό υπόλοιπο ποσού 3.954.580,33 ευρώ και η οφειλή διαμορφώθηκε την 20-12-2011 μετά τις χρεοπιστώσεις που ακολούθησαν στο ποσό των X 3.214.188,97 ευρώ. Ότι για την ικανοποίηση της απαίτησής της αυτής εκδόθηκε μετά από αίτηση της τράπεζας η με αριθμό .../2012 διαταγή πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η οφειλέτρια εταιρεία και οι εγγυητές να της καταβάλουν εις ολόκληρον ο καθένας το ποσό των 3.214.188,97 ευρώ, πλέον τόκων. Ότι κατά της ως άνω διαταγής πληρωμής, που επιδόθηκε την 28-01-2013 στον Β.., ασκήθηκαν η αναφερόμενη στην αγωγή ανακοπή και πρόσθετοι λόγοι αυτής, επί των οποίων δεν έχει εκδοθεί ακόμη απόφαση που να περατώνει τη δίκη, διότι το δικαστήριο στο οποίο εισήχθησαν να δικαστούν κηρύχθηκε καθ’ ύλην αναρμόδιο και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς εκδίκαση στο αρμόδιο δικαστήριο. Ότι την 01-02-2010 ο Β.. μεταβίβασε, με το με αριθμό ..../01-02-2010 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Μ.., που καταχωρήθηκε νόμιμα την 02-02-2010 στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς με αριθμό καταχώρισης ...... στο ΚΑΕΚ ......, λόγω γονικής παροχής, προς τον τέταρτο εναγόμενο-γιό του, κατά πλήρη και αποκλειστική κυριότητα, ένα διαμέρισμα, εμβαδού 155,06 τ.μ., κείμενο στην οδό ..... αριθ. ..., στο ..... Θεσσαλονίκης, αξίας 355.387,05 ευρώ, στο οποίο μάλιστα έχει εγγράφει με δικαστική απόφαση συναινετική προσημείωση υποθήκης για το ποσό των 200.000 ευρώ υπέρ του Ζ. Κ. την 30-09-2011, προς εξασφάλιση ισόποσου εικονικού δανείου. Ότι η ως άνω μεταβίβαση του μοναδικού του περιουσιακού του στοιχείου έγινε προς βλάβη των συμφερόντων της, σε χρόνο που ήταν ήδη γεννημένη η απαίτησή της εναντίον του και η πρωτοφειλέτρια εταιρεία είχε ήδη αρχίσει να έχει πρόβλημα ρευστότητας, γνωστό σε αυτόν λόγω της ιδιότητάς του, διότι, ενώ γνώριζε ότι με τη μεταβίβαση αυτή θα περιέλθει σε τέτοια οικονομική κατάσταση, ώστε η απολειπόμενη περιουσία του να μην επαρκεί για την ικανοποίησή της, δεδομένου ότι δεν διαθέτει άλλα εμφανή περιουσιακά στοιχεία, προχώρησε στην επίδικη μεταβίβαση, με σκοπό να ματαιώσει την ικανοποίηση της ληξιπρόθεσμης απαίτησής της, συνολικού ποσού 4.460.733,39 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων, η δε γνώση του καταδολιευτικού σκοπού του μεταβιβάζοντας από τον τέταρτο εναγόμενο- αποκτώντα δεν απαιτείται, λόγω του ότι η απαλλοτρίωση έγινε από χαριστική αιτία. Ότι κατά την εκτίμηση της αρμόδια Δ.Ο.Υ. και τον αντικειμενικό προσδιορισμό, η αξία του ανωτέρω καταδολιευτικά μεταβιβασθέντος ακινήτου, τόσο κατά την ημερομηνία μεταβίβασης (01-02-2010), όσο και σήμερα, ανέρχεται στο ποσό των 355.387,05 ευρώ, που συμπίπτει με την εμπορική του αξία σήμερα αλλά και με την εμπορική του αξία κατά την ημέρα μεταβίβασης του ως άνω ακινήτου. Ότι ο Β.. απεβίωσε την 19-09-2014 στη Θεσσαλονίκη, χωρίς να αφήσει διαθήκη, με μοναδικούς εξ αδιαθέτου συγγενείς του κατά τον χρόνο θανάτου του τη σύζυγο του Α. . και τον για του (τέταρτο εναγόμενο), οι οποίοι αποποιήθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα την επαχθείσα κληρονομιά και ακολούθως κλήθηκαν στη δεύτερη τάξη της κληρονομικής διαδοχής τα αδέλφια του θανόντος, ήτοι οι τρεις πρώτοι εναγόμενοι, καθόσον οι γονείς του είχαν ήδη προαποβιώσει, οι οποίοι δεν αποποιήθηκαν την κληρονομιά μέχρι τον χρόνο κατάθεσης της αγωγής και νομιμοποιούνται παθητικά ως νόμιμοι κληρονόμοι του οφειλέτη στην κρινόμενη αγωγή. Και ζήτησε, με βάση το άνω ιστορικό, να απαγγελθεί υπέρ αυτής η διάρρηξη ως καταδολιευτικής της δικαιοπραξίας που καταρτίστηκε με το υπ' αριθ. ..../01-02-2010 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Μ., που καταχωρήθηκε νόμιμα στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς με αριθμό καταχώρησης ....../02-02-2010, στο ΚΑΕΚ ......, με την οποία μεταβιβάστηκε, λόγω γονικής παροχής, από τον Β.. στον τέταρτο εναγόμενο, η κυριότητα του ακινήτου που περιγράφεται στο άνω συμβόλαιο. Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε η με αριθμό 15507/2017 οριστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία α) απορρίφθηκε η αγωγή ως προς τους τρεις πρώτους εναγόμενους ως απαράδεκτη, ελλείψει παθητικής νομιμοποίησής τους, άλλως με επάλληλη σκέψη ως ουσιαστικά αβάσιμη, με το σκεπτικό ότι οι ανωτέρω εναγόμενοι αποποιήθηκαν την κληρονομιά του Β. μετά την άσκησης της αγωγής, ώστε αυτοί κατά τη συζήτηση της αγωγής δεν είχαν καταστεί καν κληρονόμοι του μεταβιβάσαντος το επίμαχο ακίνητο προς τον τέταρτο εναγόμενο και β) έγινε δεκτή η αγωγή ως προς τον τέταρτο εναγόμενο και απαγγέλθηκε υπέρ της ενάγουσας η διάρρηξη, ως καταδολιευτικής, της δικαιοπραξίας, που καταρτίστηκε με το ανωτέρω συμβόλαιο, δυνάμει του οποίου ο Β. μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής προς τον τέταρτο εναγόμενο γιό του, την πλήρη και αποκλειστική κυριότητα του περιγραφόμενου σε αυτό και στο σκεπτικό της απόφασης διαμερίσματος (ακινήτου). Κατά της άνω απόφασης ο ηττηθείς τέταρτος εναγόμενος άσκησε την υπό κρίση έφεσή του, με την οποία ψέγει την εκκαλουμένη με τους σε αυτήν αναφερόμενους τρεις λόγους έφεσης, με τον πρώτο τον οποίων παραπονείται για «εσφαλμένη μη απόρριψη της ένδικης αγωγής, στο σύνολό της, ως προς όλους τους εναγόμενους, για τον λόγο της προώρου ασκήσεώς της ως προς τους αναγκαίους ομαδικούς του, φερόμένους, κατά την αγωγή, ως κληρονόμους του αρχικού οφειλέτη Β., καθόσον, κατά τον χρόνο ασκήσεώς της ενδίκου αγωγής δεν είχε συμπληρωθεί ως προς τους ομοδίκους του αυτούς η προθεσμία αποποιήσεως της κληρονομιάς του αρχικού οφειλέτη, Β.», με τον δεύτερο (λόγο) για «εσφαλμένη μη απόρριψη της αγωγής ως πλήρως αόριστης» και με τον τρίτο (λόγο) για «εσφαλμένη και ελλιπή εκτίμηση των αποδείξεων και απόρριψη του ισχυρισμού του ότι κατά το χρόνο διενέργειας της επίμαχης παροχής δεν υπήρχε σκοπός βλάβης του μεταβιβάσαντος πατέρα του» και ζητεί την εξαφάνιση της εκκαλουμένης και την απόρριψη της αγωγής της αντιδίκου του και ως προς αυτόν.

IV. Με τον δεύτερο λόγο έφεσης, ο εκκαλών ισχυρίζεται ότι η αγωγή της αντιδίκου του, επί της οποίας εκδόθηκε η εκκαλουμένη, είναι πλήρως αόριστη και ως τέτοια έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη, κατά παραδοχή της ένστασης αοριστίας που πρότεινε πρωτοδίκως, ένσταση που επαναφέρει και στο παρόν δικαστήριο με τις προτάσεις του, αλλά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, λόγω εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του νόμου ως προς την εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής, απέρριψε με την εκκαλουμένη. Επί του λόγου αυτού έφεσης, λεκτέα τα ακόλουθα: Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 939, 941, 942, 943 ΑΚ συνάγεται, ότι οι δανειστές δικαιούνται να απαιτήσουν τη διάρρηξη κάθε απαλλοτρίωσης που έγινε από τον οφειλέτη προς βλάβη τους, εφόσον η υπόλοιπη περιουσία του δεν επαρκεί για την ικανοποίησή τους. Προϋποθέσεις προστασίας των δανειστών είναι : 1) απαίτηση του δανειστή κατά του οφειλέτη γεννημένη κατά τον χρόνο που ο τελευταίος επιχειρεί την απαλλοτρίωση, 2) απαλλοτρίωση εκ μέρους του οφειλέτη, 3) απαλλοτρίωση με πρόθεση βλάβης των δανειστών, η οποία πρόθεση θεωρείται ότι υπάρχει, όταν ο οφειλέτης γνωρίζει πως με την απαλλοτρίωση του περιουσιακού του στοιχείου θα περιέλθει σε τέτοια οικονομική κατάσταση, ώστε η περιουσία του που απομένει να μη επαρκεί για την ικανοποίηση των δανειστών, αφού στην περίπτωση αυτή είναι προφανές ότι ο οφειλέτης γνωρίζει πως συνέπεια της πράξης του είναι η βλάβη των δανειστών, την οποία αποδέχεται, 4) βλάβη των δανειστών, δηλαδή ελάττωση της περιουσίας του οφειλέτη σε τέτοιο βαθμό, ώστε η υπόλοιπη περιουσία του να μην αρκεί προς ικανοποίηση των δανειστών. Η αφερεγγυότητα δε αυτή του οφειλέτη, που είναι ένα από τα στοιχεία της αγωγής, πρέπει να υπάρχει κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, που είναι ο κρίσιμος χρόνος για τον προσδιορισμό της βλάβης των δανειστών, η οποία υπάρχει, μόνο όταν ο οφειλέτης είναι κατά τον χρόνο αυτόν αφερέγγυος, και 5) γνώση του τρίτου ότι ο οφειλέτης απαλλοτριώνει προς βλάβη των δανειστών, η οποία γνώση τεκμαίρεται, όταν ο τρίτος είναι κατά την απαλλοτρίωση σύζυγος ή συγγενής σε ευθεία γραμμή ή σε πλάγια γραμμή εξ αίματος έως και τον τρίτο βαθμό ή από αγχιστεία έως τον δεύτερο βαθμό, ενώ το τεκμήριο αυτό δεν ισχύει, αν πέρασε ένα έτος από την απαλλοτρίωση έως την έγερση της αγωγής. Η ανωτέρω γνώση δεν απαιτείται, αν η απαλλοτρίωση έγινε από χαριστική αιτία. Ως απαλλοτρίωση, κατά την έννοια της άνω διάταξης του άρθρου 942 ΑΚ, δηλαδή χαριστική, είναι και η γονική παροχή, που θεσμοθετείται με το άρθρο 1509 του ίδιου Κώδικα, αφού και αυτή συνιστώ επίδοση από ελευθεριότητα. Το γεγονός ότι η εν λόγω απαλλοτρίωση γίνεται προς εκπλήρωση σχετικής ηθικής υποχρέωσης του γονέα προς το τέκνο δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε τη βλάβη των δανειστών, ούτε την προτίμηση εκπλήρωσης από τον οφειλέτη των ηθικών υποχρεώσεων του έναντι των νομικών. Εξάλλου, η επάρκεια ή η ανεπάρκεια της περιουσίας του οφειλέτη και επομένως η ύπαρξη αφερεγγυότητάς του κατά τα κρίσιμα χρονικά σημεία κρίνεται με βάση τα εμφανή περιουσιακά του στοιχεία και τέτοια είναι κατ' αρχήν όσα είναι γενικώς γνωστά και μπορούν να επιχειρήσουν σ' αυτά εκτέλεση οι δανειστές για την ικανοποίησή τους, όπως προπάντων είναι τα ακίνητα, ως προς τα οποία ισχύει σύστημα δημοσιότητας, ενώ δεν υπολογίζονται τα αφανή περιουσιακά στοιχεία, δηλαδή όσα δεν είναι γενικώς γνωστά στους δανειστές και επομένως εξομοιώνονται με ανύπαρκτα γι' αυτούς περιουσιακά στοιχεία, αφού με διαφορετική εκδοχή τίθεται σε κίνδυνο ο επιδιωκόμενος με τη διάρρηξη σκοπός της προστασίας των δανειστών από καταδολιευτικές απαλλοτριώσεις. Περαιτέρω, από τις παραπάνω διατάξεις, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 874 ΑΚ, 112 ΕισΝΑΚ και 64-67 του ΝΔ της 17-7/13-8-1923 "περί ειδικών διατάξεων επί ανωνύμων εταιρειών" προκύπτει ότι ο δανειστής που είναι φορέας απαίτησης από κατάλοιπο αλληλόχρεου λογαριασμού μπορεί να ασκήσει την αγωγή για διάρρηξη των προς βλάβη του απαλλοτριωτικών πράξεων του οφειλέτη του, έστω και αν, κατά τον χρόνο της απαλλοτρίωσης, δεν είχε κλειστεί οριστικώς ο λογαριασμός, αρκεί το οριστικό κλείσιμό του να έχει συντελεστεί μέχρι την πρώτη συζήτηση της περί διάρρηξης αγωγής του. Το κλείσιμο, δηλαδή, του λογαριασμού δεν συνιστά γενεσιουργό όρο της απαίτησης για το κατάλοιπο, αλλά αποτελεί προϋπόθεση για το απαιτητό (ληξιπρόθεσμο) του καταλοίπου. Με τη σύμβαση δε του ανοικτού λογαριασμού, η οποία αποτελεί ειδικότερη μορφή του αλληλόχρεου λογαριασμού, η τράπεζα ανοίγει πίστωση υπέρ πελάτη της, την οποία αυτός αναλαμβάνει σταδιακά, καταβάλλοντας ακολούθως τμηματικώς, ανάλογα με τους ειδικότερους όρους της σύμβασης, ορισμένες δόσεις, έναντι κεφαλαίου και τόκων, οι αμοιβαίες δε καταβολές (πιστοδοτικές και εξοφλητικές) αποβάλλουν την αυτοτέλειά τους και καθίστανται κονδύλια του λογαριασμού, ώστε απαιτητό είναι μόνο το μετά το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού τυχόν κατάλοιπο. Και πριν όμως το κλείσιμο αυτό, από την αντιπαραβολή των πιστοχρεώσεων, προκύπτει η ενεργητική ή παθητική θέση καθενός, η οποία και συνιστά ενεργητικό ή παθητικό της περιουσίας του. Επομένως, τα παραγωγικά της απαίτησης περιστατικά, ιδίως η σύμβαση και η χορήγηση των πιστώσεων, έχουν ήδη συντελεσθεί και υπάρχουν ήδη από τον χρόνο σύναψης της σύμβασης του αλληλόχρεου λογαριασμού, ώστε η απαίτηση να είναι γεννημένη και να δημιουργείται έκτοτε ενοχή για το κατάλοιπο, έστω και αν δεν είναι, πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, βέβαιη και κατά ποσό εκκαθαρισμένη, όπως γίνεται με το κλείσιμο του λογαριασμού. Επομένως, η Τράπεζα είναι και πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού δανείστρια, και συνεπώς έχει το δικαίωμα να προσβάλει ως καταδολιευτική, εφόσον συντρέχουν και οι λοιποί όροι του νόμου, κάθε απαλλοτρίωση του πελάτη της, ακόμη και αν έλαβε χώρα πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, αρκεί το οριστικό κλείσιμό του να έχει συντελεσθεί μέχρι την πρώτη συζήτηση της περί διάρρηξης αγωγής του, χωρίς να απαιτείται να έχει βεβαιωθεί δικαστικώς η απαίτηση, ούτε να έχει εξοπλισθεί με εκτελεστό τίτλο. Αντίθετη άποψη θα οδηγούσε στο άτοπο ότι ο οφειλέτης, γνωρίζοντας σε δεδομένη στιγμή και πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού την παθητική σε βάρος του κατάσταση, που προκύπτει από την αντιπαραβολή των κονδυλίων πιστώσεων και χρεώσεων αυτού, θα μπορεί χωρίς κανένα κίνδυνο διάρρηξης να απαλλοτριώνει τα περιουσιακά του στοιχεία πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού, προς βλάβη του δανειστή του (ΑΠ 914/2020 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τις διατάξεις των άρθρων 847 και 851 ΑΚ, με τη σύμβαση εγγύησης ο εγγυητής αναλαμβάνει απέναντι στον αντισυμβαλλόμενό του, που είναι έναντι άλλου δανειστής, την ευθύνη ότι θα καταβληθεί σ' αυτόν η οφειλή του άλλου. Με αυτή τη σύμβαση ο εγγυητής ενέχεται προς τον αντισυμβαλλόμενό του όπως κάθε γνήσιος οφειλέτης απέναντι στον δανειστή του και συνεπώς, όταν καταβάλει σε αυτόν, εκπληρώνει μεν την παροχή του πρωτοφειλέτη, συγχρόνως όμως εκπληρώνει και τη δική του οφειλή. Είναι συνεπώς και ο εγγυητής οφειλέτης κατά την έννοια του άρθρου 939 ΑΚ και κάθε απαλλοτρίωση που έγινε από εκείνον προς βλάβη του αντισυμβαλλομένου του και δανειστή του, εφόσον δεν επαρκεί η υπόλοιπη περιουσία εκείνου για την ικανοποίηση αυτού, υπόκειται σε διάρρηξη κατά τους όρους των διατάξεων του περί καταδολίευσης δανειστών κεφαλαίου του ΑΚ (ΑΠ 1116/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Να σημειωθεί, επίσης, ότι η απαιτούμενη για τη διάρρηξη καταδολιευτικής δικαιοττραξίας πρόθεση βλάβης του δανειστή εξακολουθεί να υφίσταται και όταν άλλος, εις ολόκληρον οφειλέτης, διαθέτει επαρκή περιουσία για την ικανοποίηση του δανειστή, καθόσον ο καταδολιευτικός χαρακτήρας της απαλλοτρίωσης κρίνεται από στοιχεία που συντρέχουν αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπο του απαλλοτριούντος (ΑΠ 28/2017 ΤΝ Π ΝΟΜΟΣ). Εξάλλου, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 111 παρ. 2, 118, 216 ΚΠολΔ και 939-942 ΑΚ συνάγεται ότι το δικόγραφο της αγωγής, με την οποία ζητείται η εκ μέρους του δανειστή διάρρηξη, ως καταδολιευτικής, κάθε απαλλοτριωτικής δικαιοπραξίας του οφειλέτη του, πρέπει, για την πληρότητα του, να διαλαμβάνει α) περιγραφή αφενός της απαίτησης του δανειστή κατά του οφειλέτη, γεγενημένης κατά τον χρόνο της απαλλοτρίωσης και ληξιπρόθεσμης κατά την πρώτη συζήτηση της αγωγής και αφετέρου του απαλλοτριωθέντος περιουσιακού στοιχείου του τελευταίου με τον προσδιορισμό της αξίας αυτού κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, β) επίκληση πρόθεσης βλάβης του δανειστή και θετικής γνώσης της εν λόγω πρόθεσης από τον τρίτο κατά τον χρόνο της απαλλοτρίωσης και γ) επίκληση βλάβης του δανειστή, συνισταμένη στην αδυναμία αυτού να ικανοποιήσει την απαίτησή του εξαιτίας του ότι η υπολειπομένη εμφανής, μετά την απαλλοτρίωση, περιουσία του οφειλέτη, κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, δεν επαρκεί γι’ αυτό (ΑΠ 1116/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Στην προκειμένη περίπτωση, με βάση και τα εκτιθέμενα στην άνω μείζονα σκέψη, η ένδικη αγωγή, έχοντας το ιστορικό που παρατίθεται στο αμέσως προηγούμενο κεφάλαιο της παρούσας, κρίνεται αρκούντως ορισμένη, διότι περιέχει σαφή έκθεση των γεγονότων που την θεμελιώνουν σύμφωνα με το νόμο και δικαιολογούν την άσκησή της από την ενάγουσα κατά του τέταρτου εναγόμενου και ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και συγκεκριμένα περιέχει α) λεπτομερή περιγραφή της απαίτησης της ενάγουσας τράπεζας, ως προς το ύψος (4.460.733,39 ευρώ) και την αιτία προέλευσης, του οφειλέτη της εγγυητή Β.. του Σ., ο οποίος φέρεται να μεταβίβασε, λόγω γονικής παροχής, στον 4° εναγόμενο-γιό του το ένδικο ακίνητο (διαμέρισμα), β) τον χρόνο απαλλοτρίωσης (1-2-2010) του ένδικου ακινήτου και μνεία ότι κατά τον χρόνο αυτό ήταν γεννημένη η ένδικη απαίτησή της, αφού προήλθε αφενός από την παροχή πίστωσης σε εκτέλεση σύμβασης αλληλόχρεου ανοικτού λογαριασμού (.......1-05-2006 και των πρόσθετων πράξεων αυτής) και αφετέρου από την παροχή δανείου σε εκτέλεση σύμβασης δανείου (.../20-12-2007), τις οποίες συμβάσεις φέρεται να υπέγραψε ως εγγυητής ο πατέρας του 4ου εναγόμενου και οι οποίες φέρονται να έκλεισαν πολύ πριν από την άσκηση της αγωγής, γ) προσδιορισμό της αξίας του απαλλοτριωθέντος ακινήτου (355.387,05 ευρώ) κατά τον χρόνο μεταβίβασης, την ίδια αξία και κατά την άσκηση της αγωγής (βλ. 23η σελίδα αγωγής), δ) επίκληση πρόθεσης βλάβης της δανείστριας τράπεζας (ενάγουσας) και θετικής γνώσης της εν λόγω πρόθεσης από τον τέταρτο εναγόμενο κατά τον χρόνο της άνω απαλλοτρίωσης (βλ. 21η σελίδα αγωγής) και ε) επίκληση βλάβης της δανείστριας τράπεζας (ενάγουσας), συνισταμένη στην αδυναμία αυτής να ικανοποιήσει την εν λόγω απαίτησή της, εξαιτίας του ότι η υπολειπομένη εμφανής, μετά την άνω απαλλοτρίωση, περιουσία του οφειλέτη της, κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, δεν επαρκεί για την ικανοποίηση της απαίτησής της (βλ. 23η σελίδα αγωγής). Πέραν των ως άνω στοιχείων, δεν απαιτούνταν και άλλα για το ορισμένο της ένδικης αγωγής. Κατ' ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η ως άνω ένσταση να απορριφθεί ως αβάσιμη. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού έκρινε το ίδιο με την εκκαλουμένη, δεν έσφαλε στην ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου ως προς την εκτίμηση του δικογράφου της αγωγής ως ορισμένου και παρεπόμενα πρέπει ο δεύτερος (υπό στοιχείο Β) λόγος έφεσης, με τον οποίο ο εκκαλών υποστηρίζει τα αντίθετα, να απορριφθεί ως αβάσιμος.

V. Περίπτωση αναγκαστικής ομοδικίας υπάρχει και όταν ο δανειστής, ασκώντας την αγωγή του άρθρου 939 ΑΚ για διάρρηξη απαλλοτρίωσης, που έγινε προς βλάβη του από τον οφειλέτη του, ενάγει τον τελευταίο και τον τρίτο ή και τους διαδόχους του τελευταίου, στους οποίους διατέθηκε το περιουσιακό στοιχείο, διότι στην περίπτωση αυτή, ήτοι των εναγόμενων καταδολιευτικώς συναλλαγέντων (απαλλοτριώσαντος και αποκτώντος), δεν είναι νοητή η έκδοση αντιθέτων αποφάσεων έναντι των ομοδίκων αυτών (ΑΠ 417/2015, ΑΠ 1217/2014, ΑΠ 192/2012, ΑΠ 1332/2011, ΤρΕφΛαρ 90/2020 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Όσον αφορά την παθητική νομιμοποίηση της εν λόγω αγωγής του άρθρο 939 ΑΚ, λεκτέα τα ακόλουθα: Η αγωγή διάρρηξης απευθύνεται κατά του τρίτου (ή του ειδικού ή καθολικού διαδόχου του), ο οποίος και νομιμοποιείται παθητικώς, όπως προκύπτει από το άρθρο 944 εδ. α' του ΑΚ, κατά το οποίο «Οι δανειστές έχουν το δικαίωμα να εγείρουν την αγωγή διάρρηξης, που τους ανήκει, κατά του τρίτου, και εναντίον του ειδικού διαδόχου του, αν αυτός, όταν αποκτούσε από τον τρίτο, γνώριζε το δόλο του οφειλέτη». Πραγματικά, ο ΑΚ παρέχει στον δανειστή την αγωγή διάρρηξης κατά του τρίτου, πράγμα αυτονόητο, αφού ο τρίτος είναι πλέον ο κύριος του πράγματος, στο οποίο επιδιώκει να επισπεύσει αναγκαστική εκτέλεση ο δανειστής, Ο οφειλέτης και ο τρίτος δεν καθίστανται συνοφειλέτες εις ολόκληρον για τα χρέη του οφειλέτη (όπως συμβαίνει λ.χ. στην περίπτωση του άρθρου 479 ΑΚ). Η εναγωγή και του οφειλέτη δεν έχει σήμερα νόημα, εκτός από την περίπτωση που η αξίωση του δανειστή είχε ως αντικείμενο παροχή ορισμένη κατ' είδος, οπότε μπορεί να ζητηθεί, με το ίδιο δικόγραφο και παράλληλα με τη διάρρηξη της μεταβίβασης προς τον τρίτο, η καταδίκη του οφειλέτη σε δήλωση βούλησης (άρθρο 949 ΚΠολΔ) για μεταβίβαση του αντικειμένου της παροχής στον ενάγοντα δανειστή. Κατά τα λοιπά, είναι δυνατή είτε η προσεπίκληση του οφειλέτη (ως δικονομικού εγγυητή) εκ μέρους του εναγόμενου τρίτου (ΚΠολΔ 88), είτε η πρόσθετη παρέμβαση του οφειλέτη υπέρ του εναγόμενου τρίτου (άρθρο 80 ΚΠολΔ). Σε περίπτωση, πάντως, κοινής εναγωγής, οφειλέτης και τρίτος συνδέονται με δεσμό αναγκαστικής ομοδικίας. Αν ο τρίτος μεταβίβασε σε άλλον το αντικείμενο της καταδολιευτικής απαλλοτρίωσης, η αγωγή διάρρηξης είναι σκόπιμο (για να αποφευχθεί η άσκηση δύο χωριστών αγωγών) να απευθυνθεί και κατά του τρίτου και κατά του ειδικού διαδόχου του (944, 945 ΑΚ) με αίτημα τη διάρρηξη και των δύο απαλλοτριώσεων (Π. Κορνηλάκης, Ειδικό Ενοχικό Δίκαιο, Τόμος ί, έκδοση 2012, σελ.738-739). Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1711 εδ. β’,1846, 1847, 1848, 1849, 1850, 1851 και 1856 ΑΚ συνάγεται ότι ο κληρονόμος, είτε καλείται από διαθήκη είτε εξ αδιαθέτου, αποκτά αυτοδίκαια την κληρονομιά με μόνο τον θάνατο του κληρονομούμενου, χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε ενέργεια από μέρους του, ακόμα και χωρίς τη γνώση ή θέλησή του. Το δικαίωμα όμως αυτό της αυτοδίκαιης κτήσης της κληρονομιάς είναι προσωρινό και μετακλητό, γιατί τελεί υπό την τιθέμενη από το νόμο διαλυτική αίρεση της εμπρόθεσμης αποποίησης της κληρονομιάς (άρθρο 1847 ΑΚ), δηλαδή δικαιούται ο κληρονόμος να αποποιηθεί κατά βούληση την κληρονομιά που έχει επαχθεί σ' αυτόν από διαθήκη ή εξ αδιαθέτου, οπότε η κτήση αναιρείται εξαρχής και θεωρείται σαν να μην έγινε ποτέ. Κατά το άρθρο 1854 ΑΚ "το δικαίωμα για αποποίηση της κληρονομιάς μεταβαίνει στους κληρονόμους του κληρονόμου". Η αποποίηση της κληρονομίας είναι δήλωση του προσωρινού κληρονόμου ότι αποκρούει, ήτοι δεν δέχεται την κληρονομιά που έχει επαχθεί σ' αυτόν από διαθήκη ή εξ αδιαθέτου. Η αποποίηση συνιστά μονομερή δικαιοπραξία διαπλαστικού χαρακτήρα, μη απευθυντέα σε τρίτο, υποκείμενη σε συστατικό τύπο και είναι ανεπίδεκτη οποιοσδήποτε αίρεσης ή προθεσμίας, χάριν της ασφάλειας των συναλλαγών (άρθρο 1851 εδ. β' ΑΚ). Η σχετική δήλωση αποποίησης γίνεται ενώπιον του γραμματέα του δικαστηρίου της κληρονομιάς, μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών (με τη διαφοροποίηση του άρθρου 1847 παρ. 2 ΑΚ), που αρχίζει από τότε που ο κληρονόμος έλαβε γνώση της επαγωγής και του λόγου αυτής. Κατά τα άρθρα 1847 παρ. 1 εδ. α' και 1850 εδ. β' ΑΚ, ο κληρονόμος μπορεί να αποποιηθεί την κληρονομιά μέσα σε προθεσμία τεσσάρων μηνών, που αρχίζει από τότε που έμαθε την επαγωγή και τον λόγο της. Αν περάσει η προθεσμία, η κληρονομιά θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή. Γνώση της επαγωγής, ως γεγονός της έναρξης της τετράμηνης προθεσμίας, νοείται η γνώση από τον κληρονόμο του θανάτου του κληρονομούμενου, γνώση δε του λόγου επαγωγής συνιστά η εκ διαθήκης ή κατά την εξ αδιαθέτου διαδοχή κλήση του κληρονόμου στην κληρονομιά. Εξάλλου, όταν πρόκειται για εξ αδιαθέτου διαδοχή, οπότε η συγγενική σχέση μεταξύ κληρονόμου και κληρονομουμένου είναι από την αρχή δεδομένη και γνωστός στον κληρονόμο ο χρόνος του θανάτου του κληρονομούμενου, η τετράμηνη προς αποποίηση προθεσμία αρχίζει κατά κανόνα (εκτός συνδρομής μεταγενέστερων της επαγωγής γεγονότων, όπως έκπτωση του προηγουμένου, αποποίηση κλπ) από τότε που ο κληρονόμος έλαβε γνώση του θανάτου του κληρονομούμενου συγγενούς του. Όταν ο κληρονόμος αποποιηθεί νομίμως και εμπροθέσμους την επαχθείσα σε αυτόν κληρονομιά, θεωρείται η προς τον αποποιηθέντα επαγωγή ότι δεν έγινε και η κληρονομιά επάγεται σ’ εκείνον, ο οποίος θα καλούνταν, αν ο αποποιηθείς δεν ζούσε κατά τον χρόνο του θανάτου του κλήρονομουμένου. Στην περίπτωση αυτή η προθεσμία της αποποίησης της κληρονομιάς στη μερίδα εκείνου που αποποιήθηκε δεν αρχίζει από τη γνώση του θανάτου του κληρονομουμένου, αλλά από τη γνώση της αποποίησης, διότι στην περίπτωση αυτή η επαγωγή της κληρονομιάς συνδέεται με γεγονότα μεταγενέστερα του θανάτου του κληρονομουμένου (αποποίηση). Και ναι μεν και πάλι κατά πλάσμα του νόμου ο χρόνος επαγωγής ανατρέχει στον χρόνο του θανάτου του κληρονομουμένου σαν να μην υπήρχε εκείνος που αποποιήθηκε, όμως, όπου ο νόμος απαιτεί για κάποια νομική ενέργεια γνώση της επαγωγής, εννοεί και τα μεταγενέστερα αυτά γεγονότα προ της γνώσης, των οποίων η προς αποποίηση προθεσμία δεν αρχίζει (ΑΠ 1534/2011, ΑΠ 1570/2010, ΑΠ 426/2002, ΕφΠειρ 73/2020, ΕφΘεσ 1920/2013 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο (υπό στοιχείο Α) λόγο έφεσης, ο εκκαλών παραπονείται κατά της εκκαλουμένης για το ότι έσφαλε στην ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου, που δεν απέρριψε την ένδικη αγωγή, στο σύνολό της, ως προς όλους τους εναγόμενους, για τον λόγο της πρόωρης άσκησής της ως προς τους αναγκαίους ομοδίκους του, τους τρεις πρώτους εναγόμενους, που φέρονται, κατά την αγωγή, ως κληρονόμοι του αρχικού οφειλέτη της ενάγουσας τράπεζας Β..., καθόσον κατά τον χρόνο άσκησης της ένδικης αγωγής δεν είχε συμπληρωθεί ως προς τους άνω ομοδίκους του η προθεσμία αποποίησης της κληρονομιάς του αρχικού οφειλέτη Β .

Από όλα τα έγγραφα, που παραδεκτά και νόμιμα επικαλούνται με τις προτάσεις τους και προσκομίζουν οι παριστάμενοι διάδικοι στο παρόν Δικαστήριο, τα οποία λήφθηκαν υπόψη όλα ανεξαιρέτως, είτε προς άμεση απόδειξη, είτε προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Η κρινόμενη με αριθμό κατάθεσης ..../28-01-2015 αγωγή στρέφεται α) κατά των τριών πρώτων εναγόμενων ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του Β. του Σ., αποβιώσαντος στις 19-09-2014, χωρίς διαθήκη, ο οποίος απαλλοτρίωσε το ένδικο ακίνητο την 01-02-2010 και β) κατά του τετάρτου εναγόμενου, γιού του άνω αποβιώσαντος, που απέκτησε το ένδικο ακίνητο με γονική παροχή. Η αγωγή αυτή επιδόθηκε σε όλους τους εναγόμενους, προς γνώση τους και για τις νόμιμες συνέπειες, οπότε και ολοκληρώθηκε η άσκησή της, στις 29-012015, όπως αυτό προκύπτει από τις με αριθμούς 1 ) ..../29-12-2015 έκθεση επίδοσης προς τον 1° εναγόμενο του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Αθηνών, με έδρα το Πρωτοδικείο Αθηνών, Β., 2) ..../2901-2015 έκθεση επίδοσης προς την 3η εναγόμενη του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή, 3) ..../29-01-2015 έκθεση επίδοσης προς τη 2η εναγόμενη του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, Χ. και 4) ..../29-01-2015 έκθεση επίδοσης προς τον 4ο εναγόμενο του ίδιου ως άνω Δικαστικού Επιμελητή Χ.... Ο Β... του Σ. και της Ε., οφείλέτης της ενάγουσας τράπεζας, απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη, στις 19-09-2014, χωρίς να αφήσει διαθήκη (βλ. με αριθμό ...../26-04-2016 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης) και άφησε πλησιέστερους συγγενείς του, κατά τον χρόνο του θανάτου του, τη σύζυγό του Α. . , το γένος Κ. και Σ.. (κληρονόμο κατ' άρθρο 1820 ΑΚ) και το τέκνο του Σ. . του Β., ήδη 4° εναγόμενο (κληρονόμο α' τάξης κατ' άρθρο 1813 AK), οι οποίοι, εντός 4μήνου από τον θάνατο του άνω συζύγου της πρώτης και πατέρα του δευτέρου, και δη στις 08-01-2015, δηλαδή πριν την άσκηση της ένδικης αγωγής, προέβησαν στην αποποίηση της κληρονομιάς του ως άνω θανόντος, με τις με αριθμούς .../8-1-2015 και .../8-1-2015 εκθέσεις δήλωσης απολύτου αποποίησης κληρονομιάς ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, αντιστοίχως. Μετά την αποποίηση αυτή, στην εν λόγω κληρονομιά κλήθηκαν οι ανήκοντες στη δεύτερη τάξη (άρθρο 1814 ΑΚ) συγγενείς του θανόντος, δηλαδή μόνο τα αδέλφια του θανόντος, επειδή οι γονείς του είχαν προαποβιώσει αυτού, και συγκεκριμένα ο πατέρας του Σ. είχε προαποβιώσει στις 14-1-1989 και η μητέρα του Ε.. είχε προαποβιώσει στις 10-8-2011 (βλ. με αρ. πρωτ. ..../16-1-2015 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δημάρχου Πέλλας), ήτοι κλήθηκαν οι τρεις πρώτοι των εναγόμενων α) Δ.. του Δ. και της Ε (από α' νόμιμο γάμο της Ε.), β) Χ. του Σ. και της ... (από β' νόμιμο γάμο της Ε.) και γ) Δ. του Σ. και της Ε. (από β' νόμιμο γάμο της Ε.) βλ. με αρ. πρωτ. ....../16-11-2011 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Δημάρχου Πέλλας). Οι άνω τρεις πρώτοι εναγόμενοι, μόλις έλαβαν γνώση, στις 08-01-2015, ότι είχαν αποποιηθεί την κληρονομιά του αδελφού τους η σύζυγός του και ο γιός του, προέβησαν και αυτοί, εντός 4μήνου αφότου έλαβαν γνώση της ανωτέρω αποποίησης, στην αποποίηση της κληρονομιάς του ως άνω θανόντος αδελφού τους, με τη με αριθμό ....../04-05-2015 έκθεση δήλωσης απολύτου αποποίησης κληρονομίας ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, οι πρώτος και τρίτη των εναγόμενων και με τη με αριθμό ....../07-04-2015 έκθεση δήλωσης απολύτου αποποίησης κληρονομίας ενώπιον του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης η δεύτερη των εναγόμενων. Συνεπώς, οι ανωτέρω τρεις πρώτοι εναγόμενοι προέβησαν στην αποποίηση της κληρονομιάς του αδελφού τους αμέσως μετά την άσκηση της ένδικης αγωγής, ως εκ τούτου, αφού νομίμως και εμπροθέσμως αποποιήθηκαν την κληρονομιά του άνω αδελφού τους, η οποία είχε επαχθεί σε αυτούς προσωρινά ως κληρονόμους του εξ αδιαθέτου, η κτήση της κληρονομιάς αυτής αναιρείται εξ αρχής και θεωρείται, όπως εκτίθεται στην άνω μείζονα σκέψη, σαν να μην έγινε ποτέ. Επομένως, αυτοί δεν είχαν αποκτήσει την ιδιότητα των κληρονόμων κατά την άσκηση της αγωγής, ενόσω δηλαδή δεν είχε παρέλθει το 4μηνο αποποίησης της κληρονομιάς, και παρεπόμενα δεν είχαν την ιδιότητα των κληρονόμων και κατά τη συζήτηση της ένδικης αγωγής, στις 25-04-2017. Άρα δεν τίθεται και θέμα αναγκαστικής ομοδικίας μεταξύ των τριών πρώτων εναγόμενων, ως δήθεν κληρονόμων του απαλλοτριώσαντος το επίμαχο ακίνητο και του εκκαλούντος, ως αποκτήσαντος το ακίνητο αυτό, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο τελευταίος. Και αφού δεν υπάρχει σχέση αναγκαστικής ομοδικίας, ορθώς συζητήθηκε η κρινόμενη αγωγή μόνο ως προς τον εκκαλούντα, αφού απορρίφθηκε με την εκκαλουμένη λόγω έλλειψης παθητικής νομιμοποίησης των τριών πρώτων εναγόμενων και με επάλληλη σκέψη ως ουσιαστικά αβάσιμη. Σημειώνεται ενταύθα, όπως εκτίθεται στην άνω μείζονα σκέψη, ότι η αγωγή διάρρηξης της απαλλοτρίωσης (ΑΚ 939) απευθύνεται κατά του τρίτου αποκτώντας (ΑΚ 944 εδ. α') και τρίτος εν προκειμένω είναι ο τέταρτος εναγόμενος ήδη εκκαλών και παρεπόμενα η ενάγουσα-δανείστρια τράπεζα δεν ήταν απαραίτητο να στραφεί και κατά των κληρονόμων του οφειλέτη της απαλλοτριώσαντος το ένδικο ακίνητο, καθόσον δεν υπάρχει υποχρέωση κοινής εναγωγής επί ποινή απαραδέκτου της αγωγής. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού έκρινε το ίδιο με την εκκαλουμένη, έστω και με πλημμελή αιτιολογία, που πρέπει να αντικατασταθεί με την ως άνω αιτιολογία της παρούσας (άρθρο 534 ΚΠολΔ), δεν έσφαλε στην ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων, όσα δε αντιθέτως ισχυρίζεται ο εκκαλών με τον πρώτο λόγο έφεσης, ότι δηλαδή έπρεπε να απορριφθεί η ένδικη αγωγή, στο σύνολό της, ως προς όλους τους εναγόμενους (και ως προς αυτόν), λόγω της πρόωρης άσκησής της ως προς τους αναγκαίους ομοδίκους του, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

VI. Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 939, 941, 942, 943 ΑΚ συνάγεται, ότι οι δανειστές δικαιούνται να απαιτήσουν τη διάρρηξη κάθε απαλλοτρίωσης που έγινε από τον οφειλέτη προς βλάβη τους, εφόσον η υπόλοιπη περιουσία του δεν επαρκεί για την ικανοποίησή τους. Προϋποθέσεις προστασίας των δανειστών είναι, εκτός άλλων, η απαλλοτρίωση να έγινε με πρόθεση βλάβης των δανειστών, η οποία πρόθεση θεωρείται ότι υπάρχει, όταν ο οφειλέτης, που μπορεί να είναι και ο εγγυητής της οφειλής του πρωτοφειλέτη, γνωρίζει πως με την απαλλοτρίωση του περιουσιακού του στοιχείου θα περιέλθει σε τέτοια οικονομική κατάσταση, ώστε η περιουσία του που απομένει να μην επαρκεί για την ικανοποίηση των δανειστών, αφού στην περίπτωση αυτή είναι προφανές ότι ο οφειλέτης γνωρίζει πως συνέπεια της πράξης του είναι η βλάβη των δανειστών, την οποία αποδέχεται. Η αφερεγγυότητα δε αυτή του οφειλέτη, που είναι ένα από τα στοιχεία της αγωγής, πρέπει να υπάρχει κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, που είναι ο κρίσιμος χρόνος για τον προσδιορισμό της βλάβης των δανειστών, η οποία υπάρχει, μόνο όταν ο οφειλέτης είναι κατά τον χρόνο αυτόν αφερέγγυος (ΑΠ 914/20020, ΑΠ 1116/2018, ΑΠ 621/2016, ΑΠ 1567/2008, ΑΠ 677/2003 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Με τον τρίτο (υπό στοιχείο Γ) λόγο έφεσης, ο εκκαλών παραπονείται ότι η εκκαλουμένη έσφαλε στην εκτίμηση των αποδείξεων, με το να δεχθεί ότι κατά τον χρόνο μεταβίβασης του επίμαχου ακινήτου υπήρχε σκοπός βλάβης της ενάγουσας (δανείστριας τράπεζας) εκ μέρους του μεταβιβάσαντος πατέρα του. Να σημειωθεί ενταύθα, ότι ο σκοπός της άνω βλάβης αποτελεί στοιχείο της αγωγής για διάρρηξη της απαλλοτρίωσης και άρα ο δανειστής φέρει το βάρος της απόδειξης για την πρόθεση βλάβης του εκ μέρους του οφειλέτη της.

Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων των διαδικων, που εξετάστηκαν στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, από τη με αριθμό ..../27-04-2016 ένορκη βεβαίωση των μαρτύρων α) Ζ.. του Χ., συνταξιούχου τραπεζικού υπαλλήλου, κατοίκου Θεσσαλονίκης, β) Ι. του Ν., συνταξιούχου ιδιωτικού υπαλλήλου, κατοίκου Κατερίνης, ενώπιον της Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, την οποία επικαλείται και προσκομίζει ο εκκαλών και η οποία λήφθηκε με επιμέλεια αυτού, ύστερα από νόμιμη κλήτευση της ενάγουσας (βλ. τη με αριθμό ....../22-04-2016 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, Α..), καθώς και από τα έγγραφα, που με σαφή επίκληση νόμιμα προσκομίζουν οι διάδικοι στο παρόν Δικαστήριο, τα οποία λήφθηκαν υπόψη όλα ανεξαιρέτως, είτε ως αυτοτελή αποδεικτικά μέσα, είτε ως δικαστικά τεκμήρια, και αφού γίνει υπόμνηση ότι όλα τα άνω αποδεικτικά μέσα συνεκτιμήθηκαν κατ' εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 106, 335, 338-340 και 346 ΚΠολΔ, χωρίς να απαιτείται από το Δικαστήριο και ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός τούτων (ΑΠ 76/2019, ΑΠ 64/2019 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Στα Γιαννιτσά, την 31-05-2006, καταρτίστηκε, μεταξύ της ενάγουσας τράπεζας (..... BANK ATE) και της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ...», η με αριθμό .......1-5-2006 σύμβαση παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, σε εκτέλεση της οποίας η ενάγουσα τράπεζα χορήγησε στην εν λόγω ανώνυμη εταιρεία πίστωση μέχρι του ποσού του 1.200.000 ευρώ. Το ποσό αυτό πίστωσης, στη συνέχεια αυξήθηκε α) με τη με αριθμό ...../23-05-2007 πρόσθετη πράξη, μέχρι του ποσού των 3.200.000 ευρώ, β) με τη με ..„.αριθμό ......./29-5-2008 πρόσθετη πράξη, μέχρι του ποσού των 5.400.000 ευρώ και γ) με τη με αριθμό ......./29-9-2009 πρόσθετη πράξη, μέχρι του ποσού των 12.500.000 ευρώ. Την εμπρόθεσμη και ολοκληρωτική εξόφληση του χρέους της άνω πιστούχου ανώνυμης εταιρείας προς την ενάγουσα δανείστρια τράπεζα εγγυήθηκαν ατομικά ως αυτοφειλέτες, ευθυνόμενοι εις ολόκληρον με την άνω πιστούχο ΑΕ και παραιτούμενοι ρητά και ανεπιφύλακτα από την ένσταση της δίζησης (άρθρο 855 ΑΚ) και από όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από τα άρθρα 853, 858, 862, 863, 864, 866, 867 και 868 ΑΚ, υπογράφοντας την άνω σύμβαση παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και τις άνω τρεις πρόσθετες πράξεις της σύμβασης αυτής, ως εκ τρίτου συμβαλλόμενοι (εγγυητές) οι α) Α. και β) Β. . του Σ. και της Ε., δηλαδή ο πατέρας του 4ου εναγόμενου και ήδη εκκαλούντος. Στο πλαίσιο εκτέλεσης της άνω υπ’ αριθ. .......1-5-2006 σύμβασης παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και των ως άνω προσθέτων πράξεων αυτής, η ενάγουσα τράπεζα τήρησε με μηχανογραφικό σύστημα τους με αριθμούς ....., .... και .... λογαριασμούς κίνησης, όπου καταχωρούσε τις εκταμιεύσεις, τους χρεωστικούς τόκους, τις καταθέσεις κτλ. Οι ανωτέρω λογαριασμοί κίνησης κλείστηκαν οριστικά στις 11-10-2011 και εμφάνισαν χρεωστικό σε βάρος της πιστούχου ΑΕ υπόλοιπο 470.183,88 ευρώ, 255.240,16 ευρώ και 309.338,15 ευρώ, αντίστοιχα. Αυτό προκύπτει από τα προσκομιζόμενα με επίκληση αντίγραφα κίνησης των άνω λογαριασμών, που εκδόθηκαν από τα επίσημα μηχανογραφημένα βιβλία της τράπεζας, ήτοι από την εκτύπωση αυτών από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της τράπεζας, που αποτελούν πλήρη απόδειξη για την απαίτηση της ενάγουσας τράπεζας σε βάρος της άνω πιστούχου ΑΕ, αλλά και των εγγυητών (βλ. άρθρο 20 της .......1-5-2006 σύμβασης παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό), στους οποίους συγκαταλέγεται και ο .... (πατέρας του ήδη εκκαλούντος). Επίσης, η ενάγουσα χορήγησε, σύμφωνα με το άρθρο 12 της άνω .......1-5-2006 σύμβασης παροχής πίστωσης, κατόπιν εντολής της πιστούχου ΑΕ και υπέρ αυτής, τη με αριθμό ......./8-7-2011 εγγυητική επιστολή, προς την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «...... ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ Α.Ε.», ποσού 70.000 ευρώ, που κατέπεσε την 07-10-11 και πληρώθηκε στη λήπτρια δικαιούχο από την τράπεζα, ποσό που μεταφέρθηκε στον υπ’ αριθ. ...... λογαριασμό με την ένδειξη «εγγυητικές επιστολές». Κατά τον χρόνο που έκλεισε οριστικά ο αλληλόχρεος λογαριασμός, ήτοι την 11-10-2011, το οφειλόμενο ποσό από την ως άνω εγγυητική επιστολή ανερχόταν στο ποσό των 70.089,93 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των μέχρι τότε τόκων. Ο λόγος που η ενάγουσα τράπεζα προέβη στο κλείσιμο των λογαριασμών και στην καταγγελία της .......1-5-2006 σύμβασης παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό ήταν η πολύ άσχημη οικονομική κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει η πιστούχος ΑΕ, συνεπεία της από το έτος 2009 οικονομικής κρίσης στη χώρα μας. Η δανείστρια τράπεζα (ενάγουσα) έλαβε γνώση της άσχημης οικονομικής κατάστασης της άνω πιστούχου ΑΕ, όταν η τελευταία υπέβαλε, από κοινού με τους Α. ., πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της πιστούχου ΑΕ και Β. του Σ., αντιπρόεδρο της πιστούχου ΑΕ, στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών την από 25-09-2011 αίτηση, με την οποία, επικαλούμενη το γεγονός της αδυναμίας πληρωμής των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων της από 10-11-2011, ζήτησε να κηρυχθεί σε κατάσταση πτώχευσης. Το αιτητικό της άνω αίτησης έχει αυτολεξεί ως ακολούθως: «Να κηρυχθούμε σε κατάσταση πτώχευσης. Να ορισθεί ημερομηνία παύσης των πληρωμών η 29η Σεπτεμβρίου 2011 ημέρα κατάθεσης της αίτησής μας. Να οριστεί εισηγητής και σύνδικος πτώχευσης. Να διαταχθεί η λήψη προληπτικών μέτρων του άρθρου 10 του ΠτΚ που θα απαγορεύουν κάθε διαδικασία ατομικής και συλλογικής εκτέλεσης για απαιτήσεις σε βάρος της εταιρίας μας και των δεύτερου και τρίτου των αιτούντων συνυπόχρεων με την εταιρία προσώπων μέχρι την έκδοση απόφασης που θα επικυρώνει το σχέδιο αναδιοργάνωσης της επιχείρησής μας που υποβάλλουμε εντός της νομίμου προθεσμίας. Συγκεκριμένα: Να ανασταλεί κάθε σχετική ατομική ή συλλογική δίωξη και με μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης κατά της εταιρίας μας και κατά των φυσικών προσώπων, εφόσον έχει ήδη αρχίσει η σχετική διαδικασία. Να απαγορευθεί η λήψη κάθε ασφαλιστικού μέτρου σε βάρος μας. Να απαγορευθεί η καταγγελία των υφισταμένων μεταξύ της πρώτης εξ ημών και των αναφερομένων στο ιστορικό μας Τραπεζικών Εταιριών, ήτοι της «ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ» και ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΕ» δανειακών συμβάσεων και των συμβάσεων πιστώσεως δια ανοικτού (αλληλόχρεου) λογαριασμού, εφόσον αυτές εξυπηρετούνται. Να απαγορευθεί η λήψη μέτρων διοικητικής φύσεως εναντίον μας. Να απαγορευθεί στην εταιρία μας κάθε μεταβολή της περιουσίας της με εξαίρεση την χοντρική και λιανική πώληση των παραγόμενων προϊόντων της και να επιτραπεί η διάθεση όλων των αποθεμάτων της προς αποφυγή της πλήρους απαξίωσής τους και της απόδοσης των οφειλόμενων μισθών στους εργαζόμενους του εργοστασίου μας γεγονός απαραίτητο για την σκοπούμενη αναδιοργάνωσή της. Ειδικά, να επιτραπεί στην εταιρία η πώληση των ενεχυριασμένων στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ προς εξασφάλισή της, αποθεμάτων προϊόντων της με τίτλους ΠΑΕΓΑΕ όπως έχουν εκχωρηθεί προ εξασφάλιση της εν λόγω τράπεζας με παρακράτηση από την ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ του ποσοστού του 70% του τιμήματος που θα επιτευχθεί από την πώληση προς εξόφληση των χορηγηθέντων δανείων με την ενεχυρίαση των εν λόγω προϊόντων και την απόδοση στην εταιρία του ποσοστού του 30% του εισπραττόμενου τιμήματος, προς πληρωμή των εργαζόμενων και την συνέχιση της δραστηριότητάς της, γεγονός απαραίτητο για την σκοπούμενη αναδιοργάνωσή της και προς αποφυγή της πλήρους απαξίωσης των ετοίμων ενεχυριασμένων στην άνω τράπεζα προϊόντων και να υποχρεωθεί η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ προς τούτο δικαστικώς. Να εκδοθεί απόφαση που θα διατάσσει: α) την παράλειψη σφράγισης της πτωχευτικής περιουσίας, β) την προσωρινή ανάθεση στην εταιρία της διοίκησης της περιουσίας καθώς και την συνέχιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας της εταιρίας και εκτέλεση των συμβολαίων της προς τους πελάτες του εξωτερικού με την σύμπραξη του συνδίκου μέχρι και την έκδοση επικυρωτικής απόφασης επί του σχεδίου αναδιοργάνωσης που εκπονείται σήμερα και νόμιμα θα υποβάλουμε προς αποφυγή επιβολής αποζημιώσεων εις βάρος της πτωχευτικής περιουσίας. Να διαταχθούν τα νόμιμα προκειμένου να προχωρήσει η συνέλευση των πιστωτών στην λήψη απόφασης επί του σχεδίου αναδιοργάνωσης που θα υποβληθεί εντός της νομίμου προθεσμίας. Να διαταχθεί η δημοσίευση της εκδοθείσας επί της παρούσας αίτησης απόφασης στο Δελτίο Δικαστικών Δημοσιεύσεων του Ταμείου Νομικών». Την ίδια ημέρα (29-09-2011) που κατατέθηκε η ως άνω αίτηση περί κήρυξης της πτώχευσης, οι ανωτέρω κατέθεσαν και τη με αριθμό κατάθεσης ..../29-09-2011 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων προς την Πρόεδρο του Πτωχευτικού Δικαστηρίου Γιαννιτσών, σύμφωνα με το άρθρο 10 του Πτωχευτικού Κώδικα, στην οποία αίτηση ενσωματώνουν και την προαναφερόμενη αίτηση για την κήρυξη της πτώχευσης. Με την αίτηση αυτή ασφαλιστικών μέτρων, της οποίας δικάσιμος ορίστηκε η 8η -11-2011, ζήτησαν, αυτουσίως, τα εξής: «Να γίνει δεκτή η αίτησή μας. Να απαγορευθεί η λήψη κάθε μέτρου αναγκαστικής εκτέλεσης κατά της εταιρίας μας και των φυσικών προσώπων για την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών μας μέχρι την έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως κήρυξής μας σε πτώχευση. Να ανασταλεί κάθε σχετική ατομική ή συλλογική δίωξη και με μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης κατά της εταιρίας μας και κατά των φυσικών προσώπων με αυτή συνυπεύθυνων, εφόσον έχει ήδη αρχίσει η σχετική διαδικασία. Να απαγορευθεί η λήψη κάθε ασφαλιστικού μέτρου σε βάρος μας. Να απαγορευθεί η καταγγελία των υφισταμένων μεταξύ της πρώτης εξ ημών και των αναφερομένων στο ιστορικό μας Τραπεζικών Εταιριών ήτοι της «ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ» και ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας με την επωνυμία «ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΑΕ» δανειακών συμβάσεων και των συμβάσεων πιστώσεως δια ανοικτού (αλληλόχρεου) λογαριασμού, εφόσον αυτές εξυπηρετούνται. Να απαγορευθεί η λήψη μέτρων διοικητικής φύσεως εναντίον μας. Να απαγορευθεί στην εταιρία μας κάθε μεταβολή της περιουσίας της με εξαίρεση την χοντρική και λιανική πώληση των παραγόμενων προϊόντων της και να επιτραπεί η διάθεση όλων των αποθεμάτων της προς αποφυγή της πλήρους απαξίωσής τους αλλά και της εκτέλεσης των συμβολαίων με πελάτες του εξωτερικού καθότι άλλως η πτωχευτική περιουσία θα επιβαρυνθεί με υπέρογκες αποζημιώσεις και να επιτραπεί η απόδοση των οφειλόμενων μισθών στους εργαζόμενους του εργοστασίου μας γεγονός απαραίτητο για την σκοπούμενη αναδιοργάνωσή της. Να επιτραπεί στην εταιρία μας η συνέχιση της δραστηριότητάς της και η εκτέλεση συμβολαίων προς τους πελάτες του εξωτερικού προς όφελος και των πιστωτών και προς αποφυγή επιβάρυνσης της πτωχευτικής περιουσίας με υπέρογκες αποζημιώσεις από την μη εκτέλεση. Ειδικά, να επιτραπεί στην εταιρία η πώληση των ενεχυριασμένων στην ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ προς εξασφάλισή της σε ποσοστό 70% του εισπραττόμενού τιμήματος, όλων των αποθεμάτων της εταιρίας με τίτλους ΠΑΕΓΑΕ, με παρακράτηση από την ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ του ποσοστού του 70% του τιμήματος που θα επιτευχθεί από την πώληση προς εξόφληση των χορηγηθέντων δανείων με την ενεχυρίαση των εν λόγω προϊόντων και την απόδοση στην εταιρία μας του ποσοστού του 30% του εισπραττόμενου τιμήματος, προς πληρωμή των εργαζόμενων και την συνέχιση της δραστηριότητάς της, γεγονός απαραίτητο για την σκοπούμενη αναδιοργάνωσή της και προς αποφυγή της πλήρους απαξίωσης των ετοίμων ενεχυριασμένων στην άνω τράπεζα προϊόντων και να υποχρεωθεί η ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΑΕ προς τούτο δικαστικώς. Όλα τα άνω να διαταχθούν μέχρι την έκδοση αποφάσεως επί της αιτήσεως κήρυξής μας σε πτώχευση. Να διαταχθεί η δημοσίευση της επί της παρούσας αίτησης εκδοθείσας απόφασης στο δελτίο δικαστικών δημοσιεύσεων του ταμείου νομικών. Να μας χορηγηθεί προσωρινή διαταγή με το ίδιο ως άνω περιεχόμενο μέχρι εκδόσεως αποφάσεως επί της παρούσας αίτησης». Η Δικαστής, αφού έλαβε υπόψη το περιεχόμενο της αίτησης και αυτά που η πληρεξούσια των αιτούντων ανέπτυξε προφορικά και τα επιδειχθέντα έγγραφα, δέχθηκε το άνω τελευταίο αίτημα προσωρινής διαταγής και διέταξε την αναστολή κάθε ατομικής ή συλλογικής δίωξης και με μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος των αιτούντων μέχρι τη συζήτηση της αίτησης, με τον όρο ότι αυτή θα συζητηθεί στη δικάσιμο της 08ης-11-2011. Μετά την άσκηση των ανωτέρω δύο αιτήσεων της πιστούχου ΑΕ και του προέδρου και αντιπροέδρου αυτής, η δανείστρια τράπεζα (ενάγουσα) κατήγγειλε την ως άνω σύμβαση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και τις ως άνω πρόσθετες αυξητικές του ορίου της πίστωσης πράξεις, με την από 11-10-2011 εξώδικη δήλωση καταγγελία πρόσκληση, που επιδόθηκε, μεταξύ άλλων, και στον εγγυητή Β.. την 18-10-2011 (βλ. την υπ’ αριθ. ....../18-10-2011 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Ε.) και κάλεσε τους καθ’ ων η καταγγελία να της καταβάλλουν, καθένας σε ολόκληρο, το ποσό του 1.104,852,12 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας. Στη συνέχεια, για την ικανοποίηση της απαίτησής της η ενάγουσα προέβη στην έκδοση της με αριθμό ..../2011 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η άνω πρωτοφειλέτρια πιστούχος ΑΕ (...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ....) και οι δυο ως άνω εγγυητές (μεταξύ των οποίων και ο Β..) να της καταβάλλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο καθένας, το ποσό του 1.096,401,53 ευρώ, όπως διαμορφώθηκε η συνολική οφειλή την 24-10-2011, πλέον τόκων υπερημερίας και με ανατοκισμό των τόκων υπερημερίας ανά εξάμηνο από τις 25-10-2011 μέχρι την πλήρη εξόφληση. Αντίγραφο εξ απογράφου πρώτου εκτελεστού της ως άνω διαταγής πληρωμής επιδόθηκε μεταξύ άλλων και στον εγγυητή Β... την 06-12-2011, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ....../06-12-2011 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Ε. Κατά της άνω διαταγής πληρωμής ασκήθηκε από την πιστούχο ΑΕ και τους άνω εγγυητές η με αριθμό κατάθεσης ...../23-12-2011 ανακοπή του άρθρου 632 ΚΠολΔ ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και οι με αριθμό κατάθεσης ...../21-12-2012 πρόσθετοι λόγοι αυτής ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου, επί των οποίων εκδόθηκε η με αριθμό 77/26-11-2013 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία απορρίφθηκαν η ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι. Κατά της απόφασης αυτής ουδέν ένδικο μέσο ασκήθηκε (βλ. με αριθμοί ..../29-01-2020 πιστοποιητικό της γραμματέως του Πρωτοδικείου Γιαννιτσών), ώστε αυτή κατέστη τελεσίδικη. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της ως άνω με αριθμό .......1-5-2006 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, πριν αυτή κατά τα ανωτέρω καταγγελθεί, χορηγήθηκε από την ενάγουσα τράπεζα, υπέρ της πιστούχου εταιρείας, κατόπιν εντολής της, σύμφωνα με το άρθρο 20 της άνω σύμβασης, η με αριθμό ....../147-2010 εγγυητική επιστολή καλής πληρωμής προς την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «...... ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΠΕΤΡΕΛΑΙΩΝ Α.Ε.», ποσού 146.000 ευρώ, η ισχύς της οποίας παρατάθηκε μέχρι την 14-05-2012. Η παραπάνω εγγυητική επιστολή κατέπεσε μετά από αίτημα της δικαιούχου εταιρείας, αρχικά με επιστολή με ημερομηνία 21-11-2011 και κατόπιν με την από 4-1-2012 εξώδικη δήλωσή της, που κοινοποιήθηκε στην τράπεζα την 05-01-2012 και κατόπιν τούτου η τελευταία της κατέβαλε το ποσό των 146.000 ευρώ την 20-1-2012, με το με αριθμό ....../20-1-2012 ένταλμα πληρωμής και το από 20-01-2012 αντίγραφο γραμματίου είσπραξης της δικαιούχου εταιρείας. Για την ικανοποίηση της άνω απαίτησης η ενάγουσα προέβη στην έκδοση της με αριθμό ..../2012 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η άνω πρωτοφειλέτρια πιστούχος ΑΕ (...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ...) και οι δυο ως άνω εγγυητές (μεταξύ των οποίων και ο Β.) να της καταβάλλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο καθένας, το ποσό των 146.000 ευρώ, πλέον τόκων του άρθρου 27 Ν. 2076/1992 και τόκων υπερημερίας από την επομένη της κατάπτωσης της εγγυητικής επιστολής μέχρι την πλήρη εξόφληση. Αντίγραφο εξ απογράφου πρώτου εκτελεστού της ως άνω διαταγής πληρωμής επιδόθηκε μεταξύ άλλων και στον εγγυητή Β.. την 23-03-2012, όπως προκύπτει από την υπι αριθ. ....../23-03-2012 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Ε.. Κατά της διαταγής πληρωμής ασκήθηκε από τους καθ’ ων η διαταγή πληρωμής η με αριθμό κατάθεσης ...../10-4-2012 ανακοπή του άρθρου 632 ΚΠολΔ ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών και οι με αριθμό κατάθεσης ..../22-2-2013 πρόσθετοι λόγοι αυτής ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου, επί των οποίων εκδόθηκε η με αριθμό 374/396-167/2013 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία απορρίφθηκαν η ανακοπή και οι πρόσθετοι λόγοι. Κατά της απόφασης αυτής ουδέν ένδικο μέσο ασκήθηκε (βλ. με αριθμό ..../29-1-2020 πιστοποιητικό της γραμματέως του Πρωτοδικείου Γιαννιτσών), ώστε αυτή κατέστη τελεσίδικη. Επίσης, στο πλαίσιο της ως άνω με αριθμό .......1-5-2006 σύμβασης πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, πριν αυτή κατά τα ανωτέρω καταγγελθεί, χορηγήθηκε από την ενάγουσα τράπεζα, υπέρ της πιστούχου εταιρείας, κατόπιν εντολής της, σύμφωνα με το άρθρο 20 της άνω σύμβασης, η με αριθμό ......./17-11-2008 εγγυητική επιστολή καλής πληρωμής προς την ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «...... COMPANY», ποσού 122.034 USD, η οποία κατέπεσε, μετά από αίτημα της δικαιούχου εταιρείας, με την από 21-10-2011 επιστολή της και κατόπιν τούτου η ενάγουσα τράπεζα της κατέβαλε το ανωτέρω ποσό την 16-11-2011, το οποίο με βάση την ισοτιμία ευρώ και δολαρίου Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κατά την ημερομηνία καταβολής την 16-112011 (1 Ευρώ = 1,3598 USD) ανέρχεται στο ποσό των 89.744,08 ευρώ, σύμφωνα με το με αριθμό ...../16-11-2011 ένταλμα πληρωμής και τη με αριθμό ...... πράξη ημερολογιακής χρέωσης προσωρινού λογαριασμού για έκδοση εντολής με swift. Την 16-11-2011 το ποσό της εγγυητικής επιστολής (89.744,08 ευρώ) μεταφέρθηκε με τη με αριθμό ..... πράξη ημερολογιακής χρέωσης για οριστική μεταφορά εγγυητικής επιστολής σε καθυστέρηση της τράπεζας στον με αριθμό ...... λογαριασμό της, με την ένδειξη «εγγυητικές επιστολές», στον οποίο μετέπεσε το ποσό της εν λόγω εγγυητικής επιστολής. Ο λογαριασμός αυτός εμφάνισε την 14-02-2012 χρεωστικό υπόλοιπο ποσού 4.142,89 ευρώ. Για την ικανοποίηση της απαίτησής της η ενάγουσα τράπεζα προέβη στην έκδοση της με αριθμό ..../2012 διαταγής πληρωμής του Ειρηνοδίκη Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η άνω πρωτοφειλέτρια πιστούχος ΑΕ (...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ...) και οι δυο ως άνω εγγυητές (μεταξύ των οποίων και ο Β. να της καταβάλλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο καθένας, το ποσό των 4.142,89 ευρώ, πλέον τόκων του άρθρου 27 Ν. 2076/1992 και τόκων υπερημερίας από την επομένη της κατάπτωσης της εγγυητικής επιστολής μέχρι την πλήρη εξόφληση. Αντίγραφο εξ απογράφου πρώτου εκτελεστού της ως άνω διαταγής πληρωμής επιδόθηκε μεταξύ άλλων και στον εγγυητή Β... την 10-04-2012, όπως προκύπτει από την υπ’ αριθ. ....../10-04-2012 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Ε.. Κατά της άνω διαταγής πληρωμής ασκήθηκε από τους καθ’ ων η διαταγή πληρωμής η με αριθμό κατάθεσης ..../2012 ανακοπή ενώπιον του Ειρηνοδικείου Γιαννιτσών, επί της οποία εκδόθηκε η με αριθμό 266/2013 οριστική απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία απορρίφθηκε η ανακοπή. Κατά της απόφασης αυτής ουδέν ένδικο μέσο ασκήθηκε (βλ. με αριθμό ..../22-01-2020 πιστοποιητικό της γραμματέως του Ειρηνοδικείου Γιαννιτσών), ώστε αυτή κατέστη τελεσίδικη. Περαιτέρω, αποδείχθηκαν και τα εξής: Εκτός από την προαναφερθείσα με αριθμό .......1-5-2006 σύμβαση παροχής πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό και τις με αριθμούς ...../23-05-2007, ......./29-5-2008 και ......./29-9-2009 πρόσθετες πράξεις αυτής, δυνάμει των οποίων η ενάγουσα τράπεζα χορήγησε πίστωση 12.500.000 ευρώ, καταρτίστηκε στα Γιαννιτσά, στις 20-12-2007, μεταξύ της ενάγουσας τράπεζας (..... BANK ATE) και της ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ....» και η με αριθμό .../20-12-2007 σύμβαση δανείου, ποσού 3.819.634,46 ευρώ. Για την πιστή, εμπρόθεσμη και ολοκληρωτική εξόφληση του χρέους (κατά κεφάλαιο, τόκους πόσης φύσεως, προμήθειες, φόρους και έξοδα, κάθε χρεωστικού υπολοίπου τα δανείου) από την οφειλέτρια στη δανείστρια τράπεζα εγγυήθηκαν οι Α. . και Β. και μέχρι του ποσού των 939.877,52 ευρώ η εταιρεία «...... ΑΒΕΕ», η οποία στη συνέχεια απαλλάχθηκε από εγγυήτρια με την από 28-12-2009 σύμβαση απαλλαγής εγγυητή, ενεχόμενοι οι εγγυητές ως αυτοφειλέτες και παραιτούμενοι ρητά και ανεπιφύλακτα από την ένσταση της δίζησης (άρθρο 855 ΑΚ) και από όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από τα άρθρα 853, 858, 862, 863, 864, 866, 867 και 868 ΑΚ, υπογράφοντας τη σύμβαση δανείου. Το εν λόγω δάνειο χορηγήθηκε στην εταιρεία «...... Α.Ε. ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ....», με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, προκειμένου η άνω ΑΕ να αναχρηματοδοτηθεί προς εξυπηρέτηση των κατά την 30-09-2006 οφειλών της προς την «..... BANK Α.Τ.Ε.», οι οποίες απέρρεαν α) από παλαιότερη σύμβαση πίστωσης και δη τη με αριθμό ...../29-05-2003 σύμβασης πίστωσης με ανοιχτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και τις με αριθμούς ....../30-07-2003 και ...../18-01-2005 πρόσθετες αυτής πράξεις μεταβολής ύψους πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και το από 31-12-2003 πρόσθετο αυτής σύμφωνο, β) από τη με αριθμό ...../30-07-2003 σύμβαση πίστωσης με ανοιχτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και το από 31-12-2003 πρόσθετο αυτής σύμφωνο και γ) από τη με αριθμό .......1-05-2006 σύμβαση πίστωσης με ανοιχτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό και τη με αριθμό ......./23-05-2007 πρόσθετη αυτής πράξης μεταβολής ύψους πίστωσης με ανοικτό (αλληλόχρεο) λογαριασμό. Το δάνειο αυτό (3.819.634,46 ευρώ) δόθηκε με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, σε ποσοστό 80%, σύμφωνα με την υπ' αριθ. ...5/7-11-2006 απόφαση του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών και τις με Α.Π. .....5/5-3-2007, ..../18-5-2007, ....5/7-8-2007 και ..../24-10-2007 εγκρίσεις της 25ης Διεύθυνσης Κίνησης Κεφαλαίων Εγγυήσεων, Δανείων και Αξιών του ΥΠ.ΟΙ.Ο. και το από 16-10-2007 έγγραφο της ανωτέρω Διεύθυνσης προς την ενάγουσα τράπεζα. Προς εξυπηρέτηση του ανωτέρω δανείου τηρήθηκε από την ενάγουσα τράπεζα λογαριασμός κίνησης με μηχανογραφικό σύστημα, ο οποίος έλαβε διαδοχικά τους κωδικούς αριθμούς ....., ....., .... και ...., ο οποίος εμφάνισε την 16-11-2011 χρεωστικό υπόλοιπο ποσού 3.954.580,33 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των τόκων μέχρι την 16-11-2011, όπως προκύπτει από το αντίγραφο κίνησης λογαριασμού, που αποτελεί πλήρη απόδειξη της απαίτησης της τράπεζας, δυνάμει του 15ου όρου της άνω ...../2007 σύμβασης δανείου. Λόγω του ότι η πρωτοφειλέτρια εταιρεία και οι εγγυητές δεν τήρησαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, η ενάγουσα τράπεζα (..... BANK Α.Τ.Ε.) κατήγγειλε και την ανωτέρω σύμβαση δανείου με την από 16-11-2011 εξώδικη δήλωση καταγγελία πρόσκληση, που επιδόθηκε στον εγγυητή Β. την 06-12-2011, όπως προκύπτει από τη με αριθμό ....../06-12-2011 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Ε. Κ.. Με την εξώδικη αυτή δήλωση, η τράπεζα επικαλέστηκε, εκτός άλλων, για την καταγγελία της σύμβασης, τα ακόλουθα: «Με την παρούσα σας γνωρίζουμε ότι ο λογαριασμός με την ένδειξη μακροπρόθεσμο δάνειο ο οποίος τηρείται στο Κατάστημά μας Γιαννιτσών στα πλαίσια της ανωτέρω ρύθμισης και έλαβε διαδοχικά τους κωδικούς αριθμούς ..., εμφάνισε την 16-11-2011 χρεωστικό σε βάρος σας υπόλοιπο ποσού τριών εκατομμυρίων εννιακοσίων πενήντα τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων ογδόντα ευρώ και τριάντα τριών λεπτών του ευρώ (3.954.580,33) συμπεριλαμβανομένων τόκων μέχρι την 16-11-2011. Συγκεκριμένα, παρά τις συνεχείς οχλήσεις μας δεν μας έχετε μέχρι σήμερα καταβάλει: α) υπόλοιπο τόκων 30-06-2010 ποσού ογδόντα πέντε χιλιάδων εκατόν πενήντα εννέα ευρώ και πενήντα λεπτών του ευρώ (85.159,50), β) τοκοχρεολυτική δόση λήξης 31-12-2010 ποσού διακοσίων σαράντα οκτώ χιλιάδων εννιακοσίων είκοσι επτά ευρώ και πενήντα λεπτών του ευρώ (248.927,50), γ) τοκοχρεολυτική δόση λήξης 30-06-2011 ποσού διακοσίων πενήντα χιλιάδων διακοσίων εξήντα οκτώ ευρώ και εβδομήντα επτά λεπτών του ευρώ (250.268,77), δ) συμβατικούς τόκους περιόδου από 01-072011 μέχρι 16-11-2011 ποσού σαράντα οκτώ χιλιάδων εννιακοσίων εξήντα ευρώ και δώδεκα λεπτών του ευρώ (48.960,12) και ε) τόκους υπερημερίας περιόδου από 01-07-2010 μέχρι 16-11-2011 ποσού είκοσι έξι χιλιάδων εννιακοσίων ένδεκα ευρώ και ογδόντα επτά λεπτών του ευρώ (26.911,87). Επιπλέον δεν μας καταβάλατε ποσό ένδεκα χιλιάδων επτακοσίων εξήντα τριών ευρώ και εξήντα δύο λεπτών του ευρώ (11.763,62) που αφορά προμήθεια υπέρ Ελληνικού Δημοσίου 0,4% για το Α’ εξάμηνο 2011, ως οφείλατε σύμφωνα με τον όρο (Γ) της από 30-12-2009 σύμβασης ρύθμισης. Για τους λόγους αυτούς, καθώς επίσης και διότι την 29-09-2011 υποβάλλατε την από 20-092011 αίτηση πτωχεύσεως ενώπιον του αρμοδίου Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών πράγμα που αποδεικνύει την επιδείνωσης της οικονομικής σας κατάστασης και την πρόθεσή σας να μην εξοφλήσετε την ανωτέρω οφειλή σας, αφού δηλώσατε παύση πληρωμών από 10-9-2011 και όπως δικαιούμεθα από τα συμβατικά έγγραφα και το Νόμο, σας ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ότι ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ την ανωτέρω υπ’ αριθμόν .../20-12-2007 σύμβαση δανείου, καθώς και την ανωτέρω από 30-12-2009 σύμβαση ρύθμισης οφειλών, κλείνοντας ταυτόχρονα τον στα πλαίσια αυτών τηρηθέντα λογαριασμό, κηρύσσουμε ληξιπρόθεσμο και απαιτητό ολόκληρο το ποσό της ρυθμιζόμενης οφειλής και σας ΚΑΛΟΥΜΕ όπως εντός τριών (3) ημερών από της νομίμου κοινοποιήσεως της παρούσας προβείτε σε εξόφληση του παραπάνω ποσού των ευρώ τριών εκατομμυρίων εννιακοσίων πενήντα τεσσάρων χιλιάδων πεντακοσίων ογδόντα ευρώ και τριάντα τριών λεπτών του ευρώ (3.954.580,33), πλέον τόκων υπερημερίας από της επομένης του κλεισίματος δηλαδή την 17-11-2011, οι οποίοι θα ανατοκίζονται στα μικρότερα χρονικά διαστήματα που επιτρέπει ο νόμος (σήμερα ανά εξάμηνο), πλέον τελών, δικαιωμάτων, εξόδων και λοιπών επιβαρύνσεων, μέχρις εξοφλήσεως. Δεκτικό καταβολής ορίζουμε την Διευθύντρια του Καταστήματος στο οποίο συνήφθησαν οι με την παρούσα καταγγελθείσες συμβάσεις ή το νόμιμο αναπληρωτή της». Η ανωτέρω εξώδικη δήλωση καταγγελία πρόσκληση, επιδόθηκε στον εγγυητή Β. την 06-12-2011, όπως προκύπτει από τη με αριθμό ......./06-12-2011 έκθεση επίδοσης της Δικαστικής Επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα στο Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Ε... Στη συνέχεια, ακολούθησαν διάφορες χρεοπιστώσεις με αποτέλεσμα η συνολική οφειλή της πρωτοφειλέτριας και των δύο ως άνω εγγυητών να ανέρχεται την 05-12-2011 στο ποσό των 3.052.728,19 ευρώ, το οποίο, συμπεριλαμβανομένων των τόκων μέχρι την 20-12-2011, ύψους 161.460,78 ευρώ, ανήλθε στο ποσό των 3.214.188,97 ευρώ. Για την ικανοποίηση της απαίτησής της η ενάγουσα τράπεζα προέβη στην έκδοση της με αριθμό .../2012 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, με την οποία διατάχθηκαν η πρωτοφειλέτρια εταιρεία και οι δύο εγγυητές να της καταβάλλουν, αλληλεγγύως και εις ολόκληρον ο καθένας, το ποσό των 3.214.188,97 ευρώ, πλέον τόκων υπερημερίας από τις 21-12-2011 μέχρι την πλήρη εξόφληση. Αντίγραφο εξ απογράφου πρώτου εκτελεστού της ως άνω διαταγής πληρωμής επιδόθηκε στον Β. την 28-02-2012 (βλ. τη με αριθμό ......./28-02-2012 έκθεση επίδοσης του Δικαστικού Επιμελητή του Εφετείου Θεσσαλονίκης, με έδρα το Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, Λ. Ι.). Κατά της άνω διαταγής πληρωμής ασκήθηκε η με αριθμό κατάθεσης .../2012 ανακοπή της πρωτοφειλέτριας εταιρείας και των εγγυητών ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, από την οποία παραιτήθηκαν με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου τους στο ακροατήριο κατά τη συζήτησή της. Στη συνέχεια η ως άνω τράπεζα επέδωσε για δεύτερη φορά αντίγραφο εξ απογράφου πρώτου εκτελεστού της ως άνω διαταγής πληρωμής και δη στις 25-1-2013 προς την εταιρεία «...... Α.Ε.», στις 31-1-2013 στον Α. Α. Φ. και στις 28-1-2013 στον εγγυητή Β... Μετά ταύτα, από τους τελευταίους ασκήθηκε κατά της άνω διαταγής πληρωμής η με αριθμό κατάθεσης ..../8-2-2013 ανακοπή τους, του άρθρου 633 ΚΠολΔ, ενώπιον του ίδιου ως άνω δικαστηρίου και οι με αριθμό κατάθεσης ..../15-3-2013 πρόσθετοι λόγοι αυτής, επί των οποίων εκδόθηκε η με αριθμό 11/130/229/2014 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, με την οποία το δικαστήριο κηρύχθηκε καθ’ ύλην αναρμόδιο και παραπέμφθηκε η υπόθεση για εκδίκαση στο Μονομελές Πρωτοδικείο Γιαννιτσών, το οποίο και εξέδωσε τη με αριθμό 97/14-3-2017 οριστική απόφαση, τακτικής διαδικασίας, αντιμωλία των διαδίκων, με την οποία δέχθηκε την ανακοπή και τους πρόσθετους λόγους. Κατά της απόφασης αυτής η «..... ΒΑΝΚ ΑΕ» άσκησε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, την από 6-7-2017 έφεσή της, επί της οποίας εκδόθηκε η με αριθμό 530/28-01 2019 απόφαση, με την οποία το άνω Εφετείο έκανε δεκτή κατ' ουσίαν την έφεση, εξαφάνισε την εκκαλουμένη, κράτησε και δίκασε επί της ουσίας την ως άνω με αριθμό κατάθεσης ...../8-2-2013 ανακοπή και τους ως άνω με αριθμό κατάθεσης ..../15-3-2013 πρόσθετους λόγους και απέρριψε τόσο την .ανακοπή όσο και τους πρόσθετους λόγους, ώστε κρίθηκε τελεσίδικα, με την αμέσως ανωτέρω απόφαση, η ισχύς της άνω με αριθμό .../2012 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών. Ως εκ τούτου, οι απαιτήσεις της ενάγουσας τράπεζας σε βάρος και του εγγυητή Β.... (πατέρα του ήδη εκκαλούντος), που στηρίζονται στις προαναφερόμενες διαταγές πληρωμής, απέκτησαν ισχύ δεδικασμένου, καθόσον οι κατ’ αυτών ασκηθείσες, κατά τα προαναφερόμενα, ανακοπές και πρόσθετοι λόγοι, απορρίφθηκαν τελεσίδικα. Με βάση όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι η συνολική απαίτηση της ενάγουσας από τις ανωτέρω αιτίες ανέρχεται στο ποσό των 4.460.735,75 ευρώ (1.096.401,53 4146.000 + 4.142,89 + 3.214.188,97), πλέον τόκων και εξόδων. Την 01-02-2010 ο Β. . με το με αριθμό ..../01-02-2010 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Μ.., που καταχωρήθηκε νόμιμα την 02-02-2010 στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς με αριθμό καταχώρισης ...... στο ΚΑΕΚ ......, μεταβίβασε, λόγω γονικής παροχής, προς τον τέταρτο εναγόμενο και ήδη εκκαλούντα, γιό του, την πλήρη και αποκλειστική κυριότητα του παρακάτω ακινήτου, ήτοι, ενός αυτοτελούς και διηρημένου διαμερίσματος με στοιχείο Άλφα δέκα (Α10) του δεύτερου (2ου) ορόφου του κτιρίου Άλφα (Α) του συγκροτήματος, κτισμένου στο παρακάτω περιγραφόμενο οικόπεδο, το οποίο (διαμέρισμα) έχει πρόσοψη στην οδό Δημοκρατίας και σε ακάλυπτο χώρο του συγκροτήματος, βρίσκεται αριστερά γι’ αυτόν που βλέπει το κτίριο από την οδό Δημοκρατίας, εμβαδού μέτρων τετραγωνικών εκατόν πενήντα πέντε και έξι εκατοστών (155,06 τ.μ.), που αποτελείται από σαλόνι, τραπεζαρία, κουζίνα, τρία (3) δωμάτια, δύο (2) λουτρά, τραπεζαρία καθιστικό και τμήμα κλιμακοστασίου που οδηγεί στο δώμα, συνορεύει δε από γύρω, κατά τον τίτλο κτήσης, με την οδό Δημοκρατίας, με ακάλυπτο χώρο του συγκροτήματος και με το Α11 διαμέρισμα και έχει ποσοστό συμμετοχής στο όλο οικόπεδο και στα λοιπά κοινόχρηστα και κοινόκτητα μέρη, χώρους και εγκαταστάσεις του συγκροτήματος δέκα εκατοστά και εξήντα πέντε εκατοστά του εκατοστού (10,65%) εξ αδιαιρέτου. Στο διαμέρισμα αυτό ανήκει ως παρακολούθημα ένας υπόγειος αποθηκευτικός χώρος εμβαδού μέτρων τετραγωνικών τριάντα εννέα και ενενήντα τεσσάρων εκατοστών (39,94 τ.μ.), που περιλαμβάνει χώρους λεβητοστασίου και δεξαμενή καυσίμων. Το παραπάνω περιγραφόμενο διαμέρισμα μετά του παρακολουθήματος του βρίσκεται σε συγκρότημα κατοικιών που αποτελείται από τρία (3) κτίρια με στοιχεία Άλφα (Α), Βήτα (Β) και Γάμα (Γ), διέπεται και ρυθμίζεται από τις διατάξεις του Ν. 3741/29 και των άρθρων 1002 και 1117 του Αστικού Κώδικα, καθώς και του Ν.Δ. 1024/71 και μάλιστα στο με στοιχείο Άλφα (Α) κτίριο του εν λόγω συγκροτήματος, που περιλαμβάνει τέσσερις (4) κατοικίες μεζονέτες, που βρίσκονται σε επαφή μεταξύ τους, και δύο (2) διαμερίσματα που βρίσκονται πάνω από τις κατοικίες μεζονέτες. Το παραπάνω συγκρότημα κατοικιών είναι κτισμένο σε οικόπεδο έκτασης μέτρων τετραγωνικών δύο χιλιάδων οκτακόσιων τριάντα πέντε (2.835 τ.μ.), που βρίσκεται εντός σχεδίου της περιοχής του Δήμου ..... του Νομού Θεσσαλονίκης, και ήδη Δημοτικής Κοινότητας Πανοράματος, του Δήμου Πυλαίας Χορτιάτη, της Περιφερειακής Ενότητας ......, της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας στην περιφέρεια του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης και Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς και συγκεκριμένα στο με αριθμό τριάντα πέντε (35) Οικοδομικό Τετράγωνο και επί της οδού ..... αριθ. ....., που συνορεύει από γύρω, κατά τον τίτλο κτήσης, σε τεθλασμένη πλευρά μέτρων γραμμικών εκατόν πέντε και πέντε εκατοστών (105,05) με την οδό ....., σε τεθλασμένη πλευρά μέτρων γραμμικών πενήντα οκτώ και τεσσάρων εκατοστών (58,04) με το με αριθμό τετρακόσια τριάντα ένα (431) αγροτεμάχιο και σε πλευρά μέτρων γραμμικών ογδόντα έξι και είκοσι οκτώ εκατοστών (86,28) με οικόπεδο του με αριθμό τριάντα πέντε (35) οικοδομικού τετραγώνου. Η παραπάνω περιγραφόμενη οριζόντια ιδιοκτησία περιήλθε στον Β.. κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, δυνάμει του υπ' αριθ. ...../12-04-2002 πωλητηρίου συμβολαίου της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Α. Γ. -Τ., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Καλαμαριάς στον τόμο... και με αριθμό ...., ως πώληση και σύσταση οριζόντιας και κάθετης ιδιοκτησίας, σε συνδυασμό με τη με αριθμό ...../31-05-2002 τροποποιητική πράξη της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Καλαμαριάς στον τόμο ... και με αριθμό ...., καθώς επίσης και με τη με αριθμό ...../18-01-2010 πράξη εξόφλησης υπολοίπου τιμήματος και άρσης περιοριστικού όρου. Η αξία του παραπάνω ακινήτου ανερχόταν, κατά τον χρόνο μεταβίβασης, σύμφωνα με τον αντικειμενικό προσδιορισμό αξίας ακινήτων, στο ποσό των 355.387,05 ευρώ, όπως προκύπτει από τον τίτλο κτήσης, η δε αξία αυτή ταυτίζεται με την εμπορική αξία του ακινήτου, τόσο κατά τον χρόνο μεταβίβασης, όσο και κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, καθόσον, λόγω της οικονομικής κρίσης, οι τιμές των ακινήτων καθηλώθηκαν. Ο Β. προέβη στην ανωτέρω μεταβίβαση, ενώ ήταν ήδη γεννημένη η απαίτηση της ενάγουσας δανείστριας τράπεζας σε βάρος του, ως εγγυητή, η οποία προερχόταν: α) από την ανωτέρω καταρτισθείσα την 31-05-2006 σύμβαση πίστωσης με ανοικτό αλληλόχρεο λογαριασμό, έστω κι αν δεν ήταν πριν από το οριστικό κλείσιμο του λογαριασμού βέβαιη και κατά ποσό εκκαθαρισμένη, αφού τα παραγωγικά της απαίτησης περιστατικά, ιδίως η σύμβαση και η χορήγηση των πιστώσεων, είχαν ήδη συντελεστεί, β) από την ανωτέρω εκδοθείσα την 17-11-2008 εγγυητική επιστολή καλής πληρωμής ποσού 122.034 USD, που κατέπεσε και πληρώθηκε από την τράπεζα, από την οποία έμεινε ανεξόφλητο υπόλοιπο 4.142,89 ευρώ, αφού είχε ήδη συναφθεί μεταξύ της τράπεζας και του οφειλέτη η σύμβαση κάλυψης για την έκδοση της εγγυητικής επιστολής υπέρ της ....... δανειστή της πιστούχου εταιρείας, και γ) από την ανωτέρω καταρτισθείσα με αριθμό .../20-12-2007 σύμβαση δανείου, αφού είχε ήδη εκταμιευτεί το ποσό του δανείου. Αντίθετα, δεν είχε γεννηθεί η απαίτηση από την εγγυητική επιστολή ποσού 146.000 ευρώ, που εκδόθηκε κατ' εντολή και υπέρ της πιστούχου εταιρείας προς την εταιρία ...... την 14-07-2010, δηλαδή σε χρόνο μεταγενέστερο της κατάρτισης της επίμαχης δικαιοπραξίας, με αποτέλεσμα να μην δικαιούται η ενάγουσα να ζητήσει τη διάρρηξη της ως άνω δικαιοπραξίας ως καταδολιευτικής για την ικανοποίηση της εν λόγω απαίτησής της. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο Β., οφειλέτης της ενάγουσας τράπεζας, γνώριζε ότι η ανωτέρω απαλλοτρίωση του ως άνω μοναδικού εμφανούς περιουσιακού του στοιχείου θα τον έφερε σε τέτοια οικονομική κατάσταση, ώστε τυχόν άλλη αφανής περιουσία του να μην αρκεί για την ικανοποίηση της άνω απαίτησης της δανείστριας τράπεζας, Να σημειωθεί ότι δεν αποδείχθηκε ότι ο ανωτέρω διέθετε άλλα εμφανή περιουσιακά στοιχεία. Επομένως, με την ως άνω απαλλοτρίωση, ο Β.. (απαλλοτριώσας) κατέστη αφερέγγυος, αφερεγγυότητα, που διήρκησε μέχρι τον θάνατό του. Οι ως άνω οφειλές του συνέχισαν να υφίστανται και μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής, καθόσον ούτε η πρωτοφειλέτρια «...... Α.Ε.» ούτε ο έτερος εγγυητής Α. Α. Φ. κατέβαλαν στην ενάγουσα τράπεζα το εν λόγω χρέος. Να ληφθεί υπόψη, ότι η αφερεγγυότητα του οφειλέτη, που είναι ένα από τα στοιχεία της αγωγής του άρθρο 939 ΑΚ, πρέπει να υπάρχει κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής, που είναι ο κρίσιμος χρόνος για τον προσδιορισμό της βλάβης των δανειστών, η οποία υπάρχει, μόνο όταν ο οφειλέτης είναι κατά τον χρόνο αυτόν αφερέγγυος (ΑΠ 914/20020, ΑΠ 1116/2018). Από τα ανωτέρω στοιχεία αποδεικνύεται ότι η ως άνω μεταβίβαση από τον Β... του μοναδικού του περιουσιακού στοιχείου προς τον γιό του, τέταρτο εναγόμενο (ήδη εκκαλούντα), έγινε προς βλάβη των συμφερόντων της δανείστριας τράπεζας (ενάγουσας), δηλαδή προκειμένου να ματαιωθεί η δυνατότητα ικανοποίησης της απαίτησής της με αναγκαστική εκτέλεση επί της ακίνητης περιουσίας του. Ειδικότερα, λόγω της ιδιότητάς του ως Αντιπροέδρου του ΔΣ της πρωτοφειλέτριας ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...... ΑΕ. Ανώνυμη Βιομηχανική Εταιρία Επεξεργασίας ...», γνώριζε τη δυσχερή οικονομική της κατάσταση και την έλλειψη ρευστότητας που παρουσίαζαν αυτή και οι νόμιμοι εκπρόσωποί της και εγγυητές στις συμβάσεις ήδη από το 2009, όπως συνομολογείται και στην προαναφερθείσα με αριθμό κατάθεσης ...../2011 αίτηση ασφαλιστικών μέτρων (βλ. σελ. 10), καθώς και ότι η περιουσία της εταιρείας ήταν βεβαρημένη, κατά τον κρίσιμο χρόνο της ως άνω περιουσιακής διάθεσης. Μάλιστα, την 25-09-2011 η εταιρεία υπέβαλε, όπως προεκτέθηκε, αίτηση ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών για κήρυξη σε πτώχευση της πιστούχου ΑΕ, λόγω πλήρους και μόνιμης αδυναμίας αποπληρωμής των ληξιπρόθεσμων χρεών της. Το ως άνω μεταβιβασθέν ένδικο ακίνητο είχε περιέλθει στην κυριότητα του Β.. με αγορά, για την πραγματοποίηση της οποίας η ενάγουσα τράπεζα του είχε χορηγήσει, δυνάμει της με αριθμό ..../11-07-2002 σύμβασης στεγαστικού δανείου, δάνειο ποσού 220.100 ευρώ. Προς εξασφάλιση της απαίτησής της από το δάνειο εγγράφηκε στο ανωτέρω ακίνητο προσημείωση υποθήκης, ποσού 152.600 ευρώ, δυνάμει της με αριθμό .../2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Γιαννιτσών, η οποία μεταγράφηκε την 24-09-2002 στα βιβλία υποθηκών του Υποθηκοφυλακείου Καλαμαριάς στον τόμο ... και αριθμό... και στη συνέχεια καταχωρήθηκε στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογίου Γραφείου Καλαμαριάς στο ΚΑΕΚ ....... Ενώ δεν είχε εξοφλήσει το παραπάνω δάνειο, ο Β.. προέβη στην επίδικη μεταβίβαση στον γιό του, κατά παράβαση του όρου 11 παρ. 1 της σύμβασης δανείου, χωρίς δηλαδή να λάβει προηγουμένως την έγγραφη έγκριση της δανείστριας τράπεζας. Η μεταγενέστερη γνώση της τράπεζας για την επίδικη μεταβίβαση και η μη άμεση αντίδρασή της δεν συνιστά σε καμία περίπτωση έγκριση της καταρτισθείσας δικαιοπραξίας και συμφωνία για τη μεταβολή των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη της. Περίπου ένα έτος αργότερα, ήτοι την 08-09-2011, ο Β.. προεξόφλησε ολοσχερώς το προαναφερθέν στεγαστικό δάνειο, καταβάλλοντας στην τράπεζα το ποσό των 120.837,62 ευρώ και την 25-09-2011 κατέθεσε τη με αριθμό κατάθεσης ...../25-09-2011 αίτηση για κήρυξη σε κατάσταση πτώχευσης της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία «...... Α.Ε. Ανώνυμη Βιομηχανική Εταιρία Επεξεργασίας ...», του A., ως Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της προαναφερθείσας ανώνυμης εταιρείας, αλλά και του ίδιου του Β.. ως Αντιπροέδρου του Δ.Σ. της ανώνυμης εταιρείας, ο οποίος πριν από 17 ημέρες είχε προβεί σε καταβολή ποσού 120.837,62 ευρώ προς προεξόφληση στεγαστικού δανείου για ακίνητο που είχε ήδη μεταβιβάσει στον γιό του. Έτσι, μετά την ολοσχερή εξόφληση του δανείου και τη μεταβίβαση της κυριότητας του ακινήτου, η τράπεζα δεν μπορούσε να ικανοποιηθεί για τις υπόλοιπες απαιτήσεις της από την αναγκαστική εκτέλεση επί του ανωτέρω ακινήτου. Εξάλλου, ούτε από την περιουσία της πρωτοφειλέτριας ΑΕ θα μπορούσε να ικανοποιηθεί το σύνολο της απαίτησής της, δεδομένου ότι, όπως ο ίδιος ο Β..συνομολογεί στη με αριθμό κατάθεσης ...../29-09-2011 αίτησή του για λήψη ασφαλιστικών μέτρων ενώπιον του Προέδρου του Πτωχευτικού Δικαστηρίου Γιαννιτσών, με την οποία επεδίωκε, μεταξύ άλλων, να απαγορευθεί η λήψη κάθε μέτρου αναγκαστικής εκτέλεσης κατά της εταιρείας και των ως άνω δύο εγγυητών για την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών της, να ανασταλούν ατομικές ή συλλογικές διώξεις εναντίον τους και να απαγορευτεί η καταγγελία των υφισταμένων συμβάσεων, η αντικειμενική αξία του συνόλου της ακίνητης περιουσίας της εταιρείας ανερχόταν στο ποσό των 6.707.200,81 ευρώ και τα εγγεγραμμένα βάρη υπέρ της Τράπεζας Πειραιώς και του Ελληνικού Δημοσίου ξεπερνούσαν κατά πολύ την ανωτέρω αξία. Πρέπει να σημειωθεί ότι την ίδια ημέρα που κατέθεσε την ως άνω αίτηση ασφαλιστικών μέτρων εκδόθηκε και η με αριθμό 27800/29-09-2011 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων), με την οποία εγγράφηκε συναινετική προσημείωση υποθήκης υπέρ του ιδιώτη Ζ.. για το ποσό των 200.000 ευρώ, προς εξασφάλιση της από 01-09-2011 σύμβασης άτοκου δανείου, που καταρτίστηκε μεταξύ του Ζ. και του Σ. (τέταρτου εναγόμενου), η οποία (προσημείωση) καταχωρήθηκε στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς την 30-09-2011 με αριθμό καταχώρισης ...../30-09-2011 στο ΚΑΕΚ ....... Από τα παραπάνω συνάγεται ότι σκοπός του οφειλέτη της ενάγουσας τράπεζας (Β.) ήταν να διασώσει με κάθε τρόπο το ανωτέρω ακίνητο, που αποτελούσε το μοναδικό περιουσιακό του στοιχείο, και να το μεταβιβάσει εν ζωή στον γιό του (τέταρτο εναγόμενο), απαλλαγμένο από βάρη, δεδομένου ότι μετά την εξόφληση του ποσού του στεγαστικού δανείου θα μπορούσε να εξαλειφθεί η προσημείωση υποθήκης που εγγράφηκε προς εξασφάλισή του, η δε μεταγενέστερη εγγραφή προσημείωσης υποθήκης υπέρ του Ζ. Κ., φίλου της οικογένειας, σκοπό είχε να αποτρέψει την ενάγουσα δανείστρια τράπεζα από το να προβεί σε διάρρηξη της δικαιοπραξίας ως καταδολιευτικής, αφού το ακίνητο θα ήταν πια βεβαρημένο, και όχι να εξασφαλίσει απαίτηση από δάνειο, καθόσον δεν αποδείχθηκε ότι πράγματι χορηγήθηκε άτυπα δάνειο τέτοιου ύψους (200.000 ευρώ) από τον Ζ.... Σημειώνεται, ενταύθα, ότι γνώση του τρίτου αποκτώντας, ήτοι του τέταρτου εναγόμενου, ότι ο μεταβιβάζων πατέρας του απαλλοτριώνει προς βλάβη της δανείστριας τράπεζας, δεν απαιτείται στην προκειμένη περίπτωση, διότι πρόκειται για απαλλοτρίωση από χαριστική αιτία, και δη για μεταβίβαση Λόγω γονικής παροχής (άρθρο 942 ΑΚ). Ο ισχυρισμός του τέταρτου εναγόμενου (ήδη εκκαλούντος) ότι η επίμαχη δικαιοπραξία καταρτίστηκε όχι με πρόθεση βλάβης των συμφερόντων της τράπεζας, αλλά με σκοπό την τακτοποίηση οικογενειακής υπόθεσης, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο πατέρας του, και τη διευθέτηση της τύχης της οικογενειακής κατοικίας πριν από τον αναμενόμενο θάνατό του με την περιέλευση της κυριότητας της στον ίδιο, τυγχάνει απορριπτέος, ως αλυσιτελώς προβαλλόμενος, αφού δεν ασκεί έννομη επιρροή, καθόσον, όταν μια διάθεση γίνεται για την εκπλήρωση ηθικών υποχρεώσεων ή της κοινωνικής ευπρέπειας του οφειλέτη, δεν μπορεί να δικαιολογήσει ούτε τη βλάβη των δανειστών, ούτε την προτίμηση από τον οφειλέτη των ηθικών του υποχρεώσεων έναντι των νομικών (ΑΠ 1217/2014 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Ενόψει των ανωτέρω, ο σκοπός του οφειλέτη-εγγυητή Β.., για τη ματαίωση της ικανοποίησης της απαίτησης της ενάγουσας τράπεζας επιτεύχθηκε, με επακόλουθο τη βλάβη των συμφερόντων της, διότι κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής δεν υπήρχαν επαρκή περιουσιακά του στοιχεία για την ικανοποίηση της απαίτησής της. Πρόθεση βλάβης υπάρχει και όταν άλλος εις ολόκληρον οφειλέτης διαθέτει επαρκή περιουσία για την ικανοποίηση του δανειστή, καθόσον ο καταδολιευτικός χαρακτήρας της απαλλοτρίωσης κρίνεται από στοιχεία που συντρέχουν αποκλειστικά και μόνο στο πρόσωπο του μεταβιβάζοντας και δεν επηρεάζεται από την οικονομική κατάσταση των λοιπών συνοφειλετών, όπως αυτό συνάγεται και από τη διάταξη του άρθρου 486 ΑΚ (ΑΠ 1902/2013, ΑΠ 1800/2008 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), με αποτέλεσμα να μην ασκεί έννομη επιρροή ο ισχυρισμός του τέταρτου εναγόμενου, ήδη εκκαλούντος, ότι η πρωτοφειλέτρια ΑΕ διαθέτει επαρκή περιουσία προς ικανοποίηση της ένδικης απαίτησης της ενάγουσας τράπεζας. Σε κάθε περίπτωση, δεν αποδείχθηκε ότι η πιστούχος πρωτοφειλέτρια εταιρεία «.... Α.Ε. Ανώνυμη Βιομηχανική Εταιρία Επεξεργασίας ...», διέθετε αξιόχρεη περιουσία για να καλύψει το επίδικο χρέος του αποβιώσαντος αντιπροέδρου της, γι’ αυτό και δεν το κάλυψε έως την άσκηση της ένδικης αγωγής. Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει η κρινόμενη αγωγή να γίνει δεκτή ως βάσιμη και κατ' ουσία ως προς τον τέταρτο εναγόμενο και να απαγγελθεί υπέρ της ενάγουσας τράπεζας η διάρρηξη ως καταδολιευτικής της δικαιοπραξίας, που καταρτίστηκε με το υπ αριθ. ..../01-02-2010 συμβόλαιο της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Μ., που καταχωρήθηκε νόμιμα την 02-02-2010 στα κτηματολογικά φύλλα του Κτηματολογικού Γραφείου Καλαμαριάς με αριθμό καταχώρισης ...... στο ΚΑΕΚ ......, δυνάμει του οποίου ο Β. μεταβίβασε λόγω γονικής παροχής προς τον τέταρτο εναγόμενο, γιό του, την πλήρη και αποκλειστική κυριότητα του ως άνω περιγραφόμενου ακινήτου. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, αφού έκρινε το ίδιο με την εκκαλουμένη, δεν έσφαλε στην ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και στην εκτίμηση των αποδείξεων, γι' αυτό και πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο τρίτος (υπό στοιχείο Γ) λόγος έφεσης, με τον οποίο ο εκκαλών υποστηρίζει τα αντίθετα. Και επειδή δεν υπάρχει άλλος λόγος έφεσης προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη έφεση, στο σύνολό της, ως αβάσιμη, και η κρινόμενη αυτοτελής πρόσθετη παρέμβαση συνεπακόλουθα πρέπει να γίνει δεκτή ως βάσιμη υπέρ της εφεσίβλητης. Περαιτέρω, αφού απορρίπτεται η έφεση, πρέπει να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 3 Αγ ΚΠολΔ, η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παράβολου (150 ευρώ) που ο εκκαλών κατέθεσε κατά την άσκηση της έφεσής του. Επίσης, πρέπει ο εκκαλών, λόγω της ήττας του στην παρούσα δευτεροβάθμια δίκη, να καταδικαστεί στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσας, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας (άρθρα 176, 182, 183, 190 παρ. 3, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό. Τέλος πρέπει, λόγω της ερημοδικίας της εφεσίβλητης, να οριστεί το νόμιμο παράβολο που θα προκαταβάλει, σε περίπτωση που ασκήσει ανακοπή ερημοδικίας κατά της απόφασης αυτής, καθώς, παρά την εκπροσώπησή της από την παριστάμενη αναγκαία ομόδικό της αυτοτελώς προσθέτως παρεμβαίνουσα, δικαιούται στην άσκηση του εν λόγω ένδικου μέσου, σύμφωνα με τα άρθρα 469 παρ. 1 εδ. γ’, 502 παρ. 1 και 505 παρ. 2 ΚΠολΔ (βλ. ΕφΔωδ 14/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), Τις προϋποθέσεις του παραδεκτού αυτής, όπως είναι και η ύπαρξη έννομου συμφέροντος για την τυχόν άσκησή της, θα κρίνει το Δικαστήριο που θα δικάσει την ανακοπή ερημοδικίας (Ολ.ΑΠ 15/2001, ΑΠ 1596/2018 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ ερήμην της εφεσίβλητης και αντιμωλία των λοιπών διαδίκων τη με ΓΑΚ/ΕΑΚ/ΕΤΟΣ ....../2017 έφεση και τη με ΓΑΚ/ΕΑΚ/ ΕΤΟΣ ....../2020 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση.

ΟΡΙΖΕΙ το παράβολο για την περίπτωση άσκησης ανακοπής ερημοδικίας από την εφεσίβλητη στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.

ΔΕΧΕΤΑΙ την άνω με ΓΑΚ/ΕΑΚ/ ΕΤΟΣ ....../2020 αυτοτελή πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της εφεσίβλητης και κατά του εκκαλούντος.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ’ ουσίαν την άνω με ΓΑΚ/ΕΑΚ/ΕΤΟΣ ....../2017, έφεση κατά της με αριθμό 15507/2017 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα στα δικαστικά έξοδα της αυτοτελώς / προσθέτως παρεμβαίνουσας, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600,00) ευρώ.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του παράβολου, το οποίο κατέθεσε ο εκκαλών κατά την άσκηση της έφεσής του.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίστηκε στις 14 Ιουνίου 2021 και δημοσιεύτηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 30 Ιουνίου 2021, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

[ ΠΗΓΗ : κος Ι.Ιωαννίδης, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]