ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 158/2024

Συγκροτούμενο από την Δικαστή Μυρσίνη Κοντογιάννη, Εφέτη, την οποία όρισε το Τριμελές Συμβούλιο Διεύθυνσης του Εφετείου και από τη Γραμματέα Νικολέττα Νέδα.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 5 Μαΐου 2023, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ :

ΤΟΥ ΚΑΛΟΥΝΤΟΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΥ (στην A έφεση και τους προσθέτους λόγους) ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΟΣ (στην Β έφεση) : Ι. του Γ., κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός ....), με Α.Φ.Μ. ...., που παραστάθηκε διά του πληρεξουσίου δικηγόρου του, Ευστρατίου Καραβασίλη (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. ....), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΤΩΝ ΚΑΘΏΝ Η ΚΛΗΣΗ ΕΚΚΑΛΟΥΝΤΩΝ (στην A έφεση και τους προσθέτους λόγους) ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΩΝ (στην Β έφεση) : 1) Α. του Π., κατοίκου Άμστερνταμ Ολλανδίας (οδός ....., ..... ), με Α.Φ.Μ. ...., και 2) Ο. του Π., κατοίκου Φρανκφούρτης Γερμανίας (οδός ..... ..., .....), με Α.Φ.Μ....., ως καθολικών διαδόχων του αρχικώς εναγομένου εκκαλούντος στην A έφεση και τους προσθέτους λόγους εφεσιβλήτου στην Β έφεση, Π. του Α., που παραστάθηκαν διά του πληρεξουσίου δικηγόρου τους, Αθανασίου Γεωργιάδη (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. ....), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Συμπαραστάθηκαν και οι ασκούμενες δικηγόροι Φλώρα Ελένη Βάντσια, Σαρίνα Χριστίνα Λάππα και Αλεξία Καμπέρη.

ΤΗΣ ΚΑΘΉΣ Η ΚΛΗΣΗ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ (στην Β έφεση) : Μ. του Ν, κατοίκου Θεσσαλονίκης (οδός .....), με Α.Φ.Μ. ....., ως καθολικής διαδόχου της αρχικώς εναγομένης εφεσίβλητης στην Β έφεση, που παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου της, Σαμουήλ Ναχμία (Α.Μ.Δ.Σ.Θ. ....), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Στη Γραμματεία του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατατέθηκε κατά την τακτική διαδικασία από τον εφεσίβλητο στην A έφεση - εκκαλούντα στην Β έφεση, η από 19.1.2010 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ...../22.1.2010 αγωγή κατά των Π. και Α. . Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων, η υπ' αριθμ. 28349/6.10.2011 οριστική απόφαση του ως άνω πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, με την οποία η αγωγή απορρΐφθηκε ως προς τη 2η εναγόμενη και έγινε εν μέρει δεκτή ως προς τον 1° εναγόμενο.

Την ανωτέρω απόφαση εξεκάλεσαν στο παρόν Δικαστήριο : A) Ο 1ος εναγόμενος με την από 10.11.2011 και υπ' αριθμ. έκθεσης κατάθεσης ..../10.11.2011 έφεση, για την οποία με την υπ' αριθμ. ..../23.11.2011 πράξη του Γραμματέα αυτού του Δικαστηρίου, ορίστηκε δικάσιμος η 26.4.2013, κατά την οποία προσδιορίστηκε με την υπ' αριθμ. ..../4.4.2013 πράξη του Γραμματέα αυτού του Δικαστηρίου, και η συζήτηση των από 4.4.2013 προσθέτων λόγων της A έφεσης, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 28.11.2014, οπότε αναβλήθηκε εκ νέου για τη δικάσιμο της 21.10.2016, κατά την οποία επήλθε βίαια διακοπή της δίκης λόγω του επισυμβάντος στις 21.4.2015 θανάτου του A εκκαλούντος και Β) ο ενάγων με την από 11.11.2011 και υπ' αριθμ. έκθεσης κατάθεσης ..../14.11.2011 έφεση, για την οποία με την υπ' αριθμ. ..../15.11.2011 πράξη του Γραμματέα αυτού του Δικαστηρίου, ορίστηκε δικάσιμος η 26.4.2013, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 28.11.2014, οπότε αναβλήθηκε εκ νέου για τη δικάσιμο της 21.10.2016, κατά την οποία συζητήθηκε η Β έφεση και εκδόθηκε η υπ'αριθμ. 489/24.2.2017 απόφαση του παρόντος Δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας διατάχθηκε η συνεκδίκαση των δύο εφέσεων και αναβλήθηκε η εκδίκαση της Β έφεσης, προκειμένου να συνεκδικασθεί με την A έφεση. Στη συνέχεια με την από 29.10.2018 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../30.10.2018 κλήση ορίστηκε δικάσιμος για συζήτηση των ως άνω εφέσεων μετά των προσθέτων λόγων τους η 10.5.2019, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 6.11.2020, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης ματαιώθηκε λόγω έκτακτων μέτρων προστασίας της δημόσιας υγείας λόγω κορωνοϊού. Ακολούθως δυνάμει της υπ'αριθμ. 327/2020 Πράξης του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, ορίστηκε οίκοθεν χρόνος συζήτησης της υπόθεσης η δικάσιμος της 19.2.2021, κατά την οποία επήλθε βίαια διακοπή της δίκης λόγω του επισυμβάντος στις 30.12.2019 θανάτου της Β εφεσίβλητης, Α.. Ήδη με την από 22.2.2022 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../2.3.2022 κλήση του Β εκκαλούντος επαναφέρθηκαν προς εκδίκαση, ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού, οι ως άνω εφέσεις μετά των προσθέτων λόγων τους, προκειμένου να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο της 20.5.2022, κατά την οποία η συζήτηση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 5.5.2023. Κατά τη δικάσιμο της 5.5.2023 η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο και συζητήθηκε, όπως αναφέρεται παραπάνω, οι δε πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων αναφέρθηκαν στις προτάσεις τους.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

I. Νόμιμα φέρονται προς συζήτηση και έκδοση οριστικής απόφασης με την από 22.2.2022 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../2.3.2022 κλήση του Β εκκαλούντος : Α) η από 10.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../10.11.2011 και προσδιορισμού ..../23.11.2011) έφεση του εκκαλούντος πρωτοδίκως εν μέρει ηττηθέντος 1ου εναγομένου, καθώς και οι από 4.4.2013 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../4.4.2013 πρόσθετοι λόγοι της A έφεσης, και Β) η από 11.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../14.11.2011 και προσδιορισμού ..../15.11.2011) έφεση του εκκαλούντος πρωτοδίκως εν μέρει ηττηθέντος ενάγοντος, μετά την έκδοση της υπ'αριθμ. 489/24.2.2017 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου, δυνάμει της οποίας αναβλήθηκε η εκδίκαση της Β έφεσης, προκειμένου να συνεκδικασθεί με την A έφεση και ταυτόχρονα διατόχθηκε η συνεκδίκαση των δύο εφέσεων. Πρέπει δε να σημειωθεί, ότι επειδή εκ των αρχικών διαδίκων απεβίωσαν, μετά την άσκηση των υπό κρίση εφέσεων, ο μεν εναγόμενος A εκκαλών Β εφεσίβλητος, Π. , την 21.4.2015, η δε 2η εναγόμενη Β εφεσίβλητη, Α. , την 30.12.2019, νομίμως επανέφερε με την ανωτέρω κλήση προς συζήτηση τις ασκηθείσες εφέσεις μετά των προσθέτων λόγων αυτών ο ενάγων Β εκκαλών A εφεσίβλητος, απευθύνοντας την κλήση κατά των κληρονόμων των αρχικών διαδίκων, και νομίμως χωρεί η συζήτηση των ενδίκων μέσων με τους κληρονόμους αυτών, ήτοι τα τέκνα του Π. , Α. και Ο. , και την θυγατέρα της Α., Μ. οι οποίοι παραστάθηκαν προσηκόντως κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου κατά τη δικάσιμο της 5.5.2023, υπό την ιδιότητα αυτή, τα μεν τέκνα του Π. Κ. στη θέση του A εκκαλούντος Β εφεσιβλήτου, η δε θυγατέρα της Α. Π. στη θέση της Β εφεσίβλητης, κατ' άρθρο 290 ΚΠολΔ, δηλώνοντας με τις προτάσεις τους ότι συνεχίζουν τη δίκη και προβάλλοντας πλήρη υπεράσπιση επί της ουσίας της διαφοράς (βλ. α. ως προς τον Π. : το υπό στοιχεία ...../2015 από 22.4.2015 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου του Δήμου Θεσσαλονίκης, το υπ'αριθμ. πρωτ. ..../30.4.2015 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Γραφείου Δημοτικής Κατάστασης του Δήμου ... Θεσσαλονίκης, το υπ'αριθμ. ..../12.10.2018 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης περί μη αποποίησης κληρονομιάς, την υπ'αριθμ. ..../27.11.2015 έκθεσης απογραφής κληρονομιαΐας περιουσίας και την υπ'αριθμ. ...../28.3.2016 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης .... και β. ως προς την Α. : το υπό στοιχεία ....../2019 από 31.12.2019 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου του Δήμου Θεσσαλονίκης, το υπ'αριθμ. πρωτ. ...../23.10.2020 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Γραφείου Δημοτικής Κατάστασης του Δήμου Κασσάνδρας Χαλκιδικής, το υπ'αριθμ. ...../17.1.2021 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης περί δημοσίευσης της υπ'αριθμ. ...../11.11,2011 δημόσιας διαθήκης της αποβιώσασας από το Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης, δυνάμει της οποίας κατέλιπε το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας της στη θυγατέρα της, Μ. και ένα χρηματικό ποσό στο σύζυγό της, Ν. , το υπ'αριθμ. ..../20.1.2021 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη δημοσιεύσεως άλλης διαθήκης, το υπ'αριθμ. ...../15.1.2021 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης περί μη αποποίησης της κληρονομιάς, το υπό στοιχεία ...../2020 από 13.7.2020 απόσπασμα ληξιαρχικής πράξης θανάτου του Ληξιάρχου του Δήμου Θεσσαλονίκης που αφορά το θάνατο του Ν. καθώς και το υπ'αριθμ. πρωτ. ...../7.12.2020 πιστοποιητικό πλησιεστέρων συγγενών του Γραφείου Δημοτικής Κατάστασης του Δήμου Κασσάνδρας Χαλκιδικής, το υπ'αριθμ. ..../17.1.2021 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης περί μη δημοσίευσης διαθήκης, το υπ'αριθμ. ...../20.1.2021 πιστοποιητικό του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη δημοσίευσης διαθήκης, και το υπ'αριθμ. ..../15.1.2021 πιστοποιητικό του Γραμματέα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης περί μη αποποίησης της κληρονομιάς, που αφορούν τον αποβιώσαντα Ν. Π.).

II. Οι υπό κρίση, Α) από 10.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../10.11.2011 και προσδιορισμού ..../23.11.2011) έφεση του πρωτοδίκως εν μέρει ηττηθέντος εκκαλούντος εφεσιβλήτου εναγομένου, και Β) από 11,11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../14.11.2011 και προσδιορισμού ..../15.11.2011) έφεση του πρωτοδίκως εν μέρει ηττηθέντος εφεσιβλήτου-εκκαλούντος- ενάγοντος, κατά της υπ'αριθμ. 28349/6.10.2011 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων, επί της υπ'αριθμ. έκθεσης κατάθεσης ...../22.1.2010 αγωγής, ασκήθηκαν σύμφωνα με τις νόμιμες διατυπώσεις, με κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, (άρθρα 495§1,2, 511, 513§1β', 516§1, 517 εδ. α' ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της κατ' άρθρο 518§1 ΚΠολΔ προβλεπόμενης προθεσμίας των τριάντα ημερών από την επίδοση της εκκαλούμενης απόφασης και δη η μεν A έφεση την 28η ημέρα από την επίδοση, δεδομένου ότι η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στον A εκκαλούντα στις 13.10.2011, σύμφωνα με την υπ'αριθμ. ..../13.10.2011 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Θεσσαλονίκης, ....και η υπό κρίση A έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 10.11.2011, η δε δ’ έφεση την 32η ημέρα από την επίδοση, πλην όμως εμπρόθεσμα, δεδομένου ότι η εκκαλούμενη απόφαση επιδόθηκε στον δ’ εκκαλούντα στις 13.10.2011 σύμφωνα με την υπ'αριθμ. ..../13.10.2011 έκθεση επίδοσης της αυτής ως άνω δικαστικής επιμελήτριας και η υπό κρίση δ έφεση κατατέθηκε στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου στις 14.11.2011, καθόσον η 30η ημέρα μετά την επίδοση ήταν ημέρα Σάββατο 12.11.2011 και ως εκ τούτου ημέρα εξαιρετέα κατ'άρθρο 144§3 ΚΠολΔ, συνεπώς η επόμενη μη εξαιρετέα ημέρα, και τελευταία ημέρα της προθεσμίας κατ'άρθρο 144§1 ΚΠολΔ, ήταν η Δευτέρα 14.11.2011. Για το παραδεκτό των εφέσεων δεν υπήρχε κατά το χρόνο άσκησής τους η υποχρέωση κατάθεσης παραβόλου, καθόσον η παράγραφος 4 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται η σχετική υποχρέωση, προστέθηκε με το άρθρο 12§2 Ν.4055/2012 (ΦΕΚ A 51/12.3.2012) με έναρξη ισχύος από 2.4.2012. Επομένως οι ως άνω εφέσεις πρέπει να γίνουν τυπικά δεκτές και να εξεταστούν περαιτέρω ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων τους (άρθρο 533§1 ΚΠολΔ), κατά την αυτή, ως άνω, τακτική διαδικασία, από το Δικαστήριο αυτό, που είναι καθ' ύλην αρμόδιο για να τις δικάσει σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 19 ΚΠολΔ, όπως ισχύει, συνεκδικαζόμενες, λόγω της μεταξύ τους προφανούς συνάφειας διευκόλυνσης της δίκης και μείωσης των εξόδων (άρθρο 246 ΚΠολΔ), σύμφωνα και με την σχετική διάταξη της ως άνω υπ'αριθμ. 489/24.2.2017 απόφασης του παρόντος Δικαστηρίου.

Επίσης, παραδεκτά (άρθρο 520§2 ΚΠολΔ) ασκήθηκαν και οι από 4.4.2013 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../4.4.2013 πρόσθετοι λόγοι της A έφεσης, οι οποίοι αφορούν σε αναγκαία συνεχόμενα κεφάλαια της εκκαλούμενης απόφασης, που έχουν προσβληθεί με την A έφεση, ως προερχόμενα από την αυτή ιστορική και νομική αιτία, και οι οποίοι ασκήθηκαν από τον εκκαλούντα με αυτοτελές δικόγραφο, το οποίο κατατέθηκε στη Γραμματεία αυτού του Δικαστηρίου και συντάχθηκε σχετικά η υπ' αριθμ. ..../4.4.2013 έκθεση κατάθεσης της ως άνω Γραμματείας, επιδόθηκε δε, στον εφεσίβλητο 30 ημέρες πριν τη συζήτηση της έφεσης, ήτοι στις 10.4.2013, σύμφωνα με την υπ'αριθμ. ..../10.4.2013 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή Θεσσαλονίκης, ........ Πρέπει επομένως να γίνουν τυπικά δεκτοί και οι πρόσθετοι λόγοι της έφεσης και να εξεταστούν περαιτέρω ως προς το βάσιμο αυτών, συνεκδικαζόμενοι με την έφεση, διότι λόγω του παρακολουθηματικού χαρακτήρα τους σε σχέση μ' αυτήν, δεν νοείται χωριστή συζήτησή τους (ΑΠ 521/2010 Τρ.Νομ.Πληρ. Νόμος, ΕΘ 496/2011 ΕΕΜΠΔ 2011. 355).

IIΙ. Ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ασκήθηκε από τον ενάγοντα και ήδη υπό A εφεσίβλητο υπό Β εκκαλούντα η από 19.1.2010 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ...../22.1.2010 αγωγή κατά των Π. και ήδη υπό A εκκαλούντος υπό Β εφεσιβλήτου και Α. και ήδη υπό Β εφεσίβλητης, με την οποία ο ενάγων ιστορούσε ότι ο ίδιος ήταν αποκλειστικός κύριος ενός διαμερίσματος του τρίτου ορόφου της πολυωρόφου οικοδομής, που βρίσκεται στη Θεσσαλονίκη και επί της οδού ...., οι σχέσεις των συνιδιοκτητών της οποίας ρυθμίζονταν από τις διατάξεις του Ν. 3741/1929, ενώ στην οικοδομή αυτή κυρία της περιγραφομένης στην αγωγή, υπερκείμενης της δικής του, αυτοτελούς διηρημένης ιδιοκτησίας, ήταν η Δ. ,τελούσα σε καθεστώς πλήρους δικαστικής συμπαράστασης, δικαστική δε συμπαραστάτρια αυτής, έχουσα την διοίκηση της περιουσίας της, ήταν η 2η εναγόμενη δυνάμει της υπ'αριθμ. 32858/31.10.2005 αμετάκλητης απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ο δε 1ος εναγόμενος μίσθωσε από 1.3.2006 το διαμέρισμα αυτό ως κατοικία, στο οποίο πάντως διέμενε ήδη από το 1996. Ότι το 1996 από διαρροή υδάτων από το μπάνιο του διαμερίσματος αυτού προκλήθηκαν ζημίες στο δικό του διαμέρισμα, ενώ και από το 2003 έως και το 2006 υπήρχαν συνεχείς μικροδιαρροές από το ίδιο σημείο και λόγω της αδιαφορίας της ιδιοκτήτριας και του μισθωτή, 1ου εναγόμενου, επιδιόρθωσε ο ίδιος με δική του δαπάνη τις ελαττωματικές υποδομές του μπάνιου του υπερκείμενου διαμερίσματος. Ότι το θέρος του 2008 ανακαινίστηκε το υπερκείμενο διαμέρισμα. Ότι από υπαιτιότητα των εναγομένων, οι οποίοι ήταν αμελείς ως προς την επισκευή και συντήρηση της οικίας αυτής, ώστε να μην μπορεί να προκόψει βλάβη στις άλλες ξεχωριστές διηρημένες ιδιοκτησίες, το βράδυ της 25ης προς 26.6.2009, λόγω βλάβης των υδραυλικών εγκαταστάσεων της τουαλέτας του διαμερίσματος αυτού, διέρρευσαν στο δικό του διαμέρισμα, και δη στο δωμάτιο που χρησιμοποιούσε ως γραφείο, ύδατα, τα οποία προξένησαν τις λεπτομερώς περιγραφόμενες στην αγωγή ζημίες. Με βάση τα πραγματικά αυτά περιστατικά, ζητούσε, όπως το αίτημά του περιορίστηκε νόμιμα σε έντοκο αναγνωριστικό, να αναγνωριστεί ότι οι εναγόμενοι υποχρεούνται να του καταβάλουν εις ολόκληρον έκαστος, το ποσό των 41.855,30 ευρώ ως αποζημίωση για τη θετική ζημία που υπέστη, όπως τα επιμέρους κονδύλια αναλυτικά περιγράφονται στην αγωγή, το ποσό των 850,00 ευρώ ως αποζημίωση για τη δαπάνη σύνταξης πραγματογνωμοσύνης και το ποσό των 30.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω της ηθικής βλάβης, που υπέστη από την σε βάρος του τελεσθείσα αδικοπραξία, νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής και να καταδικαστούν οι εναγόμενοι στη δικαστική του δαπάνη.

Επί της αγωγής αυτής εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η υπ' αριθμ. 28349/6.10.2011 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία, αφού κρίθηκε ορισμένη και νόμιμη η αγωγή, πλην του κονδυλίου των 850,00 ευρώ για τη δαπάνη σύνταξης πραγματογνωμοσύνης, το οποίο απορρίφθηκε ως νόμω αβάσιμο, ακολούθως η αγωγή απορρίφθηκε ως ουσιαστικά αβάσιμη ως προς τη δεύτερη εναγόμενη και απορριπτομένης της ένστασης καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος που πρότεινε ο πρώτος εναγόμενος ως μη νόμιμης, η αγωγή έγινε εν μέρει δεκτή ως προς τον τελευταίο και αναγνωρίστηκε ότι υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 41.855,30 ευρώ ως αποζημίωση για τη θετική ζημία που υπέστη και το ποσό των 500,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, τα ποσά δε αυτά νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής και καταδικάστηκαν ο μεν ενάγων στη δικαστική δαπάνη της δεύτερης εναγόμενης ποσού 1.460,00 ευρώ, ο δε πρώτος εναγόμενος στην εν μέρει δικαστική δαπάνη του ενάγοντος ποσού 2.000,00 ευρώ.

IV. Α) Κατά της απόφασης αυτής, παραπονείται, με την υπό A κρινόμενη έφεσή του, ο εκκαλών πρώτος εναγόμενος και ζητά, την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, προκειμένου να απορριφθεί στο σύνολό της η σε βάρος του ασκηθείσα αγωγή.

Β) Ειδικότερα, με τον 8° λόγο της έφεσής του ο εκκαλών ζητά την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, επικαλούμενος ότι με την εκκαλουμένη κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου κριθηκε ορισμένη η σε βάρος του ασκηθείσα αγωγή, ενώ έπρεπε να απορριφθεί ως απαράδεκτη λόγω αοριστΐας. Ο 8ος λόγος της A έφεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι με την αγωγή του ο ενάγων σαφώς επικαλείται ότι οι εναγόμενοι, αν και ήταν γνωστό το πρόβλημα, ήταν αμελείς ως προς την επισκευή των υδραυλικών του υπερκείμενου διαμερίσματος, και περιγράφει λεπτομερώς την ζημία του και το κόστος αποκατάστασης αυτής εξειδικεύοντας τις επιμέρους δαπάνες και ζημίες κατ’ είδος έκταση και ποσό, συνεπώς, περιλαμβάνει στην αγωγή του, κατ' άρθρο 216 ΚΠολΔ, όλα εκείνα τα στοιχεία που αποτελούν τις προϋποθέσεις της αποζημίωσης, ήτοι την παράνομη ενέργεια των υπόχρεων, την υπαιτιότητα αυτών, τη ζημία και τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ αυτής και της παράνομης συμπεριφοράς τους καθώς και τα αναγκαία στοιχεία για τον προσδιορισμό της ζημίας του (ΑΠ 1492/2022 ιστοσελίδα ΑΠ). Ως εκ τούτου ορθά κρίθηκε η αγωγή ως έχουσα βάση της την αδικοπραξία ορισμένη και ο ανωτέρω 8ος λόγος της A έφεσης τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος.

Γ) Περαιτέρω, με τον 1° λόγο της έφεσής του ο A εκκαλών ζητά την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης επικαλούμενος ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε το αίτημά του για αναβολή της συζήτησης της αγωγής προκειμένου να συνεκδικασθε’ο με ασκηθείσα εκ μέρους του προσεπίκληση σε αναγκαστική παρέμβαση και παρεμπίπτουσα αγωγή σε βάρος της ΕΥΑΘ και της «Αττικό Μετρό». Ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος και απορριπτέος διότι δεν θεμελιώνει λόγο έφεσης, κατ' άρθρο 520§1 ΚΠολΔ, μόνη η απόρριψη από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο του αιτήματος του διαδίκου, που ενδιαφέρεται για αναβολή της συζήτησης, γιατί δεν αποτελεί σφάλμα του δικαστηρίου, το οποίο έχοντας διακριτική ευχέρεια να δεχθεί ή να απορρίψει το αίτημα αυτό, δεν υποπίπτει στο σφάλμα της παράλειψης ν' αποφανθεί, ούτε σφάλμα του διαδίκου που μπορεί να επανορθωθεί, πολύ περισσότερο αφού το διατακτικό της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου δεν θεμελιώνεται στην παραδοχή ή απόρριψη του αιτήματος αυτού (ΑΠ 1601/2018, ΑΠ 194/2017, ΑΠ 1530/2009, ΕΘ 599/2007 Τρ.Νομ.Πληρ. Νόμος, ΕΑ 7228/2004 ΕλλΔνη 2005,543),

Δ) Με τον 7° λόγο της έφεσής του ο A εκκαλών επαναφέρει την εκ του άρθρου 300 ΑΚ ένσταση συντρέχοντος πταίσματος, που πρότεινε πρωτοδίκως, επικαλούμενος τα πραγματικά περιστατικά που επικαλέστηκε και πρωτοδίκως προς στήριξη της ένστασής του αυτής, ήτοι ότι ο ενάγων συνετέλεσε από δικό του πταίσμα στην έκταση της ζημίας του, καθόσον δεν είχε επισκευάσει την υφιστάμενη στην οροφή του ρωγμή από σεισμό, ισχυριζόμενος ότι εσφαλμένα απορρίφθηκε σιωπηρά η ένστασή του. Πρέπει να σημειωθεί ότι η ένσταση αυτή, στηρίζεται στη διάταξη του άρθρου 300 ΑΚ και είναι ορισμένη παρά το ότι ο εναγόμενος A εκκαλών δεν επικαλείται ποσοστό συνυπαιτιότητας του ενάγοντος, διότι δι’ αυτής (ένστασης) αρκεί η αναφορά των θεμελιούντων το συντρέχον πταίσμα πραγματικών περιστατικών, χωρίς να είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός του ποσοστού, καθόσον ο ζημιωθείς φέρει το βάρος της δικής του ζημίας λόγω του συντρέχοντας πταίσματος, τούτου επαφιεμένου στην ανέλεγκτη κρίση του δικαστηρίου (ΑΠ 1729/2013, ΑΠ 1242/2009 ιστοσελίδα ΑΠ), απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού του ενάγοντος A εφεσιβλήτου.

Ε) Με τους λοιπούς, ήτοι τους 2°, 3°, 4°, 5°, 6°, 9° λόγους της έφεσής του και τους 1°, 2° και 3° πρόσθετους αλληλοσυμπληρούμενους λόγους της A έφεσής του, ο εκκαλών ζητά την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, προκειμένου να απορριφθεί στο σύνολό της η ασκηθείσα σε βάρος του αγωγή, κατά το μέρος που έγινε δεκτή, παραπονούμένος για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο.

V. Κατά της απόφασης αυτής, παραπονείται, με την υπό Β κρινόμενη έφεσή του, ο εκκαλών - ενάγων με τους δύο αλληλοσυμπληρούμενους λόγους της έφεσής του, παραπονούμενος για εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, ζητά την εξαφάνιση της εκκαλούμενης απόφασης, μόνον α) όσον αφορά το κεφάλαιο ευθύνης της δεύτερης εναγόμενης, ως προς την οποία απορρϊφθηκε η αγωγή του ως ουσιαστικά αβάσιμη, προκειμένου να γίνει δεκτή η αγωγή του και ως προς αυτήν (1ος λόγος), και β) ως προς το κεφάλαιο ευθύνης του πρώτου εναγόμενου μόνον όσον αφορά το ποσό της χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, προκειμένου να γίνει εξολοκλήρου δεκτό το σχετικό αίτημα της αγωγής του (2ος λόγος), ενώ το κεφάλαιο που αφορά τη δαπάνη για διεξαγωγή πραγματογνωμοσύνης, που απορρίφθηκε ως νόμω αβάσιμο, δεν προσβάλλεται με την έφεσή του και ως εκ τούτου δεν μεταβιβάστηκε στο παρόν Δικαστήριο.

VI. Από την εκτίμηση της ένορκης κατάθεσης των μαρτύρων, Ε. , Β. και Μ., που εξετάστηκαν κατόπιν πρότασης του ενάγοντος, του πρώτου εναγόμενου και της δεύτερης εναγόμενης, αντίστοιχα, στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλουμένη πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του τελευταίου, από όλα ανεξαιρέτως τα έγγραφα που νόμιμα προσκομίζουν και επικαλούνται οι διάδικοι, μερικά από τα οποία μνημονεύονται παρακάτω χωρίς να παραλειφθεί η συνεκτίμηση κανενός, πλην της επικαλούμενης και προσκομιζόμενης από την δεύτερη Β εφεσίβλητη από 15.9.2011 υπεύθυνης δήλωσης του άρθρου 8 του Ν. 1599/1986 της Α. Π., η οποία αποτελεί βεβαίωση τρίτου, που αποτελεί μαρτυρία αυτής, και δεν λαμβάνεται υπόψη κατά την εκτίμηση των αποδείξεων, ούτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, διότι κρίνεται ότι έγινε με αποκλειστικό σκοπό να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό μέσο στην παρούσα πολιτική δίκη χωρίς να τηρηθούν οι δικονομικές διατάξεις για τη λήψη μαρτυρικών καταθέσεων, συνεπώς δεν αποτελεί επιτρεπτό αποδεικτικό μέσο (ΟλΑΠ 8/1987, ΑΠ 1186/2021, ΑΠ 17/2021, ΑΠ 1088/2019, ΑΠ 311/2012, ΑΠ 1184/2008 Τρ.Νομ.Πληρ. Νόμος), ενώ η επίκληση και προσκομιδή από τον A εκκαλούντα Β πρώτο εφεσίβλητο, το πρώτον στην προκειμένη κατ' έφεση δίκη της από 26.3.2013 προσφοράς επισκευαστικών εργασιών και των εκτυπώσεων από το διαδίκτυο, ως προς τις αξίες ενός έκαστου των καταστραφέντων αντικειμένων, γίνεται παραδεκτά κατ' άρθρο 529§ 1 ΚΠολΔικ, καθόσον κρίνεται ότι η μη προσκομιδή και επίκλησή τους στην πρωτοβάθμια δίκη δεν οφείλεται σε πρόθεση στρεψοδικίας ή σε βαριά αμέλεια αυτού (άρθρο 529§2 ΚΠολΔικ), τα δε ξενόγλωσσα έγγραφα που προσκομίστηκαν από τους διαδίκους ως εκτυπώσεις από το διαδίκτυο, γραμμένα στην αγγλική γλώσσα, άνευ μετάφρασης λαμβάνονται υπόψη ως μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα και εκτιμώνται ελεύθερα κατά το άρθρο 340§1 ΚΠολΔ, καθόσον είναι γραμμένα σε γλώσσα που το παρόν Δικαστήριο γνωρίζει και κατανοεί (πρβλ υπό το πριν το Ν.4335/2015 δίκαιο ΑΠ 1627/2010 ΕλλΔνη 2011.432, ΑΠ 1511/2009 ΕΠολΔ 2010.740, ΕΕυβ 142/2019 Τρ.Νομ.Πληρ. Νόμος και υπό το ισχύον μετά το Ν. 4335/2015 δίκαιο ΑΠ 124/2023, ΑΠ 1483/2021, ιστοσελίδα ΑΠ, ΕφΠειρ 47/2021 Τρ.Νομ.Πληρ. Νόμος), και από τις ομολογίες για τις οποίες θα γίνει κατωτέρω ειδική και περιοριστική μνεία, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Δυνάμει του υπ'αριθμ. ..../18.9.1992 συμβολαίου αγοραπωλησίας της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης, ......., που μεταγράφηκε νόμιμα, ο ενάγων απέκτησε την κυριότητα ενός διαμερίσματος του τρίτου ορόφου της επί της ενταύθα οδού .... πολυωρόφου οικοδομής, συνολικού εμβαδού 147 τ.μ., το οποίο χρησιμοποιούσε έκτοτε ως κατοικία. Η Δ. , δυνάμει του νομίμως μεταγεγραμμένου υπ'αριθμ. ...../20.2.1964 συμβολαίου του συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης, ......., κατέστη κυρία του υπερκείμενου διαμερίσματος του τετάρτου ορόφου της αυτής οικοδομής, εμβαδού 32 τ.μ.. Με την υπ'αριθμ. 32.858/31.10.2005 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης η Δ. τέθηκε σε καθεστώς πλήρους στερητικής δικαστικής συμπαράστασης, ενώ δικαστική συμπαραστάτρια αυτής (προσωρινή και οριστική) ορίσθηκε η δεύτερη εναγόμενη. Η ως άνω συμπαραστατούμενη νομίμως εκπροσωπούμενη από τη δεύτερη εναγόμενη εκμίσθωσε στον πρώτο εναγόμενο, δυνάμει του από 27.2.2006 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης, το υπερκείμενο του διαμερίσματος του ενάγοντος διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου, εμβαδού 32 τ.μ., για χρονικό διάστημα έξι ετών, από 1.3.2006 έως 30.3.2012, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως κατοικία του μισθωτή, ενώ ο πρώτος εναγόμενος διέμενε στο διαμέρισμα αυτό ήδη από το 1996. Το μίσθιο αυτό διαμέρισμα βρίσκεται πάνω από το χώρο που ο ενάγων, ψυχολόγος, χρησιμοποιεί ως γραφείο στο δικό του διαμέρισμα. Το έτος 1993 ο ενάγων προέβη σε ανακαίνιση του διαμερίσματος του ενώ έκτοτε και συγκεκριμένα το έτος 1996 και από το 2003 έως το 2006 εμφανίστηκαν διάφορες μικροδιαρροές προερχόμενες από το λουτρό του διαμερίσματος που μίσθωνε ο πρώτος εναγόμενος, για τις οποίες ο τελευταίος είχε λάβει γνώση και είχε οχληθεί κατ'επανάληψη από τον ενάγοντα προκειμένου να προβεί στις ανάλογες επισκευές. Το βράδυ της 25ης προς 26.9.2009 ο σωλήνας παροχής νερού στο καζανάκι της τουαλέτας του διαμερίσματος, που μίσθωνε ο πρώτος εναγόμενος, έσπασε και τα νερά πέρασαν από το δάπεδο του διαμερίσματος του πρώτου εναγομένου στην οροφή και τους τοίχους του υποκείμενου δωματίου του διαμερίσματος του ενάγοντος, με αποτέλεσμα να δια ποτιστεί με νερό η οροφή και οι τοίχοι του υποκείμενου δωματίου γραφείου του διαμερίσματος του ενάγοντος εμβαδού 27 τ.μ., καθώς και όλα τα αντικείμενα που υπήρχαν εντός του δωματίου αυτού. Το γεγονός ότι η διαρροή προκλήθηκε από το σπάσιμο του σωλήνα παροχής νερού στο καζανάκι του μπάνιου του διαμερίσματος του, το επικαλείται και ο ίδιος ο πρώτος εναγόμενος στη 2η σελίδα της από 14.9.2011 υπ'αριθμ. έκθεσης κατάθεσης ......./14.9.2011 προσεπίκλησης σε αναγκαστική παρέμβαση παρεμπίπτουσας αγωγής αποζημίωσης, που άσκησε ενώπιον του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου σε βάρος της «ΕΥΑΘ Α.Ε.» και της «Αττικό Μέτρο Α.Ε.», όπου σαφώς αναφέρει ότι «το πρωί της 26ης Ιουνίου του έτους 2009 έσπασε το σωληνάκι παροχής νερού στην τουαλέτα του μπάνιου του διαμερίσματος μας». Επίσης, η μάρτυρας του πρώτου εναγομένου, αδερφή του και ένοικος γειτονικού διαμερίσματος, δήλωσε κατά την κατάθεσή της ότι τα νερά είχαν εισρεύσει και στο δικό της διαμέρισμα και ότι προέρχονταν «από το καζανάκι». Η διαρροή διήρκεσε καθόλη τη διάρκεια της νύχτας, με αποτέλεσμα το νερό να περάσει όχι μόνον στο υποκείμενο διαμέρισμα, αλλά να εξέλθει από το διαμέρισμα του πρώτου εναγομένου, να περάσει στους κοινόχρηστους χώρους του τετάρτου ορόφου, στο κλιμακοστάσιο και από εκεί στους κοινόχρηστους χώρους του τρίτου ορόφου, στον ανελκυστήρα, η λειτουργία του οποίου διεκόπη, ενώ τα νερά από το δάπεδο του διαμερίσματος του ενάγοντος πέρασαν στο υποκείμενο διαμέρισμα του δευτέρου ορόφου, από την οροφή του οποίου έτρεχαν νερά, γεγονός που γνωστοποίησε τις πρωινές ώρες η οικιακή βοηθός των ενοίκων του διαμερίσματος αυτού στην οικογένεια του ενάγοντος. Μόλις έγινε αντιληπτή η διαρροή του νερού, η σύζυγος του ενάγοντος, μάρτυρας στην πρωτοβάθμια δίκη, ήρθε σε επικοινωνία με την αδερφή του πρώτου εναγομένου, επίσης ένοικο της οικοδομής, καθόσον ο πρώτος εναγόμενος απουσίαζε, και η αδερφή του τελευταίου διέκοψε την παροχή του νερού στο διαμέρισμα του πρώτου εναγομένου. Σύμφωνα με την κατάθεση της μάρτυρος του ενάγοντος, η αδερφή του εναγομένου δεν εξεπλάγη από το συμβάν, καθόσον είχαν προηγηθεί παρόμοια περιστατικά και παλαιότερα από το καζανάκι της τουαλέτας του διαμερίσματος που μίσθωνε ο αδελφός της (πρώτος εναγόμενος) περί τα έτη 2003-2006, την οποία εγκατάσταση, όπως αποδείχθηκε, ο τελευταίος συντηρούσε πλημμελώς. Κατά την σαφέστατη περί τούτου κατάθεση της μάρτυρος του ενάγοντος, η αδερφή του πρώτου εναγομένου μόλις ειδοποιήθηκε από τη σύζυγο του ενάγοντος για την διαρροή νερού από το διαμέρισμα του αδερφού της είπε ότι ήταν «πάλι από το καζανάκι», γεγονός που καταδεικνύει ότι το σπάσιμο του σωλήνα παροχής νερού στο καζανάκι δεν ήταν τυχαίο και απρόβλεπτο γεγονός, αντιθέτως ήταν συνέπεια της αμελούς συντήρησης και επισκευής του σωλήνα αυτού από τον πρώτο εναγόμενο, παρά τα προηγηθέντα περιστατικά διαρροών, που προειδοποιούσαν για την ζημιογόνο κατάληξη και για τα οποία ο ενάγων είχε διαμαρτυρηθεί στον πρώτο εναγόμενο αϊτού μένος να διορθωθεί το καζανάκι. Σύμφωνα δε με τον 6° όρο του ως άνω από 27.2.2006 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης, δυνάμει του οποίου ο πρώτος εναγόμενος μίσθωσε το ως άνω διαμέρισμα του τετάρτου ορόφου, ρητά συμφωνήθηκε ότι η επισκευή οποιοσδήποτε βλάβης του μισθίου, ακόμη και αν προερχόταν από ανωτέρα βία, θα βάρυνε αποκλειστικά το μισθωτή, ο οποίος «ήταν υποχρεωμένος για τη σωστή και επιμελή αποκατάστασή της», συνεπώς, ρητά συμφωνήθηκε ότι ο μισθωτής θα έπρεπε να μεριμνά για την άμεση αποκατάσταση οποιοσδήποτε βλάβης του μισθίου, αναλαμβάνοντας συμβατικά τη σχετική υποχρέωση, πλην όμως παρά την συχνή ύπαρξη «μικροδιαρροών» αμέλησε ως προς την αποκατάσταση της βλάβης. Ως προς την δεύτερη εναγόμενη, δικαστική συμπαραστάτρια της ιδιοκτήτριας του υπερκείμενου διαμερίσματος, καταρχάς πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή ως έχουσα τη διαχείριση της περιουσίας της τελευταίας, είχε ατομική ευθύνη έναντι τρίτων μόνον εφόσον υπήρχε πταίσμα αυτής, ήτοι μόνον αν από υπαίτια παράλειψή της επήλθε ζημία στην ατομική ιδιοκτησία τρίτου σύμφωνα με τις περί αδικοπραξίας διατάξεις (πρβλ. ΕΑ 9702/1991 ΕΔΠολ 1992.67 ως προς την ατομική ευθύνη διαχειριστή συνιδιοκτησίας), ενώ δεν υπείχε ευθύνη σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 6§1 Ν. 3741/1929, δεδομένου ότι δεν είχε δικαίωμα κυριότητας στην υπερκείμενη ιδιοκτησία. Στην προκειμένη όμως περίπτωση δεν αποδείχθηκε ότι η δεύτερη εναγόμενη υπαίτια παρέλειψε να προβεί σε συντήρηση ή επισκευή της υδραυλικής εγκατάστασης του μπάνιου του διαμερίσματος της συμπαραστατούμενης, καθόσον ουδόλως αποδείχθηκε ότι αυτή ειδοποιήθηκε σχετικά με την ύπαρξη τέτοιου προβλήματος είτε από τον πρώτο εναγόμενο, είτε από τον ενάγοντα για τα προβλήματα υγρασίας που υπήρχαν στο παρελθόν, ώστε μετά την ανάληψη των καθηκόντων της να μεριμνήσει για την οποιαδήποτε επισκευή, αντιθέτως δε αποδείχθηκε ότι το προηγούμενο έτος, ήτοι το 2008, είχε γίνει από το μισθωτή εκτεταμένη ανακαίνιση του υπερκείμενου διαμερίσματος συμπεριλαμβανομένου και του χώρου της τουαλέτας, όπως χαρακτηριστικά κατέθεσε η μάρτυρας του πρώτου εναγομένου, συνεπώς η δεύτερη εναγόμενη δεν είχε προσωπική γνώση, δεν είχε κάποια ενημέρωση, αλλά δεν είχε και κάποια υποψία για ενδεχόμενη δυσλειτουργία των εγκαταστάσεων, αφού είχε ενημερωθεί από τον πρώτο εναγόμενο ότι το μίσθιο ανακαινίστηκε συνολικά, ενώ ουδέποτε ενημερώθηκε για κάποια βλάβη, πέραν του ότι ο μισθωτής είχε αναλάβει συμβατικά την συντήρηση και επισκευή οποιοσδήποτε βλάβης. Ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι σε κάθε περίπτωση η αμέλεια της εναγομένης συνίσταται στο ότι δεν ασκούσε «τακτική εποπτεία» στο ακίνητο με προσωπική αυτοψία, ώστε να διαπιστώνει τις ελλείψεις και φθορές αυτού, είναι αβάσιμος και απορριπτέος, διότι αφενός δεν αποδείχθηκε ότι δεν επισκεπτόταν το διαμέρισμα, αφετέρου ακόμη και αν το επισκεπτόταν συχνότερα τούτο δεν θα μπορούσε να γίνεται συνεχώς, ούτε οι επισκέψεις θα μπορούσαν να έχουν τη διάρκεια και τον εξεταστικό χαρακτήρα που υπονοεί ο ενάγων, αφού αυτό αποτελούσε την κατοικία του ανωτέρω μισθωτή, ο οποίος αποδείχθηκε ότι ουδέποτε την ενημέρωσε για κάποιο υδραυλικό πρόβλημα. Αντιθέτως, αποδείχθηκε ότι η δεύτερη εναγόμενη ήταν πάντα επιμελής και συνεπής στις υποχρεώσεις που υπήρχαν ως προς την διηρημένη ιδιοκτησία, που ανήκε στην συμπαραστατούμενη, κατέβαλε πάντα εγκαίρως τις σχετικές δαπάνες και μεριμνούσε έγκαιρα για τις απαραίτητες επισκευές στο διαμέρισμα αυτό, κάθε φορά που κάποιος συνιδιοκτήτης είχε πρόβλημα, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η μάρτυράς της για τις ιδιοκτησίες των ....... και ......, Μάλιστα η μάρτυρας του ενάγοντος, σύζυγός του, σαφώς κατέθεσε ότι ο ενάγων και η ίδια η μάρτυρας δεν γνώριζαν την δεύτερη εναγόμενη, ότι είχαν ζητήσει στο παρελθόν από τον μισθωτή να επικοινωνήσουν με την ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος, πλην όμως εκείνος τους είχε πει ότι η ιδιοκτήτρια είχε προβλήματα υγείας και ότι βρισκόταν κάπου στη Ζάκυνθο και ότι ουδέποτε ήρθαν σε επαφή με τη δεύτερη εναγόμενη, δικαστική συμπαραστάτρια της ιδιοκτήτριας του υπερκείμενου διαμερίσματος. Το γεγονός αυτό, της έλλειψης οποιοσδήποτε επικοινωνίας ή γνωριμίας του ενάγοντος με τη δεύτερη εναγόμενη επιβεβαίωσε και η μάρτυρας της τελευταίας, καταθέτοντας ότι ποτέ ο ενάγων δεν επικοινώνησε με την εναγόμενη δικαστική συμπαραστάτρια για να παραπονεθεί για προβλήματα υγρασίας που προέρχονταν από την υπερκείμενη ιδιοκτησία, ούτε η διαχειρίστρια της συνιδιοκτησίας την ενημέρωσε σχετικά με κάτι τέτοιο. Συνεπώς, αφού η δεύτερη εναγόμενη αφενός γνώριζε ότι το διαμέρισμα που διαχειριζόταν είχε προσφάτως ανακαινιστεί, γεγονός που και ο ενάγων ομολογεί στην αγωγή του, και ότι ο μισθωτής είχε την ευθύνη άμεσης αποκατάστασης κάθε βλάβης που θα υπέπιπτε στην αντίληψή του και αφετέρου ουδόλως ειδοποιήθηκε από τους λοιπούς διαδίκους για οποιοδήποτε πρόβλημα των υδραυλικών εγκαταστάσεων του διαμερίσματος, για την επίλυση του οποίου να αδιαφόρησε, δεν αποδείχθηκε ότι την βάρυνε πταίσμα κατά την άσκηση των διαχειριστικών καθηκόντων της και ως εκ τούτου η σε βάρος της ασκηθείσα αγωγή έπρεπε να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη. Συνεπώς, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφασή του δέχθηκε τα ίδια παραπάνω περιστατικά, αν και με εν μέρει διαφορετικές αιτιολογίες, που συμπληρώνονται από τις αιτιολογίες της παρούσας (άρθρο 534 ΚΠολΔ), και κατέληξε στην ίδια κρίση ως προς την δεύτερη εναγόμενη και απέρριψε ως ουσιαστικά αβάσιμη την αγωγή ως προς αυτήν, ορθά, κατ' αποτέλεσμα, ερμήνευσε και εφάρμοσε το νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις και ο αντίθετος 2ος λόγος της υπό κρίση Β έφεσης τυγχάνει αβάσιμος και απορριπτέος. Συνεπώς, μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς έρευνα ως προς τη δεύτερη εφεσίβλητη πρέπει η υπό κρίση Β έφεση να απορριφθεί ως προς αυτήν ως ουσιαστικά αβάσιμη και να καταδικαστεί ο εκκαλών, λόγω της ήττας του, στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της δεύτερης εφεσίβλητης, κατά το σχετικό βάσιμο αίτημα της τελευταίας, του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας, όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό (άρθρα 176, 183, 191§2 ΚΠολΔ). Περαιτέρω, από τα αυτά ως άνω αποδεικτικά στοιχεία, αποδείχθηκε ότι από τη εισροή των υδάτων στην ιδιοκτησία του ενάγοντος, τόσο από την οροφή του διαμερίσματος όσο και από την πόρτα εισόδου του διαμερίσματος μέσω των κοινόχρηστων χώρων, υπέστησαν φθορές οι εσωτερικοί τοίχοι του δωματίου γραφείου εμβαδού 27,00 τ.μ, καθώς και η είσοδος του διαμερίσματος εμβαδού 10τ.μ., το ξύλινο δάπεδο και η οροφή, η εσώθυρα και ένα εσωτερικό παράθυρο και η τοιχοποιία ξηράς δόμησης με εσωτερική μόνωση πετροβάμβακα, τα έπιπλα που βρίσκονταν εντός του δωματίου αυτού (τρεις βιβλιοθήκες, ένα γραφείο με προέκταση, ένα τραπεζάκι γραφείου και συρταριέρα), ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής με πλήρες περιφερειακό σύστημα, ένα φορητό τηλέφωνο, ένα φωτιστικό δαπέδου, ένα τάβλι πολυτελείας, ένα πιεσόμετρο, μια συσκευή μέτρησης σακχάρου, ένα σετ ιατρικών ακουστικών, γραφική ύλη (φάκελοι αρχειοθέτησης, αλληλογραφίας), μπιμπελό, κορνίζες, μία συλλογή από πούρα πολυτελείας με τα ειδικά κουτιά και τους υγραντήρες τους, μία συλλογή βιβλίων (επιστημονικά, λογοτεχνικά, τέχνης, γεωφυσικής) ελληνικά, αγγλικά, γαλλικά και ισπανικά. Η εκ μέρους του πρώτου εναγομένου προταθείσα ένσταση συντρέχοντος πταίσματος συνιστάμενη στην ύπαρξη ρωγμής από σεισμό στην οροφή του διαμερίσματος του ενάγοντος, την οποία ο τελευταίος αμέλησε να επισκευάσει, με αποτέλεσμα να εισέλθουν από εκεί τα ύδατα και να επιδεινωθεί η ζημία του, δεν αποδείχθηκε βάσιμη. Είναι σύνηθες να εμφανίζονται μικρορωγμές στα δάπεδα και τις οροφές των διαμερισμάτων λόγω συστολών και διαστολών των υλικών, πλην όμως πέραν τούτου δεν αποδείχθηκε ότι στην οροφή του διαμερίσματος του ενάγοντος υπήρχε η επικαλούμενη ρωγμή από σεισμό, την οποία παρέλειψε να επισκευάσει. Η αναφορά στην αγωγή ότι «τα νερά διοχετεύτηκαν από ρωγμές του μπετόν στην οροφή και στους τοίχους του υποκείμενου δωματίου» δεν συνιστά ομολογία ύπαρξης τέτοιας ρωγμής από σεισμό στην οροφή του διαμερίσματος του ίδιου του ενάγοντος, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο εναγόμενος, αντιθέτως δίδεται από τον ενάγοντα μία εξήγηση κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας για την εισροή των υδάτων, οι δε ρωγμές του μπετόν, που αναφέρονται στην αγωγή, αφορούν περισσότερο το δάπεδο του υπερκείμενου διαμερίσματος αφού από εκεί διέφυγαν τα νερά. Ο εναγόμενος προκειμένου να αποδείξει την ύπαρξη τέτοιας ρωγμής στο διαμέρισμα του ενάγοντος προσκόμισε την από 16.9.2011 «τεχνική έκθεση αυτοψίας» του πολιτικού μηχανικού, ......., ο οποίος επισκέφθηκε μόνον το διαμέρισμα του εναγομένου, όπου και διαπίστωσε την ύπαρξη «σημαντικής και σχεδόν διαμπερούς ρωγμής στην πλάκα οροφής του 3ου ορόφου, μεταβλητού πλάτους 5-10 χιλ. και αγνώστου μήκους λόγω της δυσχερούς αυτοψίας λόγω ύπαρξης πατώματος». Από την έκθεση αυτή δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη της επικαλούμενης ρωγμής από σεισμό, καθόσον ο ανωτέρω πολιτικός μηχανικός αφενός δεν επισκέφθηκε το διαμέρισμα του ενάγοντος, παρά μόνον το διαμέρισμα του εναγομένου, συνεπώς, δεν τίθεται θέμα «αυτοψίας» στο ζημιωθέν διαμέρισμα, αφετέρου θεωρεί πιθανή αιτία της ρωγμής όχι το σεισμό αλλά την καθαίρεση μεσοτοιχιών στο υποκείμενο διαμέρισμα χωρίς υποστύλωση, χωρίς όμως να βεβαιώνεται ότι έγινε κάτι τέτοιο, ενώ δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι η ρωγμή αυτή ήταν διαμπερής, όπως βεβαιώνει ο ως άνω μηχανικός, δηλαδή ότι διαπερνούσε όλη την πλάκα, αφού ο ίδιος δηλώνει ότι η ύπαρξη του πατώματος δεν επέτρεπε την «αυτοψία». Περαιτέρω, η μάρτυρας του πρώτου εναγόμενου σαφώς κατέθεσε ότι δεν είχε δει ποτέ η ίδια την επικαλούμενη ρωγμή, αλλά είχε ακούσει «από την πολυκατοικία» ότι αυτή ήταν η μόνη ρωγμή που είχε απομείνει στην πολυκατοικία από το σεισμό του 1978 και παρά το ότι δεν είχε δει ποτέ τη ρωγμή κατάθεσε ότι από το σημείο της ρωγμής αυτής πέρασαν τα ύδατα και προκάλεσαν τη ζημία του ενάγοντος. Ωστόσο, η κατάθεσή της αυτή δεν κρίνεται πειστική, αφού δεν είχε δει ποτέ η ίδια τη ρωγμή, συνεπώς ούτε την ακριβή θέση της μπορούσε να γνωρίζει, ούτε τις διαστάσεις της. Συνεπώς, δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη συντρέχοντας πταίσματος του ενάγοντος στην πρόκληση ή στην έκταση της ζημίας του και η σχετική ένσταση του πρώτου εναγομένου πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, απορριπτομένου του σχετικού 7ου λόγου της A έφεσης ως αβάσιμου. Επίσης δεν αποδείχθηκε ο ισχυρισμός του πρώτου εναγομένου ότι η ζημία δεν οφείλεται στην μη εκ μέρους του έγκαιρη επισκευή του σωλήνα παροχής νερού στο καζανάκι της τουαλέτας του διαμερίσματος του, αλλά στην απότομη αυξομείωση του νερού από την ΕΥΑΘ, καθόσον ουδόλως αποδείχθηκε ότι την ημέρα που έσπασε ο σωλήνας υπήρξε διακοπή παροχής νερού και επανασύνδεση, ενώ αν πράγματι υπήρχε τέτοια μεγάλη αυξομείωση στην πίεση του νερού θα είχαν πρόβλημα και οι λοιπές ιδιοκτησίες, πλην όμως κάτι τέτοιο δεν αποδείχθηκε. Από τα ανωτέρω αποδεικτικά μέσα και κυρίως από την υπ'αριθμ. ...../ΤΕ.30.9.2009 τεχνική έκθεση της «.......Ο.Ε.» πραγματογνώμονες σύμβουλοι μηχανικοί, που προσκόμισε ο εναγών ως προς την εκτίμηση των υλικών ζημιών λόγω της εν λόγω εισροής υδάτων στο διαμέρισμά του, την από 3.7.2009 βεβαίωση του τμήματος συνδρομών του Δημοσίου Οργανισμού Λαμπράκη για το ότι ο ενάγων ήταν εγγεγραμμένος στον κατάλογο συνδρομητών του περιοδικού National Geographic από τον Οκτώβριο του 1998 έως και το 2009, την υπ'αριθμ. ...../25.9.2009 απόδειξη δελτίο αποστολής της «... Computers Α.Ε.», που εκδόθηκε για αγορά ηλεκτρονικού υπολογιστή και συναφών εξαρτημάτων, συνολικής αξίας 900,00 ευρώ, προς αντικατάσταση του καταστραφέντος αντίστοιχου συστήματος, το οποίο σύμφωνα με την κατάθεση της μάρτυρος απόδειξης ήταν καινούργιο και της αυτής αξίας με το αγορασθέν (όπως ο ενάγων επικαλείται και στην αγωγή του), την από 26.3.2013 «προσφορά επισκευαστικών εργασιών» του πολιτικού μηχανικού, ......., τις εκτυπώσεις από το διαδίκτυο σχετικά με την αξία των καταστραφέντων αντικειμένων, που προσκομίζουν τόσο ο πρώτος εναγόμενος όσο και ο ενάγων, από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λαμβανομένου υπόψη ότι η αξία του καταστραφέντος πράγματος που δεν είναι καινούργιο και εντεύθεν η θετική ζημία του παθόντος υπολογίζεται με βάση την αξία του πράγματος στην κατάσταση που βρισκόταν κατά το χρόνο της καταστροφής και όχι ανάλογα με τη δαπάνη που απαιτείται για την απόκτηση καινούργιου, [πράγμα που θα οδηγούσε σε πλουτισμό του ζημιωθέντος, αντίθετα προς την έννοια του διαφέροντος και τη διέπουσα αυτό γενική αρχή της αποκατάστασης του δανειστή στην προ του ζημιογόνου γεγονότος κατάσταση (ΑΠ 2060/1983 ΝοΒ 1985.25, ΑΠ 1493/2014, ΑΠ 68/20025 Τρ.Νομ.Πληρ. Νόμος)], αποδείχθηκε ότι οι ζημίες που προκλήθηκαν στο διαμέρισμα του ενάγοντος από την εισροή των υδάτων λόγω υπαίτιας παράλειψης του πρώτου ενογομένου να επισκευάσει το σωλήνα παροχής ύδατος στο καζανάκι της τουαλέτας της κατοικίας του, και οι εργασίες αποκατάστασης των ζημιών αυτών, ανέρχονται στα εξής ποσά: Α) Για αμοιβή προσωπικού για την απομάκρυνση εκτός γραφείου των επίπλων και του εξοπλισμού, ώστε εν συνεχεία να γίνουν οι απαραίτητες αποκαταστατικές εργασίες απαιτείται ποσό 100,00 ευρώ, για την αποξήλωση των ξύλινων δαπέδων απαιτείται ποσό 150,00 ευρώ, για μίσθωση κάδου συλλογής μπαζών ποσό 150,00 ευρώ, για την αγορά και τοποθέτηση υλικών επίστρωσης δαπέδου για τις προαναφερθείσες επιφάνειες της βιβλιοθήκης γραφείου επιφάνειας 27 τ.μ. και του χωλ επιφάνειας 10 τ.μ., δηλαδή: σανίδια δρύινης ξυλείας, τα οποία στην συνέχεια θα τριφτούν, θα στοκαριστούν και θα γυαλιστούν, ξύλινοι τάκοι για υπόβαθρο και περιμετρικά σοβατέπι απαιτείται για αγορά των ανωτέρω υλικών (πλην σοβατέπι) 27 τ.μ.+10 τ.μ =37.00 τ.μ. X 40.00 ευρώ το τ.μ. 1.480,00 ευρώ, για τοποθέτηση των ανωτέρω υλικών (εργατική αντιμισθία): 27 τ.μ.+ 10 τ.μ.=37,00 τ.μ. X 20,00 ευρώ το τ.μ. 740,00 ευρώ, για λουστράρισμα, τρίψιμο και στοκάρισμα των νέων δαπέδων (εργατική αντιμισθία): 27 τ.μ.+10 τ.μ = 37,00 τ.μ. X 12,00 ευρώ το τ.μ. = 444,00 ευρώ, για αγορά και τοποθέτηση σοβατέπι δρύινης ξυλείας: για αγορά : 30,00 μ. X 5,00 ευρώ το μ.=150,00 ευρώ, για τοποθέτηση (εργατική αντιμισθία): 30,00 μ. X 4,00 ευρώ το μ. = 120,00 ευρώ. Για να αγορασθεί και να τοποθετηθεί στο γραφείο τοιχοποιία ξηρός δόμησης, διπλή με μόνωση πετροβάμβακα εσωτερικά, συνολικών διαστάσεων 10.00 τ.μ. X 40,00 ευρώ/τ.μ. = 400,00 ευρώ [καθαρή δαπάνη αγοράς 300,00 ευρώ και τοποθέτησης (εργατική αντιμισθία) 100,00 ευρώ]. Για να αγορασθεί και να τοποθετηθεί εσωτερικό ξύλινο κούφωμα (πόρτα) μεταξύ γραφείου και προθαλάμου, διαστάσεων 0,95 X 2,25 μ., απαιτείται ποσό 200,00 ευρώ [καθαρή δαπάνη αγοράς 200,00 ευρώ και δαπάνη τοποθέτησης (εργατική αντιμισθία) 100,00 ευρώ], Για να αγορασθεί και να τοποθετηθεί εσωτερικό ξύλινο κούφωμα (παράθυρο) μεταξύ γραφείου και προθαλάμου, διαστάσεων 0,78 X 1,04 μ., απαιτείται ποσό 120,00 ευρώ [καθαρή δαπάνη αγοράς 100,00 ευρώ και δαπάνη τοποθέτησης (εργατική αντιμισθία) 50,00]. Επίσης πρέπει να καθαριστούν και αποξεστούν τα σαθρά τμήματα της οροφής του γραφείου και των περιμετρικών τοιχοποιιών του, να στοκαριστούν όλα τα σημεία που υπέστησαν τη βλάβη και να βαφούν εξ ολοκλήρου οι επιφάνειες τους. Οι τοιχοποιίες θα βαφούν με πλαστικό χρώμα. Το εμβαδόν της τοιχοποιίας του γραφείου στο σύνολο της, χωρίς τα ανοίγματα, είναι 87,00 τ.μ. (24,00 +24,00 +9,75+9,75+9,75+9,75). Τα ανοίγματα έχουν εμβαδόν 12,90 τ.μ. (3,75 τ.μ. η μπαλκονόπορτα +2,14 τ.μ. η πόρτα γραφείου +2,42 τ.μ. η εξώπορτα + 2,14 τ.μ. η εσωτερική πόρτα + 1,64 τ.μ. η πόρτα μπάνιου + 0,71 τ.μ. το εσωτερικό παράθυρο). Το καθαρό εμβαδόν της τοιχοποιίας που θα βαφτεί είναι (87,00 12,90=) 74,10 τ.μ. και απαιτείται το ποσό των 74,10 X 6,50 ευρώ/τ.μ. = 481,65 ευρώ (καθαρή δαπάνη αγοράς χρώματος 200,00 ευρώ και εργατική αντιμισθία για βάψιμο, στοκάρισμα και απόξεση 281,65 ευρώ). Για να βάφει η οροφή της βιβλιοθήκης με υδρόχρωμα απαιτείται ποσό 27,00 τ.μ X 3,50 ευρώ/τ.μ. = 94,50 ευρώ (καθαρή δαπάνη αγοράς χρώματος 24,50 ευρώ και εργατική αντιμισθία για βάψιμο, στοκάρισμα και απόξεση 70,00 ευρώ). Συνεπώς για την αποκατάσταση των ανωτέρω ζημιών απαιτείται το ποσό των (100,00 + 150,00 + 150,00 + 1.480,00 + 740,00 + 444,00 + 150,00 + 120,00 + 400,00 + 200,00 + 120,00 + 481,65 + 94,50 =) 4.630,15 ευρώ. Β) Η ζημία από την καταστροφή των επίπλων και αντικειμένων που υπήρχαν εντός του δωματίου γραφείου ανέρχεται : για το γραφείο με προέκταση και πτυσσόμενη τροχήλατη συρταριέρα με τέσσερα συρτάρια εργοστασίου ΒΙΟΜΚΑ, σε ποσό 600,00 ευρώ, για 2 βιβλιοθήκες (δίφυλλη και μονόφυλλη, 5 σειρών, με ντουλάπια στην κάτω σειρά εργοστασίου ΝΕΟΣΕΤ σε ποσό 450,00 ευρώ, για 1 βιβλιοθήκη αγορασθείσα από κατάστημα PRACTIKER (5 σειρών-θέσεων) σε ποσό 60,00 ευρώ, για τραπεζάκι γραφείου εργοστασίου ΒΙΟΜΚΑ σε ποσό 100,00 ευρώ. Συνεπώς για την αποκατάσταση των ανωτέρω ζημιών απαιτείται το ποσό των (600,00 + 450,00 + 60,00 + 100,00 =) 1.210,00 ευρώ. Γ) Η ζημία από την καταστροφή των αντικειμένων που βρίσκονταν εντός του γραφείου ανέρχεται : για έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή με πλήρη εξοπλισμό και ειδικότερα : ΚΟΥΤΙ HANTOL ATX BLACK HC 2730, ΤΡΟΦΟΔΟΤΙΚΟ JJ 350W 12 SILENT, MOTHERBOARD GB G31MES2L FSB13, DIMM 26B DDRII 800MHZ KINGSTON, DVD4-RW LG 22X SATA S/W L/S, ΕΠΕΞ INTEL D.CORE2.86 , ΣΚΛΗΡΟ ΔΙΣΚΟ WD 160GB SATA II, ΟΘΟΝΗ SAMSUNG SM-943SN, MS WINDOWS XP HOME GREEK, ANTIVIRUS KASPERSKY 2010 DEM, OFFICE JET LEXMARK X 5650, ROOTER LINKSYS ΑΣΥΡΜΑΤΟ WAG 54 GR-E, ΚΑΜΕΡΑ LOGICTECH QUICKCAM ElOOO, ΠΛΗΚΡ+MOUSE MS WRL OPT 700V2, ΑΚΟΥΣΤΙΚΑ LABTEC 242 PC MIC, ΗΧΕΙΑ LOGITECH LS21, SPLITTER CRYPTO ΕΞ. ΔΙΚΤ. ADSL, CARTRIDGE LEXMARK 18C2140 37CL, CARTRIDGE LEXMARK 18C2130 36 BL, στο ποσό των 900,00 ευρώ, για ένα τάβλι πολυτελείας στο ποσό των 100,00 ευρώ, για πιεσόμετρο HARTMANN στο ποσό των 50,00 ευρώ, για συσκευή μέτρησης σακχάρου στο ποσό των 30,00 ευρώ, για σετ ιατρικών ακουστικών RIESTER στο ποσό των 80,00 ευρώ, για ράδιο RADIO SONY με 5 συχνότητες για βραχέα στο ποσό των 50,00 ευρώ, για 80 φακέλους με λάστιχο στο ποσό των 50,00 ευρώ, για 20 φακέλους αρχειοθέτησης με αυτιά στο ποσό των 40,00 ευρώ, για ένα φορητό τηλέφωνο PHILIPS, δύο βάσεων και συσκευών στο ποσό των 60,00 ευρώ, για ένα φωτιστικό δαπέδου στο ποσό των 100,00 ευρώ. Συνεπώς για την αποκατάσταση των ανωτέρω ζημιών απαιτείται το ποσό των (900,00 + 100,00 + 50,00 + 30,00 + 80,00 450,00 450,00 + 40,00 460,00 + 100,00 =) 1.460,00 ευρώ. Ο ενάγων επικαλείται ότι καταστράφηκε και μία κουρτίνα μπαλκονόπορτας αξίας (2.50μ. X 1.50μ.=)4,00μΧ40,00 ευρώ/μ = 160,00 ευρώ, πλην όμως δεν αποδείχθηκε ότι η κουρτίνα αυτή καταστράφηκε επειδή βράχηκε, καθόσον κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας οι κουρτίνες πλένονται, και ως εκ τούτου το ότι η κουρτίνα βράχηκε δεν συνεπάγεται την καταστροφή της ούτε αποδείχθηκε ότι ήταν από υλικό μη πλενόμενο, συνεπώς το κονδύλιο αυτό πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμο. Δ) Επίσης ο ενάγων ζημιώθηκε από την καταστροφή των βιβλίων που βρίσκονταν εντός του χώρου του γραφείου μέσα στις βιβλιοθήκες και τα οποία καταστράφηκαν από το νερό. Τα βιβλία και η αξία αυτών ήταν : Μυθολογικός Άτλας Ελλάδας, Πέδρο Ολάγια, Εκδόσεις ROAD, αξίας 40,00 ευρώ, Άνθρωπος, Εκδόσεις ΔΟΜΗ Α.Ε., αξίας 49,00 ευρώ, Το μεγάλο λεξικό, 5 Τόμοι, Εκδ. Μαλλιαρής Παιδεία, αξίας 35 X 5-175,00 ευρώ, Βασικά στοιχεία κλινικής ψυχιατρικής, Νίκου Μάνου, Εκδ. UNIVERSITY STUDIO PRESS 1988, αξίας 60,00 ευρώ, Βασικά στοιχεία κλινικής ψυχιατρικής, Νίκου Μάνου, Εκδ.UNIVERSITY STUDIO PRESS 1997, αξίας 53,00 ευρώ, Ψυχιατρική, Α1 και Β* Τόμος, Σολδότος, Εκδ. ΒΗΤΑ MEDICAL ARTS, αξίας 160,00 + 160,00 320,00 ευρώ, Αγγλοελληνικό λεξικό των ιατρικών όρων, 4η έκδοση, Εκδ. Κωνσταντάρας, 1989, αξίας 150,00 ευρώ, Ορθογραφικό λεξικό δημοτικής γλώσσας (3 τόμοι), TSIKNAS BOOKS — SISIFOS Α.Ε., 1995, αξίας 48,00 X 3 = 144,00 ευρώ, Μουσεία του κόσμου, Εκδ. MONDADORI -Φυτράκης (12 τόμοι) αξίας 27,00 ευρώ έκαστος X 12 = 324,00 ευρώ και ειδικότερα η θεματολογία εκάστου τόμου 1.ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ-ΤΟΚΙΟ, 2. ΒΑΣΙΛΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ — ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ, 3.ΠΡΑΝΤΟ— ΜΑΔΡΙΤΗ, 4.ΟΥΦΓΓΣΙ ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ, 5.ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, 6.ΜΟΥΣΕΙΑ ΒΑΤΙΚΑΝΟΥ ΡΩΜΗ, 7.ΛΟΥΒΡΟ—ΠΑΡΙΣΙ, 8.ΠΑΛΑΙΑ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΜΟΝΑΧΟ, 9. ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΛΏΝ ΤΕΧΝΩΝ ΒΟΣΓΟΝΗ, 10.ΜΟΥΣΕΙΟ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ — ΒΙΕΝΝΗ, 11.ΕΘΝΙΚΗ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ— ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, 12.ΑΙΓΥΠΤΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΙΡΟ, Encyclopedia visual de los seres vivos (εικονογραφημένη εγκυκλοπαίδεια των ζωντανών οργανισμών) 3 τόμοι πολυτελείας, εκδ.ΕΕ PAIS/ALTEA, αξίας 300,00 ευρώ X 3= 900,00 ευρώ, MEDIOS DE TRANSPORTE (μέσα μεταφοράς), τόμος πολυτελείας, έκδ. ELPAIS/ALTEA, αξίας 40,00 ευρώ, ROMANIA, PETRE BARON, BU KU RESB (τόμος πολυτελείας), αξίας 120,00 ευρώ, EL LIBRO DE LA SEXUALIDAD (To βιβλίο της σεξουαλικότητας), εκδ. EL PAIS/ALTEA, αξίας 160,00 ευρώ, CEACCURSO DE PSICOLOGIA APLICADA A LA EMPRESA (εφαρμοσμένη βιομηχανική Ψυχολογία), 12 τόμοι, αξίας 46,00 ευρώ έκαστος, ήτοι 46,00 X 12-552,00 ευρώ, KAPLAN AND SADOCK’ S, Synopsis of Psychiatry, Eight Edition, αξίας 150,00 ευρώ, ATLAS DE ESPANA (2 τόμοι πολυτελείας), EL PAIS/AGUILAR, αξίας 90,00 ευρώ έκαστος, ήτοι 90,00 X 2 180,00 ευρώ, NATIONAL GEOGRAPHIC, LOS REINOS DEL MAR (Τα βασίλεια της Θάλασσας), (τόμος πολυτελείας), εκδ. EL PAIS, αξίας 40,00 ευρώ, Larouse, Diccionario Moderno, Espanol/Ingles, English/Spanish αξίας 50,00 ευρώ, Cours de langue et de Civilisation Françaises, αξίας 20,00 ευρώ, National Geographic, El Reino Animal (το ζωϊκό βασίλειο) εκδ. EL PAIS, αξίας 20,00 ευρώ, Vailejo-Bulbena-Gonzalez-Grau-Poch-Serrailonga, Introduccion a la Psicopatologia y la Psiquiatria, (Εισαγωγή στην Ψυχοπαθολογία και στην Ψυχιατρική), 2η έκδοση, SALVATED1TORES, 1985, αξίας 140,00 ευρώ, C.H. PATTERSON TEORIAS DE COUNSELING Y PSICOTERAPIA (Θεωρίες Συμβουλευτικής και Ψυχοθεραπεία), 5η έκδοση, EDITORIAL DESCLEE DE BROUWER, 1978, αξίας 20,00 ευρώ, A. Fraitle Overjero, Atlas del Cuerpo Humano (Άτλας του ανθρώπινου σώματος), εκδ. JOVER, αξίας 30,00 ευρώ, NATIONAL GEOGRAPHIC, επίτομο χρονικό, παγκόσμια ιστορία, Μέρος A ’και Β', 2 Τόμοι, αξίας 20,00+20,00 = 40,00 ευρώ, Alan Rogers, Η εκπαίδευση ενηλίκων, Εκδόσεις Μεταίχμιο, 1998, αξίας 25,00 ευρώ, Phifl Race, 500 Πρακτικές Συμβουλές για την Ανοικτή και Ευέλικτη Εκπαίδευση, εκδ. Μεταίχμιο, 2001, αξίας 12,50 ευρώ, Δημ. Χατζηνικολάου, Το πάντρεμα οίνων και εδεσμάτων, εκδ. Οίνος ο Αγαπητός, αξίας 12,00 ευρώ, Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, «Οι γονείς, το παιδί και η ανατροφή του», εκδ. Συνοδεία Σπυρίδωνος Ιερομόναχου, Νέα Σκήτη Αγίου Όρους, αξίας 18,00 ευρώ, Ουμπέρτο Έκο, Το όνομα του ρόδου, αξίας 14,00 ευρώ, Τρύφων Λ. Μαυροπαλιάς, «Πως Θα βοηθήσουμε παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες — δυσλεξία, νοητική υστέρηση, αυτισμό κ.α., να ενταχθούν στο γενικό σχολείο», αξίας 24,00 ευρώ, Εγκυκλοπαίδεια ΔΟΜΗ, ΤΟΜΟΙ 1-2-3-4 και 5, αξίας 30,00 X 5 = 150,00 ευρώ, Κ.Π. Καβάφης, «Ποιήματα», Εκδ. Γιάννη Οικονόμου, αξίας 22,00 ευρώ, Κ.Π. Καβάφης, «Τα Ποιήματα» (1897— 1918), Εκδ. Ίκαρος, αξίας 22,00 ευρώ, Κ.Π. Καβάφης, «Τα Ποιήματα» (1919— 1933), Εκδ. Ίκαρος, αξίας 22,00 ευρώ, Κ.Π. Καβάφης, «Ποιήματα», Εκδ. Ζαχαρόπουλος, αξίας 18,00 ευρώ, TEST PORSCHACH : Psychodiagnostik (Ψυχοδιαγνωστικό τεστ), EKô.Presses Universitaires de France, αξίας 50,00 ευρώ, Τεστ MMPI (Διαγνωστικό τεστ προσωπικότητας), αξίας 60,00 ευρώ, Ψυχοθεραπεία και υπαρξισμός, V.Frankl, εκδ. Ταμασσός, αξίας 24,00 ευρώ, Pr. Pierre Mozriconacci Dr Alice Doumic Girard, «Το παιδί μας», εκδ.Θυμάρι, αξίας 22,00 ευρώ, Παγκόσμια κληρονομιά UNESCO, Marco Gattaneo135ηΊίη3Τπίοηί,«Προστατευόμενες φυσικές περιοχές», εκδ. ΔΟΜΙΚΗ, αξίας 50,00 ευρώ, National Geographie 1912-13, Η μεγάλη εξόρμηση, αξίας 20,00 ευρώ, Πολ Βατζλάβικ, Η γλώσσα της αλλαγής, Εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, αξίας 16,00 ευρώ, Ιωάννου Χασάπη, Ψυχολογία της προσωπικότητας εκδ.Βασιλόπουλος, αξίας 18,00 ευρώ, Καρόλου Δαρβίνου, Η καταγωγή του ανθρώπου, Εκδ. Αναγνωστίδης, αξίας 16,20 ευρώ, Douglas A. Bernstein, Thomas D. Borkovec, «Entrenamiento en Ralajacion Progrecina» (Εξάσκηση στην προοδευτική χαλάρωση), 2η έκδοση, εκδ. DDB, αξίας 60,00 ευρώ, Ν. Ζιάκου, Ο Θεόδωρος Ζιάκας, Εκδ.Συλλόγου Ζιακαΐων,Θεσ/νίκη 1989, αξίας 14,00 ευρώ, NATIONAL GEOGRAPHIC, Ελληνική Έκδοση, 138 Τεύχη (από το 1998 μέχρι και το τεύχος Ιουνίου 2009), αξίας 138 X 3,90 ευρώ 538,2 ευρώ. Συνεπώς, για την αποκατάσταση των ανωτέρω ζημιών σε βιβλία απαιτείται το ποσό των (40,00 + 49,00 + 175,00 460,00 + 53,00 + 320,00 + 150,00 + 144,00 4324,00 + 900,00 + 40,00 4120,00 + 160,00 + 552,00 + 150,00 + 180,00 440,00 450,00 420,00 + 20,00 + 140,00 420,00 + 30,00 + 40,00 425,00 + 12,50 + 12,00 + 18,00 414,00 424,00 4150,00 422,00 422,00 422,00 + 18,00 + 50,00 + 60,00 424,00 + 22,00 + 50,00 420,00 + 16,00 418,00 416,20 460,00 414,00 4538,2 =) 5.004,90 ευρώ. Ε) Περαιτέρω, ο ενάγων ζημιώθηκε από την καταστροφή υγραντήρων πούρων και πούρων, που βρίσκονταν εντός του χώρου του γραφείου και τα οποία καταστράφηκαν από το νερό. Ειδικότερα καταστράφηκαν: α) 5 μεγάλοι υγραντήρες, των 120 θέσεων πούρων αξίας 5 X 250,00 = 1.250,00 ευρώ, 3 μικροί υγραντήρες, των 50 θέσεων προς 100,00 ευρώ έκαστος (δεδομένου ότι δεν αποδείχθηκαν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, που να δικαιολογούν διαφορετική αξία ενός εκάστου) συνολικής αξίας 300,00 ευρώ, 3 υγραντήρες ταξιδιού των 25 θέσεων, δερμάτινοι και κέδρου, αξίας (150+200+200=) 550,00 ευρώ, 2 θήκες τριών θέσεων (cohiba και montecristo), αξίας 100,00 ευρώ έκαστη, ήτοι συνολικά 200,00 ευρώ και β) πούρα : COHIBA SUBLIRES ED. LIMIDATA 2004, αξίας 2 συσκευασΐες X 250,00 = 500,00 ευρώ, COHIBA ESPLENDIDOS, αξίας 1 συσκευασία X 730,00 =730,00 ευρώ, COHIBA SIGLO VI, αξίας 2 συσκευασΐες X 580,00 = 1.160,00 ευρώ, COHIBA GENIOS, αξίας 2 συσκευασΐες X 562,50 = 1.125,00 ευρώ, COHIBA SIGLO I, αξίας 1 συσκευασία X 200,00 = 200,00 ευρώ, COHIBA SIGLO Π, αξίας 1 συσκευασία X 275,00 = 275,00 ευρώ, COHIBA PANETELAS, αξίας 1 συσκευασία X 200,00 ευρώ = 200,00 ευρώ, BOLIVA LEBERTATOR, ED LIMIDATA EXCLUS.FRANCIA αξίας (1 συσκευασία) = 780,00 ευρώ, EDMUNDO DANTES, ED LIMIDATA EXCLUSIV MEXICO αξίας 2 συσκευασΐες X 780,00 ευρώ έκαστη = 1.560,00 ευρώ, TRANIDAD FUNDADORES αξίας 1 συσκευασία X 474,00 ευρώ = 474,00 ευρώ, MONDECRISTO Α. αξίας 1 συσκευασία X 820,00 ευρώ = 820,00 ευρώ, MONDECRISTO OPEN EAGLE αξίας 2 ΣΥΣΚ. X 350,00 ευρώ = 700,00 ευρώ, ΗΟΥΟ DE MONT.,EPICURE No 2, 50's αξίας 1 συσκ. X 460,00 ευρώ = 460,00 ευρώ, PUNCH CHURCHILLS Α/Τ αξίας 2 συσκευασΐες X 380,00 ευρώ = 760,00 ευρώ, PARTAGAS 8/9/8 αξίας 1 συσκευασία X 300,00 ευρώ = 300,00 ευρώ, TRIDAD REYES αξίας 1 συσκευασία X 172,80 ευρώ = 172,80 ευρώ, ROMEO SHORT CHURCHILLS Α/Τ αξίας 1 συσκ. X 172,5 ευρώ = 172,50 ευρώ, RAMON ALONES SPECIALLY SELECTED αξίας 1 συσκ. X 200,00 ευρώ = 200,00 ευρώ, ROMEO JULIETA No 2 Α/Τ αξίας 1 συσκευασία X 115,00 ευρώ = 115,00 ευρώ, TABACALERAS UNIDAS, GRAN ΗΑΒΑΝΟ, COROJO 5, αξίας 2 συσκευασΐες X 350,00 ευρώ = 700,00 ευρώ και PARTAGAS SERIE No 5 αξίας 2 συσκευασΐες X 325,00 ευρώ = 650,00 ευρώ. Συνεπώς, για την αποκατάσταση των ανωτέρω ζημιών σε υγραντήρες και πούρα απαιτείται το ποσό των (1.250,00 + 300,00 + 550,00 + 200,00 + 500,00 ευρώ, + 730,00 + 1.160,00 + 1.125,00 + 200,00 + 275,00 + 200,00 + 780,00 + 1.560,00 + 474,00 + 820,00 + 700,00 + 460,00 + 760,00 + 300,00 + 172,80 ευρώ, + 172,50 + 200,00 + 115,00 + 700,00 + 650,00 =) 14.354,30 ευρώ. Κατ'ακολουθίαν των ανωτέρω η συνολική θετική ζημία του ενάγοντος ανέρχεται στο ποσό των (4.630,15 + 1.210,00 + 1.460,00 + 5.004,90 +14.354,30 =) 26.659,35 ευρώ. Περαιτέρω, συνεπεία της προπεριγραφόμενης ζημίας του, ο ενάγων υπέστη και ηθική βλάβη, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται χρηματικής ικανοποίησης. Λαμβανομένων υπόψη των συνθηκών υπό τις οποίες τελέστηκε η σε βάρος του αδικοπραξία, της αποκλειστικής υπαιτιότητας και της αμέλειας του πρώτου εναγομένου, της σοβαρότητας και του είδους των ζημιών που προκλήθηκαν στην ιδιοκτησία του, της ψυχικής ταλαιπωρίας του, της καταστροφής πέραν των ανωτέρω αντικειμένων και προσωπικών εγγράφων του με μεγάλη για τον ίδιο από διαθέσεως αξία, και όλες τις συνθήκες της αδικοπραξίας, που περιγράφηκαν παραπάνω, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των μερών, κρίνεται ότι ο ενάγων δικαιούται να λάβει χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης που υπέστη ύψους 1,000,00 ευρώ, το οποίο, μετά από στάθμιση των κατά νόμο στοιχείων (άρθρο 932 του ΑΚ), κρίνεται εύλογο και ανάλογο υπό τις συνθήκες και τα δεδομένα της ένδικης διαφοράς. Συνεπώς, ο ενάγων δικαιούται ως αποζημίωση για τη θετική ζημία που υπέστη το ποσό των 26.659,35 ευρώ και το ποσό των 1.000,00 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστη, και συνολικά το ποσό των 27.659,35 ευρώ, για το οποίο έπρεπε να γίνει εν μέρει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη η υπό κρίση αγωγή. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που έκρινε ότι η αποζημίωση που δικαιούται ο ενάγων ανέρχεται στο ποσό των 41.855,30 ευρώ για τη θετική του ζημία και στο ποσό των 500,00 ευρώ για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, έσφαλε ως προς την εφαρμογή του νόμου και την εκτίμηση των αποδείξεων. Συνεπώς, κατά παραδοχή των 2ου, 3ου, 4ου, 50υ, 6ου, 9ου λόγων της A έφεσης και των 1ου, 2ου και 3ου πρόσθετων αλληλοσυμπληρούμενων λόγων της A έφεσης και του 2ου λόγου της Β έφεσης ως προς τον πρώτο εφεσίβλητο, πρέπει οι εφέσεις να γίνουν δεκτές ως κατ' ουσίαν βάσιμες και να εξαφανιστεί η εκκαλούμενη απόφαση μόνον ως προς τον ενάγοντα και τον πρώτο εναγόμενο ως προς τα κεφάλαια που μεταβιβάστηκαν στο παρόν Δικαστήριο. Στη συνέχεια, αφού διακρατηθεί η υπόθεση από το Δικαστήριο τούτο και δικαστεί εκ νέου η από 19.1.2010 με αριθμό έκθεσης κατάθεσης δικογράφου ...../22.1.2010 αγωγή του ενάγοντος κατά του πρώτου εναγόμενου (άρθρο 535§1 του ΚΠολΔ), πρέπει αυτή να γίνει εν μέρει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη και να αναγνωριστεί ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλει στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των 27.659,35 ευρώ, νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής, και δεκτού γενομένου του αιτήματος του πρώτου εφεσιβλήτου και ήδη των καθολικών διαδόχων του, πρέπει να επιδικαστούν μόνον τόκοι υπερημερίας και όχι επιδικίας, καθόσον κρίνεται ότι ήταν εύλογη η αντιδικία, κατ'άρθρο 346 ΑΚ, με βάση τα αιτούμενα με την υπό κρίση αγωγή ποσά, όπως άλλωστε μαρτυρεί και ο συσχετισμός των πιο πάνω ποσών με αυτά που επιδικάζονται με την παρούσα, [σημειουμένου ότι ο αυξημένος τόκος επιδικίας, προβλέφθηκε με την αντικατάσταση του άρθρου 346 ΑΚ με το άρθρο 2 του Ν. 4055/2012, και ισχύει από 2.4.2012, ήτοι μετά την έκδοση της εκκαλούμενης απόφασης, ενώ σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 533§2, 535§1 και 536§§1 και 2 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι, αν το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κρίνοντας βάσιμο κάποιο λόγο έφεσης, εξαφανίσει την πρωτόδικη οριστική απόφαση και προβεί στην εκδίκαση της υπόθεσης «κατ' ουσίαν», υποχρεούται να εφαρμόσει για τη διάγνωση της νομικής και ουσιαστικής βασιμότητας της αγωγής το νόμο, που ισχύει, κατά το χρόνο δημοσίευσης της απόφασής του είτε έχει αναδρομική δύναμη (ΟλΑΠ 654/1984), είτε δεν έχει αναδρομική δύναμη, εφόσον όμως, στην τελευταία περίπτωση καταλαμβάνει (χρονικά) την επίδικη έννομη σχέση (ΟλΑΠ 7/2011, ΟλΑΠ 8/2011, ΑΠ 1133/2021, ΑΠ 918/2020, ΑΠ 807/2019, ΑΠ 549/2019, ΑΠ 1025/2015 ιστοσελίδα ΑΠ), εν προκειμένω, δε, ναι μεν τα δικαιοπαραγωγικά γεγονότα της ένδικης αξίωσης συνέτρεξαν πριν την ισχύ του ως άνω νόμου, πλην όμως η καθυστέρηση της εκπλήρωσης της υποχρέωσης που βαρύνει τον εξ αδικοπραξίας βαρυνόμενο οφειλέτη δεν έχει, (εκτός από την έναρξή της), ενιαία χρονική συντέλεση, αλλά συντελείται εκάστοτε και ειδικότερα κάθε ημέρα κατά την οποία δεν εκπληρώνεται (εξοφλείται) η κύρια υποχρέωση καταβολής της αποζημίωσης, οπότε και δεν γεννιέται θέμα αναδρομικής εφαρμογής των ως άνω διατάξεων περί τόκου επιδικίας, αφού αυτές εφαρμόζονται μόνον από της ισχύος των και καταλαμβάνουν μόνο την υπό την ισχύ τους δημιουργούμενη, με τη μη εξόφληση της κυρίας αξίωσης, υπερημερία (ΑΠ 308/2019 ιστοσελίδα ΑΠ), ήτοι εν προκειμένω μετά την 2.4.2012, συνεπώς παραδεκτά υποβλήθηκε το πρώτον το σχετικό αίτημα στο παρόν Δικαστήριο, απορριπτομένου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού του Β’ εκκαλούντος ενάγοντος]. Εφόσον εξαφανίστηκε η εκκαλούμενη οριστική απόφαση, εξαφανίζεται και η διάταξη αυτής περί δικαστικών εξόδων, κατά τη διάταξη του άρθρου 535§1 ΚΠολΔ. Μέρος των δικαστικών εξόδων του ενάγοντος και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, ανάλογο της εκτάσεως της νίκης του, πρέπει, σε αποδοχή του σχετικού αιτήματος του, να επιβληθεί σε βάρος του εν μέρει ηττηθέντος πρώτου εναγομένου (άρθρα 178§1, 183, 191§2 ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος, ζήτημα επιστροφής παραβολών των ενδίκων μέσων δεν τίθεται, διότι όπως αναφέρθηκε ανωτέρω υπό II, κατά το χρόνο άσκησής τους δεν υπήρχε η σχετική υποχρέωση και ως εκ τούτου δεν καταβλήθηκε παράβολο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΣΥΝΕΚΔΙΚΑΖΕΙ α) την A από 10.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../10.11.2011 και προσδιορισμού ..../23.11.2011) έφεση και τους με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../4.4.2013 προσθέτους λόγους της A έφεσης, και β) την Β από 11.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../14.11.2011 και προσδιορισμού ..../15.11.2011) έφεση, αντιμωλία των διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ κατ' ουσίαν την Β από 11.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../14.11.2011 και προσδιορισμού ..../15.11.2011) έφεση, κατά της υπ'αριθμ. 28349/6.10.2011 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, ως προς τη δεύτερη εφεσίβλητη.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον εκκαλούντα της Β έφεσης στη δικαστική δαπάνη της δεύτερης εφεσίβλητης της Β έφεσης, στη θέση της οποίας υπεισήλθε η καθολική διάδοχός της, για τον παρόντα βαθμό δικαιοδοσίας, την οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600,00) ευρώ.

ΔΕΧΕΤΑΙ τυπικά και κατ' ουσίαν α) την από 10.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../10.11.2011 και προσδιορισμού ..../23.11.2011) Α έφεση και τους με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../4.4.2013 προσθέτους λόγους της A έφεσης και β) την από 11.11.2011 (με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../14.11.2011 και προσδιορισμού ..../15.11.2011) Β έφεση, ως προς τον πρώτο εφεσίβλητο, κατά της υπ'αριθμ. 28349/6.10.2011 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ την εκκαλούμενη απόφαση ως προς τον ενάγοντα και τον πρώτο εναγόμενο μόνον κατά τα εκκληθέντα κεφάλαια.

ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και ΔΙΚΑΖΕΙ την από 19.1.2010 και με αριθμό κατάθεσης ...../22.1.2010 αγωγή ως προς τον ενάγοντα και τον πρώτο εναγόμενο.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι ο πρώτος εναγόμενος και ήδη οι καθολικοί διάδοχοι αυτού που συνεχίζουν τη δίκη, υποχρεούνται να καταβάλουν στον ενάγοντα το συνολικό ποσό των είκοσι επτά χιλιάδων εξακοσίων πενήντα εννέα ευρώ και τριάντα πέντε λεπτών του ευρώ (27.659,35), με τον νόμιμο τόκο υπερημερίας από την επίδοση της αγωγής έως την εξόφληση.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον πρώτο εναγόμενο, και ήδη τους καθολικούς διαδόχους αυτού που συνεχίζουν τη δίκη, στην εν μέρει δικαστική δαπάνη του ενάγοντος, για αμφότερους τους βαθμούς δικαιοδοσίας, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000,00) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ αποφασίστηκε στη Θεσσαλονίκη και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση του δικαστηρίου στο ακροατήριο του, στις 31 Ιανουαρίου 2024, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των πληρεξουσίων τους δικηγόρων.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

[ ΠΗΓΗ : κος Ι. Ιωαννίδης , Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]