ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΤΜΗΜΑ Α’

ΑΡΙΘΜΟΣ 1803/2022

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Δικαστή Τσιρωνίδου Μαρία, Εφέτη, που όρισε ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, και τη Γραμματέα Νέδα Νικολέττα.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 10-09-2021, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ των διαδίκων :

ΤΗΣ ΕΚΚΑΛΟΥΣΑΣ-ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ : Της τελούσας υπό εκκαθάριση Εταιρίας Περιορισμένης Ευθύνης με την επωνυμία «............ ΕΠΕ», που τελεί υπό εκκαθάριση, η οποία εδρεύει στο νυν Δημοτικό Διαμέρισμα .... της Δημοτικής Ενότητας .... του Δήμου .... Θεσσαλονίκης, αρ. ΓΕΜΗ ...., ΑΦΜ .... αμετακλήτως λυθείσας με την υπ'αριθμ. 8769/2018 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και εκπροσωπούμενης νόμιμα από τον οριζόμενο, υπό του Άρθρου 19 του υπ' αριθμ. .../16-05-2006 Ιδρυτικού Καταστατικού, Εκκαθαριστή της Γ. του ...., κάτοικο ...., με ΑΦΜ ...., που παραστάθηκε στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης ΔΙΑ του πληρεξούσιου δικηγόρου Λαμπρόπουλου Πασχάλη με Α.Μ. ... του Δ.Σ. Θεσσαλονίκης, ο οποίος ανακάλεσε τη Δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., που είχε προκαταθέσει.

ΤΗΣ ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΗΣ ΕΝΑΓΟΜΕΝΗΣ : Ανώνυμης Εταιρίας με την επωνυμία «............ ΑΕ», που εδρεύει στη .... Θεσσαλονίκης, με ΑΦΜ ..., νομίμως εκπροσωπούμενης, που δεν παραστάθηκε.

Η εκκαλούσα-ενάγουσα με την από 23-10-2018 αγωγή της, που κατέθεσε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/..../24-10-2018, ζητούσε να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονταν σ' αυτή. Το Δικαστήριο εκείνο με την υπ' αριθ. 10816/25-09-2019 οριστική απόφασή του απέρριψε την ένδικη αγωγή. Κατά της απόφασης αυτής η εκκαλούσα — ενάγουσα άσκησε στο Δικαστήριο που την εξέδωσε, απευθυνόμενη στο παρόν, την ένδικη από 03-10-2019 με αριθ. έκθεσης κατάθεσης ..../17-10-2019 έφεσή της, αντίγραφο της οποίας κατατέθηκε στη Γραμματεία του παρόντος με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../17-10-2019. Για τη συζήτηση δε αυτής, που γράφτηκε νόμιμα με τη σειρά της στο σχετικό πινάκιο, ορίσθηκε αρχική δικάσιμος η 10-04-2020, οπότε και ματαιώθηκε για ειδικούς λόγους, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού COVID -19. Με την υπ’αριθμ. 83/01-06-2020 Πράξη της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η ως άνω υπόθεση εγγράφηκε οίκοθεν στο σχετικό πινάκιο, στη σειρά της, στη δικάσιμο της 20-11-2020, οπότε και ματαιώθηκε για τους ίδιους ως άνω λόγους και με την υπ’αρίθ. 327/21-12-2020 Πράξη του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η ως άνω υπόθεση εγγράφηκε οίκοθεν στο σχετικό πινάκιο, στη σειρά της, στη δικάσιμο της 16-04-2021, οπότε και πάλι ματαιώθηκε και με την υπ'αριθ. 153/26-04-2021 Πράξη του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, η ως άνω υπόθεση εγγράφηκε οίκοθεν στο σχετικό πινάκιο, στη σειρά της, στη δικάσιμο

I που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (10-09-2021),οπότε και συζητήθηκε.

Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε νόμιμα με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο, η εκκαλούσα-ενάγουσα παραστάθηκε ΔΙΑ του πληρεξούσιου δικηγόρου της, ενώ η εφεσίβλητη-εναγομένη δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Στην προκειμένη περίπτωση, η συζήτηση της υπό κρίση έφεσης κατά της υπ'αριθ. 10816/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, ματαιώθηκε κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 10-04-2020 (εξαιτίας της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων λόγω της πανδημίας COVID-19). Στην ανωτέρω δικάσιμο είχε νομίμως κληθεί η εφεσίβλητη, στην οποία επιδόθηκε τότε ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση έφεσης με πράξη ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση (βλ. την υπ'αριθμ. ..../18.10.2019 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Εφετείου Θεσσαλονίκης .........). Δυνάμει της υπ'αριθμ. 83/2020 Πράξης της Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 74 του ν.4690/2020 και όσα ορίζονται στην εν λόγω Πράξη, η συζήτηση της υπό κρίση έφεσης νομίμως επαναπροσδιορίσθηκε, αυτεπαγγέλτως, για την δικάσιμο της 20.11.2020, οπότε και ματαιώθηκε (εξαιτίας της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων λόγω της πανδημίας COVID-19). Στη συνέχεια δυνάμει της υπ’ αριθ. 327/2020 Πράξης του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 60 του Ν. 4753/2020 επαναπροσδιορίσθηκε, αυτεπαγγέλτως, για την Δικάσιμο της 16.4.2021, οπότε και ματαιώθηκε (εξαιτίας της προσωρινής αναστολής της λειτουργίας των δικαστηρίων λόγω της πανδημίας COVID-19). Κατόπιν της υπ' αριθ. 153/2021 Πράξης του Προέδρου του Τριμελούς Συμβουλίου Διεύθυνσης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 83του Ν. 4790/2021, η συζήτηση της υπό κρίση έφεσης νομίμως επαναπροσδιορίσθηκε, αυτεπαγγέλτως, για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο (10-09-2021). Κατά τη δικάσιμο αυτή, η εφεσίβλητη -εναγόμενη δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου, ενόψει δε του ότι, δυνάμει του προαναφερόμενου αυτεπάγγελτου προσδιορισμού της συζήτησης, η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων, αυτή πρέπει να δικασθεί ερήμην, αλλά η συζήτηση να προχωρήσει σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι (αρθ. 524 παρ. 4. εδ. α’ΚΠολΔ), οριζομένου παράβολου ερημοδικίας (501, 502, 505 ΚΠολΔ).

2.Η υπό κρίση, με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ενδίκου μέσου στη Γραμματεία του Πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου ΓΑΚ/ΕΑΚ/........./17.10.2019 και με αριθμό έκθεσης προσδιορισμού δικογράφου του παρόντος Δικαστηρίου ΓΑΚ/ΕΑΚ/..../17.10.2019, έφεση της ηττηθείσας ενάγουσας κατά της υπ’ αριθ. 10816/2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, επί της από 23-10-2018 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ΓΑΚ/ΕΑΚ/..../24.10.2018 αγωγής της, αρμοδίως φέρεται ενώπιον του παρόντος δικαστηρίου (άρθρο 19 ΚΠολΔ) για συζήτηση στην παρούσα δικάσιμο αλλά και παραδεκτώς με την κατάθεση παραβόλου υπέρ του Δημοσίου και ειδικότερα του με αριθμ. ........./2019 e-παραβόλου του δημοσίου, ποσού 100 ευρώ, όπως μνημονεύεται στην έκθεση κατάθεσης ενδίκου μέσου, που συνέταξε η Γραμματέας του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου κατά την κατάθεση της έφεσης αυτής, καθόσον η ένδικη έφεση ασκήθηκε στις 17-10-2019, ήτοι μετά την πρόσθεση της παραγράφου 4 στο άρθρο 495 ΚΠολΔ με το άρθρο 12 παρ.2 του Ν.4055/2012, με έναρξη ισχύος αυτής 2.4.2012 , όπως το άρθρο 495 του ΚΠολΔ ισχύει, μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν 4335/2015(Α 87) και την αντικατάσταση του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 3 του εν λόγω άρθρου(495)του ΚΠολΔ από 23,1.2017, σύμφωνα με τα άρθρα 35 παρ2 και 45 αντίστοιχα του ν. 4446/2016(ΦΕΚ Α240/22.12.2016).Περαιτέρω η έφεση έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα(άρθρα 495, 499, 511, 513παρ1 στοιχβ,516 παρ.1, 517, 518 του ΚΠολΔ).Πρέπει επομένως να γίνει τυπικά δεκτή και να ερευνηθεί περαιτέρω κατά την ίδια διαδικασία, σύμφωνα με την οποία εκδόθηκε η εκκαλούμενη απόφαση (άρθρο 533 παρ.1 ΚΠολΔ), ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της.

3. Με την υπό κρίση( από 23-10-2018 και με αριθμό έκθεσης κατάθεσης ..../24.10.2018) αγωγή η ενάγουσα εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «............ ΕΠΕ» εξέθετε ότι συστήθηκε με την υπ' αριθ. .../16-05-2006 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ........., που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και δημοσιεύθηκε νόμιμα στο ΦΕΚ, με έδρα το τότε δημοτικό διαμέρισμα .... του Δήμου .... Θεσσαλονίκης, με σκοπό τη λειτουργία ξηραντηρίου αγροτικών προϊόντων, την εμπορία αγροτικών προϊόντων, αγροτικών εργαλείων, μηχανημάτων και λοιπών συναφών ειδών, καθώς και τη μεταποίηση αγροτικών προϊόντων, με διάρκεια εικοσαετή, με αρχικό κεφάλαιο 20.000,00 ευρώ, διαιρούμενο σε 500 εταιρικά μερίδια των 40 ευρώ έκαστο, με αρχικούς εταίρους το Γ. και τον Μ. . του Φ., που συμμετείχαν στην εταιρία με 250 εταιρικά μερίδια έκαστος, και με διαχειριστή των εταιρικών υποθέσεων και εκπρόσωπο της εταιρίας τον Γ.. Ότι, ακολούθως, με την υπ' αριθ. ../23-03-2007 πράξη της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, νομίμως καταχωρισθείσα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου και δημοσιευθείσα στο ΦΕΚ, αποφασίσθηκε η αύξηση του κεφαλαίου της εταιρίας κατά το ποσό των 80.000 ευρώ, με την έκδοση 2.000 νέων εταιρικών μεριδίων, αξίας 40 ευρώ έκαστο, με αποτέλεσμα το κεφάλαιο της εταιρίας να διαμορφωθεί σε 100.000 ευρώ, διαιρούμενο σε 2.500 εταιρικά μερίδια, εκ των οποίων έκαστος των εταίρων έλαβε 1.250 εταιρικά μερίδια, συμμετέχοντας στην εταιρία με ποσοστό 50%. Ότι, εν συνεχεία, με την υπ' αριθ. ........./22-12-2009 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Σ. Σ., νομίμως καταχωρισθείσα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και δημοσιευθείσα στο ΦΕΚ, ο εκ των εταίρων Μ. Ν. Σ. του Φ. μεταβίβασε στην εναγόμενη ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία «............ ΑΕ» τα εταιρικά του μερίδια, ενώ αυξήθηκε εκ νέου το εταιρικό κεφάλαιο κατά το ποσό των 2,000 ευρώ, διαμορφωθέν έτσι στο ποσό των 102.000 ευρώ και διαιρούμενο σε 3.400 εταιρικά μερίδια, ονομαστικής αξίας 30 ευρώ έκαστο, εκ των οποίων έκαστος των εταίρων κατείχε 1.700 εταιρικά μερίδια, συμμετέχοντας στην εταιρία με ποσοστό 50%, ενώ μοναδικός διαχειριστής και εκπρόσωπος της εταιρίας παρέμεινε ο Γ.. Ότι από τον Ιούλιο του 2014 ο καταστατικός διαχειριστής παρακάμφθηκε από τη διαχείριση της εταιρίας, την οποία ανέλαβε και ασκεί έκτοτε εν τοις πράγμασι, κατά παράβαση της καταστατικής πρόβλεψης, η εναγόμενη εταιρία. Ότι η τελευταία, κατά παράβαση της σύμβασης και της ιδιότητάς της ως εν τοις πράγμασι διαχειρίστριας, παραβίασε τις εταιρικές της υποχρεώσεις αλλά και τα διαχειριστικά της καθήκοντα, προβαίνοντας σε παράνομες, αντίθετες προς το συμφέρον της εταιρίας και ανταγωνιστικές προς αυτήν πράξεις, με σκοπό την προώθηση ιδίων συμφερόντων. Ότι ειδικότερα, από το έτος 2013 διοχέτευε τις ποσότητες ρυζιού της επιχείρησής της, η οποία δραστηριοποιείται στην αγορά, επεξεργασία και πώληση ρυζιού, σε έτερα ξηραντήρια, επί ζημία της (ενάγουσας) εταιρίας, ενώ από τον Ιούλιο του 2014 και έπειτα, όταν εκδίωξε τον καταστατικό διαχειριστή από τη διαχείριση της εταιρίας και ανέλαβε πλέον η ίδια την ουσιαστική της διαχείριση, χρησιμοποίησε τις εγκαταστάσεις της τελευταίας προς ίδιο όφελος, ξεραίνοντας σ’ αυτές και αποθηκεύοντας παράνομα και αυθαίρετα τόνους ρυζιού, χωρίς αυτοί να καταγράφονται στα επίσημα βιβλία της εταιρίας, να τιμολογούνται και να εκδίδονται τα απαιτούμενα φορολογικά στοιχεία (τιμολόγια δελτία αποστολής) και χωρίς συνακόλουθα να εισπράττεται από την εταιρία η αντίστοιχη αμοιβή για την ξήρανση και αποθήκευσή των ποσοτήτων αυτών, Ότι επιπλέον η εναγόμενη, σκοπώντας στην πλήρη οικονομική και εμπορική απαξίωση της (ενάγουσας) εταιρίας, δεν κατέβαλε ως όφειλε, λόγω της ιδιότητάς της ως εν τοις πράγμασι διαχειρίστρια, τα μισθώματα του ακινήτου, στο οποίο βρισκόταν η έδρα και οι εγκαταστάσεις της εταιρίας, για το έτος 2015, με αποτέλεσμα να διαταχθεί η αποβολή αυτής από τις μισθωμένες εγκαταστάσεις της, δυνάμει της αναφερόμενης στην αγωγή διαταγής απόδοσης μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και συνακόλουθα να παύσει η παραγωγική της δραστηριότητα, ενώ ακολούθως εκμίσθωσε η ίδια (η εναγομένη) τις εν λόγω εγκαταστάσεις, εκμεταλλευόμενη τη χρήση των μηχανημάτων της (ενάγουσας) εταιρίας, που βρίσκονταν εντός της ανωτέρω εγκατάστασης. Ότι η εταιρία λύθηκε, με την υπ' αριθμ. 8769/08-06-2018 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που εκδόθηκε επί της με αριθμό κατάθεσης ........./2016 αγωγής της εναγομένης κατά της ενάγουσας περί λύσης της εταιρίας για σπουδαίο λόγο και κατέστη αμετάκλητη, με αποτέλεσμα έκτοτε να τελεί υπό εκκαθάριση με καταστατικό εκκαθαριστή το Γ. . Ότι, συνεπεία της ως άνω αντίθετης στα εταιρικά συμφέροντα, παράνομης και υπαίτιας συμπεριφορά της, προκάλεσε στην εταιρία περιουσιακή ζημία. Με βάση τα παραπάνω ζητούσε, κυρίως με βάση τις διατάξεις περί αδικοπραξίας και επικουρικώς με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, να υποχρεωθεί η εναγόμενη να της καταβάλει: α) το ποσό των 105.000 ευρώ, στο οποίο ανέρχεται η ζημία που υπέστη η εταιρία από την εκ μέρους της εναγόμενης παράνομη και αυθαίρετη χρήση των εγκαταστάσεών της κατά την παραγωγική ξηραντική περίοδο του έτους 2015, και δη από 15-09-2015 έως 05-11-2015, και προέρχεται από την παράνομη και αυθαίρετη (χωρίς τη νόμιμη κατά τα ισχύοντα στο φορολογικό νόμο αποτύπωση των γενόμενων συναλλαγών, δηλαδή χωρίς την έκδοση των απαιτούμενων παραστατικών και καταγραφή των εισαγόμενων στις εγκαταστάσεις προϊόντων ρυζιού στα βιβλία της εταιρίας) ξήρανση 15.000 τόνων ρυζιού της επιχείρησής της εναγόμενης στο ξηραντήριο της εταιρίας (οπωσδήποτε 300 τόνους ημερησίως X 50 ημέρες), χωρίς την καταβολή της αντίστοιχης προς τούτο αμοιβής, καθώς, σύμφωνα με τους ειδικότερα περιεχόμενους στην αγωγή υπολογισμούς, η εταιρία απώλεσε κατά την αντίστοιχη χρονική περίοδο την ανωτέρω προσδιοριζόμενη αμοιβή για τις υπηρεσίες ξήρανσης των ανωτέρω ποσοτήτων ρυζιού (15.000 τόνοι ρυζιού X 7,00 ευρώ η καθαρή αμοιβή της εταιρίας ανά τόνο ρυζιού = 105.000 ευρώ), και β) το συνολικό ποσό των 15.000 ευρώ, στο οποίο ανέρχεται η ζημία της εταιρίας από την εκ μέρους της εναγόμενης παράνομη και αυθαίρετη (χωρίς τη νόμιμη κατά τα ισχύοντα στο φορολογικό νόμο αποτύπωση των γενόμενων συναλλαγών, δηλαδή χωρίς την έκδοση των απαιτούμενων παραστατικών και καταγραφή των αποθηκευμένων στις εγκαταστάσεις προϊόντων ρυζιού στα βιβλία της εταιρίας), κατά το έτος 2015 (από 01-01-2015 έως 22-12-2015), αποθήκευση 3.000 τουλάχιστον τόνων ρυζιού στις δεξαμενές αποθήκευσης (σιλό) των εγκαταστάσεών της, χωρίς την καταβολή της αντίστοιχης προς τούτο αμοιβής, καθώς, σύμφωνα με τους ειδικότερα περιεχόμενους στην αγωγή υπολογισμούς, η εταιρία απώλεσε συνολικά κατά την αντίστοιχη χρονική περίοδο, με βάση την εισπραττόμενη κατά τα προηγούμενα έτη για την αυτήν αιτία αμοιβή της, ύψους 15.000 ευρώ, ήτοι συνολικά το ποσό των 120.000 (105.000 + 15.000) ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής μέχρι την πλήρη εξόφληση. Επίσης, ζητούσε να καταδικαστεί η εναγόμενη στα δικαστικά της (ενάγουσας)έξοδα.

4. Η εκκαλουμένη (υπ’ αριθ. 10816/2019) οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, αφού έκρινε παραδεκτή και νόμιμη την αγωγή αποζημίωσης κατά την κύρια βάση της από αδικοπραξία, και απέρριψε την επικουρική της βάση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό ως μη νόμιμη(με την αιτιολογία ότι η ενάγουσα δεν επικαλείται περιστατικά διαφορετικά ή πρόσθετα από εκείνα στα οποία στηρίζεται η αγωγή από την αδικοπραξία, με αποτέλεσμα να μην συντρέχει έλλειψη νόμιμης αιτίας και να μη θεμελιώνεται αξίωση από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό) απέρριψε στη συνέχεια στο σύνολό της ως ουσιαστικά αβάσιμη την ως άνω αγωγή κατά την κύρια βάση της και καταδίκασε την ενάγουσα στα δικαστικά έξοδα της εναγομένης. Κατά της αποφάσεως αυτής παραπονείται η ηττηθείσα ενάγουσα και ήδη εκκαλούσα, για όσους λόγους εκθέτει στην υπό κρίση έφεσή της, οι οποίοι ανάγονται σε εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου και σε πλημμελή εκτίμηση των αποδείξεων και ζητά την εξαφάνισή της και την καθ’ ολοκληρίαν αποδοχή της αγωγής της.

5. Η εταιρία περιορισμένης ευθύνης ως νομικό πρόσωπο δρα με τα όργανά της, δηλαδή με τα πρόσωπα εκείνα τα οποία είτε ατομικώς είτε συλλογικώς έχουν κατά νόμο και το καταστατικό ορισμένη αρμοδιότητα και των οποίων η δράση μέσα στην αρμοδιότητά τους θεωρείται ως δράση της εταιρίας. Εξάλλου στους διαχειριστές ανήκει η διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων και η εκπροσώπηση της εταιρίας. Διαχειριστές μπορεί να είναι νομικά ή φυσικά πρόσωπα με δικαιοπρακτική ικανότητα. Η διαχείρηση εκ του νόμου ανήκει σε όλους τους εταίρους που ενεργούν συλλογικά. Το καταστατικό μπορεί να αναθέσει τη διαχείρηση και εκπροσώπηση της εταιρίας σε ένα ή περισσότερους εταίρους ή τρίτους είτε για ορισμένο είτε αόριστο χρόνο. Ο αποκλεισμός των διαχειριστών αφορά τους νόμιμους διαχειριστές (άρθρο 19 § 5 ν.3190/1955) και η ανάκληση τους διορισμένους από το καταστατικό ή την απόφαση της συνέλευσης των εταίρων. Οι προϋποθέσεις και η διαδικασία αποκλεισμού και ανάκλησης είναι κοινές και παραλλάσσουν ανάλογα με την ιδιότητά τους ως συνεταίρων ή μη και του τρόπου και των όρων διορισμού τους. Αν οι εταίροι είναι δύο, σε περίπτωση διαφωνίας, η διαχείριση μπορεί να ανακληθεί από το δικαστήριο μόνο για σπουδαίο λόγο, χωρίς απόφαση της συνέλευσης των εταίρων (άρθρο 19 § 4 εδ. 2). Βασική προϋπόθεση των διαχειριστών είναι να πράττουν οτιδήποτε προς προώθηση του εταιρικού σκοπού και να αποφεύγουν ό,τι βλάπτει την πραγμάτωση του σκοπού αυτού. Τούτο επιβάλλεται από την υποχρέωση πίστης που συνδέει τους διαχειριστές με την εταιρία (βλ.Β. Αντωνόπουλου Δίκαιο ΑΕ&ΕΠΕ, Δ' έκδοση, σελ.638επ.).

6. Από όλα τα έγγραφα που επικαλείται και προσκομίζει η εκκαλούσα-ενάγουσα, τα οποία λαμβάνονται υπόψη, τόσο προς άμεση απόδειξη, όσο και για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, από την υπ’ αριθμ. ../25.1.2019 ένορκη βεβαίωση των Γ. Δ. και Σ. Χ. ενώπιον του Ειρηνοδίκη Θεσσαλονίκης, που λήφθηκε με επιμέλεια της ενάγουσας, κατόπιν νόμιμης και εμπρόθεσμης κλήτευσης της μη παρασταθείσας κατά τη λήψη της εναγομένης, όπως προκύπτει από την υπ' αριθ. ../21.1.2019 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης ......... και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, τα οποία λαμβάνονται αυτεπαγγέλτως υπόψη από το παρόν Δικαστήριο (άρθρο 336 παρ.4 ΚΠολΔ), αποδείχθηκαν, κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Δυνάμει της υπ' αριθ. ../16-05-2006 πράξης της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης ........., που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με αριθμό μητρώου .. και αύξοντα αριθμό δημοσίευσης ../25,05.2006 και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ τ. ΑΕ και ΕΠΕ ../02.06.2006, συστήθηκε η ενάγουσα εταιρία περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «............ ΕΠΕ»., με έδρα το τότε Δημοτικό Διαμέρισμα .... του Δήμου .... Θεσσαλονίκης. Η εταιρία αυτή είχε ως σκοπό τη λειτουργία ξηραντηρίου αγροτικών προϊόντων, την εμπορία αγροτικών προϊόντων, αγροτικών εργαλείων, μηχανημάτων και λοιπών συναφών ειδών, καθώς και τη μεταποίηση αγροτικών προϊόντων. Η διάρκειά της ορίστηκε εικοσαετής και το αρχικό της κεφάλαιο ήταν 20.000 ευρώ, διαιρούμενο σε 500 εταιρικά μερίδια των 40 ευρώ έκαστο. Στην εταιρία αυτή συμμετείχαν ο Γ. και ο Μ. του Φ., με 250 εταιρικά μερίδια έκαστος, ενώ διαχειριστής και εκπρόσωπος αυτής ορίστηκε ο πρώτος (Γ.). Με την υπ' αριθ. ../23-03-2007 πράξη της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με αριθμό μητρώου ... και αύξοντα αριθμό δημοσίευσης ../30-03-2007 και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ τ. ΑΕ και ΕΠΕ ../10-04-2007, αποφασίσθηκε η αύξηση του εταιρικού κεφαλαίου κατά το ποσό των 80.000 ευρώ, με την έκδοση 2.000 νέων εταιρικών μεριδίων, αξίας 40 ευρώ έκαστο, με αποτέλεσμα το κεφάλαιο της εταιρίας να διαμορφωθεί σε 100.000 ευρώ, διαιρούμενο σε 2.500 εταιρικά μερίδια, εκ των οποίων έκαστος των εταίρων έλαβε 1250 εταιρικά μερίδια, συμμετέχοντας στην εταιρία με ποσοστό 50%. Στη συνέχεια, με την υπ’ αριθ. ........./22-12-2009 πράξη της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Σ. Σ., που καταχωρήθηκε νόμιμα στα βιβλία εταιριών του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ τ. ΑΕ και ΕΠΕ ../29-01-2010, ο εκ των εταίρων Μ. Ν. Σ. του Φ. μεταβίβασε στην εναγόμενη ανώνυμη εταιρία, με την επωνυμία «.... Α.Ε.», τα εταιρικά του μερίδια, ενώ αυξήθηκε εκ νέου το εταιρικό κεφάλαιο κατά το ποσό των 2.000 ευρώ, κι έτσι διαμορφώθηκε στο ποσό των 102.000 ευρώ, διαιρούμενο σε 3.400 εταιρικά μερίδια, ονομαστικής αξίας 30 ευρώ έκαστο, εκ των οποίων έκαστος των εταίρων (Γ. και .... Α.Ε.) κατείχε 1.700 εταιρικά μερίδια, συμμετέχοντας στην εταιρία με ποσοστό 50%, ενώ μοναδικός διαχειριστής και εκπρόσωπος της εταιρίας παρέμεινε ο Γ.. Σκοπός συμμετοχής της εναγόμενης στην ενάγουσα εταιρία ήταν η εξασφάλιση ξηραντηρίου, δυνάμενου να αποξηραίνει τις ποσότητες ρυζιού που η εναγόμενη προμηθευόταν από τους ορυζοπαραγωγούς και στη συνέχεια, μετά την ολοκλήρωση της επεξεργασίας τους, εμπορευόταν και διέθετε στην αγορά. Έτσι, το αντικείμενο εργασιών της ενάγουσας εταιρίας ήταν η ξήρανση των ποσοτήτων ρυζιού της εναγομένης και η ξήρανση των ποσοτήτων ρυζιού που παρήγαγε ο Γ. ως ανεξάρτητος παραγωγός. Με την υπ' αριθμ. 8769/2018 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, που κατέστη τελεσίδικη, διατάχθηκε η λύση της ενάγουσας εταιρίας. Η παραπάνω απόφαση εκδόθηκε επί της με αριθμό κατάθεσης ........./2016 αγωγής που κατέθεσε η εναγομένη εταιρία περί λύσης της εταιρίας για σπουδαίο λόγο, η οποία συζητήθηκε ερήμην της εκεί εναγόμενης (νυν ενάγουσας) και έγινε δεκτή. Στο ίδιο δικόγραφο σωρευόταν και αίτημα χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης από αδικοπραξία, η οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω της αοριστίας της. Με την παραπάνω απόφαση κρίθηκε ότι συνέτρεχε σπουδαίος λόγος που δικαιολογούσε τη λύση της εταιρίας, καθόσον θεωρήθηκαν ομολογημένοι οι αγωγικοί ισχυρισμοί της εκεί ενάγουσας εταιρίας (ήδη εναγομένης) λόγω της ερημοδικίας της εκεί εναγομένης εταιρίας(ήδη ενάγουσας). Ειδικότερα, κρίθηκε ότι η υπαίτια εκ μέρους του διαχειριστή παραβίαση των διαχειριστικών του καθηκόντων και παράβαση των εταιρικών του υποχρεώσεων, που συνίστανται στο ότι αυτός: α) έχει ιδρύσει και λειτουργεί από τον Ιούλιο του 2015 ανταγωνιστική επιχείρηση, παραβιάζοντας την υποχρέωση πίστης προς την εταιρία, β) ασκεί αμελώς τα διαχειριστικά του καθήκοντα, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται εικόνα αταξίας και αδιαφάνειας στην τήρηση των βιβλίων και στοιχείων αυτής, έχοντας υποπέσει και σε πλήθος φορολογικών παραβάσεων, για μερικές εκ των οποίων έχουν επιβληθεί σε βάρος της εταιρίας πρόστιμα ΚΒΣ, και όλα αυτά έχουν οδηγήσει την εταιρία στην οικονομική της κατάρρευση με τις ζημίες της να ανέρχονται για τη χρήση του έτους 2014 στο ποσό των 223.944,25 ευρώ, γ) έχει εγκαταλείψει τη διαχείριση των εταιρικών υποθέσεων από τον Σεπτέμβριο του 2014, αμελώντας την πληρωμή των υποχρεώσεων της εταιρίας, συνεπεία δε του γεγονότος αστού έχει εκδοθεί σε βάρος της εταιρίας η υπ’ αριθμ. .../2015 διαταγή απόδοσης μισθίου και καταβολής μισθωμάτων από τον Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δυνάμει της -οποίας στο τέλος του 2015 διατάχθηκε η αποβολή της από το μίσθιο ακίνητο, στο οποίο βρίσκονται οι εγκαταστάσεις της, και δ) υπονομεύει τη λειτουργία της εταιρίας, αφού ο μεν ίδιος χρησιμοποιεί πλέον τις εγκαταστάσεις της νέας του επιχείρησης, -ενώ αντίθετα παρακωλύει τη χρήση αυτών από την ενάγουσα, την οποία μάλιστα δυσφημεί σε προμηθευτές, εργαζομένους και πελάτες της, έχει επιφέρει έντονες διαταραχές μεταξύ των εταίρων, οι οποίοι επικοινωνούν και συνακόλουθα έχει καταστήσει αδύνατη τη συνέχιση της λειτουργίας των οργάνων της και της εν γένει κανονικής λειτουργίας και πραγματοποίησης του σκοπού της, ώστε στη συγκεκριμένη περίπτωση να μην υφίσταται άλλος τρόπος αντιμετώπισης του ανακύπτοντος αδιεξόδου πέραν της λύσης αυτής. Ειδικότερα, αποδείχθηκε περαιτέρω ότι από το Σεπτέμβριο του 2014 ο Γ.. έπαυσε να ασκεί τα διαχειριστικά του καθήκοντα, χωρίς ποτέ να συγκαλέσει ΓΣ των εταίρων και να υποβάλει νόμιμα την παραίτησή του και να μεριμνήσει για την αντικατάστασή του, ενώ άφησε απλήρωτα τα μισθώματα για τις εγκαταστάσεις που η ενάγουσα εταιρία, που νόμιμα εκπροσωπούσε, μίσθωνε από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό ...., δυνάμει του από 16.5.2006 ιδιωτικού συμφωνητικού μίσθωσης. Από τον Ιούλιο του 2015 είχε ιδρύσει ανταγωνιστική προς τα συμφέροντα της ενάγουσας εταιρία, ήτοι τη μονοπρόσωπη ΙΚΕ με την επωνυμία «...... Μονοπρόσωπη ΙΚΕ», με έδρα τη .... Θεσσαλονίκης, μοναδικό εταίρο και διαχειριστή τον ίδιο, και σκοπό ίδιο με αυτόν της ενάγουσας. Επίσης μίσθωσε άλλο ξηραντήριο στα Γιαννιτσά και μετέφερε εκεί προς ξήρανση τις ποσότητες ρυζιού που ατομικώς παρήγαγε και υπονόμευε τη λειτουργία της ενάγουσας εταιρίας, δυσφημώντας την σε προμηθευτές, εργαζόμενους και πελάτες. Εξαιτίας της ανωτέρω συμπεριφοράς του καταστατικού διαχειριστή η ενάγουσα εταιρία άρχισε να υπολειτουργεί και από τον Αύγουστο του 2015 εγκατέλειψε το μίσθιο, διακόπτοντας κάθε σχέση με την ασκούμενη στο μίσθιο επιχείρηση, αφήνοντας απλήρωτα μισθώματα από τον Ιανουάριο του 2015 και εφεξής. Ο Αγροτικός Συνεταιρισμός .... την 16.5.2006 είχε εκμισθώσει τις εγκαταστάσεις του στην ενάγουσα εταιρία ως σύνολο. Δηλαδή περιλαμβάνονταν στο μίσθιο και όλα τα παραρτήματα που ήταν αναγκαία για την παραγωγική λειτουργία, προκειμένου το μίσθιο να χρησιμοποιηθεί ως χώρος συγκέντρωσης, ξήρανσης και αποθήκευσης αγροτικών προϊόντων. Έτσι, το σύνολο της Επιχειρηματικής υποδομής που υπήρχε στο μίσθιο (4 αποθηκευτικοί χώροι τύπου σιλό, μια ισόγεια αποθήκη, ένα ξηραντήριο ρυζιού και μια γεφυροπλάστιγγα με όλα τα παραρτήματά τους που είναι απαραίτητα για τη λειτουργία τους και βρίσκονται στις εγκαταστάσεις του Συνεταιρισμού) είχε εκμισθωθεί στην ενάγουσα εταιρία και δεν ανήκε σε αυτήν. Ως εκ τούτου, μετά την εγκατάλειψη του μισθίου από την ενάγουσα έπαυσε οποιοσδήποτε σύνδεσμος του νομικού αυτού προσώπου με τις μίσθιες εγκαταστάσεις και με την τοποθετημένη σε αυτήν επιχειρηματική υποδομή. Με την έναρξη της καλλιεργητικής περιόδου, το Σεπτέμβριο του 2015, η εναγόμενη εταιρία ήλθε σε επαφή με τον Αγροτικό Συνεταιρισμό ...., με σκοπό τη σύναψη μίσθωσης για τις ίδιες εγκαταστάσεις που είχε εγκαταλείψει προηγουμένως η ενάγουσα εταιρία. Μετά την εγκατάλειψη του μισθίου από την ενάγουσα και ενώ η τελευταία χρωστούσε μισθώματα από τις αρχές του 2015, ο Συνεταιρισμός, τον Σεπτέμβριο του 2015, επιλήφθηκε της κατοχής του, με σκοπό να προληφθεί απαξίωση, απώλεια, καταστροφή, αλλοίωση, βλάβη και φθορά των περιουσιακών στοιχείων που του ανήκαν κατά κυριότητα. Στις αρχές Οκτωβρίου του 2015 ο Συνεταιρισμός επέτρεψε στην εναγομένη να εισέλθει στους χώρους του ξηραντηρίου, με σκοπό να προετοιμάσει την οριστική της εγκατάσταση, επιμελούμενη στο μεταξύ της διατηρήσεώς του σε καλή κατάσταση και ακολούθως την 23.10.2015 καταρτίστηκε σύμβαση μίσθωσης μεταξύ του Αγροτικού Συνεταιρισμού .... και της εναγομένης εταιρίας. Για τα οφειλόμενα από την ενάγουσα (μισθώτρια) μισθώματα από τον Ιανουάριο του 2015 έως τον Οκτώβριο του 2015 εκδόθηκε μετά από αίτηση του Συνεταιρισμού (εκμισθωτή) η υπ' αριθ. .../25.11.2015 διαταγή πληρωμής μισθωμάτων και απόδοσης μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Αντίγραφο εξ απογράφου πρώτου εκτελεστού της διαταγής αυτής με επιταγή προς εκτέλεση επιδόθηκε την 1.12.2015 στην ενάγουσα εταιρία. Σε εκτέλεση του ανωτέρω τίτλου αποβλήθηκε η ενάγουσα εταιρία και εγκαταστάθηκε στο μίσθιο ο επισπεύδων Αγροτικός Συνεταιρισμός ...., συντασσόμενης προς πιστοποίηση τούτου της υπ' αριθ. .../22.12.2015 έκθεσης βίαιης αποβολής και εγκατάστασης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης Ι. Μ., που επιδόθηκε στην καθ' ης η εκτέλεση την 28.12.2015. Όπως, όμως, ήδη εκτέθηκε ανωτέρω, κατά το χρόνο της αποβολής η ενάγουσα εταιρία είχε εγκαταλείψει το μίσθιο και είχε πάψει την παραγωγική της δραστηριότητα ήδη από τον Αύγουστο του 2015 και η εναγόμενη εταιρία είχε ήδη εγκατασταθεί στο μίσθιο από αρχές Οκτωβρίου του 2015, ποιώντας νόμιμη χρήση αυτού, δυνάμει της από 23.10.2015 σύμβασης μίσθωσης. Σημειώνεται ότι στην προκειμένη περίπτωση η εγκατάλειψη του επιδίκου μισθίου από την Ενάγουσα και εν τέλει η αχρησία του προαναφερόμενου χώρου από αυτήν [δίχως δυνατότητα συνέχισης λειτουργίας της ενάγουσας στο εν λόγω μίσθιο εξαιτίας των έντονων διαταραχών μεταξύ των δύο μόνων εταίρων της (Γ. και εναγομένης), αφού εν τω μεταξύ ο καταστατικός διαχειριστής είχε ιδρύσει άλλη εταιρία (...... Μονοπρόσωπη ΙΚΕ) και μίσθωσε άλλο ξηραντήριο στα Γιαννιτσά και μετέφερε εκεί προς ξήρανση τις ποσότητες ρυζιού που ατομικώς παρήγαγε (για το γεγονός αυτό κατέθεσε ο μάρτυρας της ενάγουσας και εξάδελφός του καταστατικού διαχειριστή Γ. στην υπ'αριθμ. ../25.1.2019 ένορκη βεβαίωσή του, μεταξύ άλλων, επί λέξει: « ... εντούτοις από τα έτη 2013 και μετέπειτα με αποκορύφωμα δε τον Ιούλιο του 2014, όταν και παράνομα αποκλείσθηκε ο ξάδερφος μου από την διαχείριση της και ανέλαβε την αποκλειστική διαχείριση της η εναγομένη, η υπό εκκαθάριση ενάγουσα εταιρία είχε ολοένα και περισσότερο φθίνουσα πορεία και επιχειρηματική απαξία από την ίδια την μέτοχο της εναγομένη η τότε δημιουργηθείσα ΙΚΕ, απολύτως δικαιολογημένα έγινε από τον Γ. (...) και μόνο και μόνο για να περισώσει αυτός την τότε επιχειρηματική του επιβίωση, μισθώνοντας μάλιστα για τον σκοπό της λειτουργίας της στα Γιαννιτσά Ξηραντήριο από την εκεί ιδιοκτήτρια εταιρία ..., πράγμα που υποχρεώθηκε να το κάνει μετά τις ανωτέρω αυθαίρετες εις βάρος του ενέργειες από την εναγομένη και βέβαια μόνο και μόνο για να μπορέσει να επιβιώσει όπως προείπα, και μάλιστα το έκανε έναν (1) χρόνο μετά από την εκδίωξη του και μετά την εκ του πονηρού σκοπού απομάκρυνση του που έγινε όπως προανέφερα το καλοκαίρι του 2014 ...»)] ,σε συνδυασμό με το ότι η τελευταία χρωστούσε μισθώματα από τις αρχές του 2015, και η στη συνέχεια ως άνω λήψη της κατοχής του-παραλαβή της χρήσης του από τον εκμισθωτή Αγροτικό Συνεταιρισμό .... συνιστά σιωπηρή κατάργηση της από 16.5.2006 μισθωτικής σύμβασης. Η υποβολή της αίτησης εκ μέρους του Αγροτικού Συνεταιρισμού .... για την έκδοση της ως άνω διαταγής απόδοσης μισθίου σε βάρος της εναγόμενης (η οποία δεν δημιουργεί εκκρεμοδικία), η έκδοση αυτής(διαταγής απόδοσης) και η προαναφερόμενη εκτέλεσή της, δεν αναιρούν την κρίση του Δικαστηρίου αυτού. Ας σημειωθεί ότι η διαταγή απόδοσης μισθίου, καθώς δεν αποτελεί δικαστική απόφαση, δεν παράγει δεδικασμένο. Εξάλλου, ο δικαστικός επιμελητής στην έκθεσή του αναφέρει ότι όταν μετέβη στο μίσθιο, για να πραγματοποιήσει την αναγκαστική εκτέλεση, δεν βρήκε το νόμιμο εκπρόσωπο και διαχειριστή της καθ’ ης η εκτέλεση ούτε κανέναν άλλο υπάλληλο της εταιρίας, αλλά τον Πρόεδρο του Αγροτικού Συνεταιρισμού .... Χ. Ζ., παρουσία του οποίου (και του μάρτυρα) προέβη στην εκτέλεση της διαταγής απόδοσης του μισθίου. Μάλιστα η νέα μισθώτρια κατέβαλε το σύνολο των οφειλόμενων στο Συνεταιρισμό μισθωμάτων, που όφειλε η ενάγουσα εταιρία, με τους νόμιμους τόκους και τα λοιπά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων αναγκαστικής εκτέλεσης, συνολικού ποσού 16.465,49 ευρώ, με την υπ’ αριθ. .../15.2.2016 επιταγή της Τράπεζας Πειραιώς, ισόποσης αξίας, που εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη από την εναγόμενη εταιρία σε διαταγή του Αγροτικού Συνεταιρισμού .... και πληρώθηκε. Περαιτέρω (αναφορικά με τις επίδικες απαιτήσεις) αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη εταιρία έχει εξοφλήσει τα οφειλόμενα στην ενάγουσα εταιρία «αποθήκευτρα» για το έτος 2015, και δη για την περίοδο από την 1.1.2015 έως 15.9.2015, κατά την οποία η εναγόμενη αποθήκευσε ρύζι στις μισθωμένες εγκαταστάσεις της ενάγουσας, δυνάμει του υπ’ αριθ. ../20.10.2015 τιμολογίου παροχής υπηρεσιών της ενάγουσας ποσού 4.886,43 ευρώ. Για την περίοδο από 16.9.2015 έως 30.9.2015 η εναγόμενη εταιρία δεν οφείλει «αποθήκευτρα» στην ενάγουσα εταιρία, διότι δεν αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη έκανε χρήση των εγκαταστάσεών της, καθόσον το ένδικο μίσθιο είχε παραλάβει ο Αγροτικός Συνεταιρισμός ...., επιπλέον η εναγόμενη εταιρία, όπως συνομολογεί ο Γ. στη με αριθμό κατάθεσης ../2016 ανταγωγή του κατά της εναγόμενης εταιρίας ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης και επαναλαμβάνει με την κρινόμενη αγωγή, από το 2013 διοχέτευε τις ποσότητες ρυζιού της επιχείρησής της η οποία δραστηριοποιείται στην αγορά, επεξεργασία και πώληση ρυζιού, σε έτερα ξηραντήρια (βλ. και προσκομιζόμενη υπ'αριθμ. 8769/2018 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης). Από την 1.10.2015 και εφεξής η εναγόμενη υπεισήλθε στην κατοχή και χρήση των εγκαταστάσεων του ξηραντηρίου αρχικά με άτυπη παραχώρηση αυτών από τον Αγροτικό Συνεταιρισμό ...., με σκοπό τη συντήρηση του χώρου για την έναρξη νέας μίσθωσης, και ακολούθως, δυνάμει έγγραφης σύμβασης μίσθωσης, που καταρτίστηκε την 23.10.2015, διάρκειας από 23.10.2015 έως 22.10.2018, με μηνιαίο μίσθωμα 1.666,67 ευρώ, όπως προκύπτει από το από 29.10.2015 αντίγραφο υποβληθείσας τροποποιητικής δήλωσης πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων του Υπουργείου Οικονομικών. Δοθέντος ότι η εναγόμενη εταιρία από την 1.10.2015 κατέχει νόμιμα και κάνει χρήση των εγκαταστάσεων, που προηγουμένως κατείχε και χρησιμοποιούσε η ενάγουσα εταιρία, δεν οφείλει ουδέν ποσό για την αποθήκευση ποσοτήτων ρυζιού εντός αυτών στην τελευταία. Δεν αποδείχθηκε ότι η εναγομένη ξήρανε στις προαναφερόμενες εγκαταστάσεις της ενάγουσας και δη από 15.9.2015 έως και 5.11.2015 τις αναφερόμενες στην αγωγή ποσότητες ρυζιού, αλλά η ξήρανση των διαφόρων ποικιλιών ρυζιού έλαβε χώρα μετά την 13-10-2015, ήτοι σε περίοδο κατά την οποία η εναγόμενη είχε νόμιμα υπεισέλθει στην κατοχή και χρήση των εγκαταστάσεων με άτυπη παραχώρηση από τον ιδιοκτήτη, με σκοπό τη συντήρηση του χώρου για την έναρξη νέας μίσθωσης από την 23.10.2015 και μετά. Με βάση όλα τα παραπάνω αποδείχθηκε ότι η εναγόμενη εταιρία δεν οφείλει στην ενάγουσα οποιοδήποτε ποσό για αποθήκευτρα και ξηραντικά, δεδομένου ότι από τον ισολογισμό έναρξης εκκαθάρισης της 17-10-2018 της ενάγουσας εταιρίας, που καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ την 27-11-2018 με κωδικό αριθμό καταχώρησης 1577040 και εγκρίθηκε και υπογράφηκε από τον εκκαθαριστή της Γ. , οι απαιτήσεις που διατηρεί η ενάγουσα κατά τρίτων ανέρχονται στο ποσό των 13.054,51 ευρώ, ενώ δεν περιλαμβάνονται στον ισολογισμό οι επίδικες απαιτήσεις κατά της εναγομένης ύψους 120.000 ευρώ για δήθεν ξηραντικά και αποθήκευτρα. Η κρίση του Δικαστηρίου δεν αναιρείται από τις ένορκες βεβαιώσεις των μαρτύρων της ενάγουσας, Γ.. (εξαδέλφου του καταστατικού διαχειριστή και εταίρου της ενάγουσας Γ.), ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε επί λέξει: « Από τον Ιούλιο του έτους 2014 και έκτοτε τα διαχειριστικά καθήκοντα της εταιρίας τα ασκούσε η εναγομένη εταιρία (...), παρόλο που ως διαχειριστής της εταιρίας έστω και τυπικά φαινόταν ο Γ., ο οποίος από το καλοκαίρι του 2014 και έκτοτε βρισκόταν εκτός διαχείρισης της εταιρίας, αφού η εναγόμενη με δόλιο σκοπό, όπως και το φθινόπωρο του 2015 φάνηκε και αποδείχθηκε, τον παρέκαμπτε, θα έλεγα δε κατά κυριολεξία ότι του «έσκαβαν και τον λάκκο», έτσι που τον οδήγησαν σε έναν αγώνα και δυστυχώς για αυτόν με ταλαιπωρία και έξοδα σε συνεχείς αντιπαραθέσεις με την σημερινή αντίδικο, προσπαθώντας να ανατρέψει τις αντικαταστατικές τους ενέργειες, μάταια όμως, καθώς η εναγομένη ... από την εκδίωξη του Γιώργου που έγινε το 2014, όπως προανέφερα, ήταν που ασκούσε την διαχείριση της ... και αποφάσιζε πάντοτε με γνώμονα αποκλειστικά τα δικά της συμφέροντα και τις δικές της επιδιώξεις που όπως εκ των υστέρων φάνηκε δεν ήταν σύννομες και πάνω απ’ όλα βέβαια έγιναν εις βάρος των .... Ενδεικτική ενέργεια της ... περί του ότι απώτερος σκοπός της ήταν η απαξία της ενάγουσας ... είναι ότι, εξ’ όσων γνωρίζω αλλά και εξ' όσων μου δήλωσε και ο ίδιος ο ξάδερφος μου, αυτή δεν επέλεγε για την αποξήρανση των ποσοτήτων ρυζιού τα ξηραντήρια της εταιρίας τους (...), αλλά άλλα ξηραντήρια άλλης εταιρίας για να προκαλέσει ζημία στα κέρδη της εταιρίας τους (...). Αποκορύφωμα δε των μη νόμιμων και αντικαταστατικών ενεργειών της αποτέλεσε το γεγονός ότι εντέλει εξωθήθηκε από τις μισθωμένες εγκαταστάσεις της στην ... με Έκθεση Αποβολής και Εγκατάστασης του Δικαστικού Επιμελητή, με αποτέλεσμα ουσιαστικά να μην έχει έδρα για τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες, λόγω γιατί η ... ως τότε διαχειριστής των ..., επίτηδες δεν πλήρωσε τα μισθώματα του έτους 2015 έχοντας ως απώτερο σκοπό της την εκδίωξη τους από τις εγκαταστάσεις της .... και την άμεση εγκατάσταση της ίδιας σε αυτές, κάτι το οποίο εννοείται ότι δημιούργησε σοβαρότατη ζημία στα κέρδη και στα συμφέροντα τόσο της ενάγουσας και υπό εκκαθάριση σήμερα ..., αλλά και στον ίδιο τον μέτοχο και εκκαθαριστή της Γ. , την οποία επιδεικτικώς αγνόησε η εναγομένη σήμερα εταιρία, καθώς επωφελήθηκε η ίδια από τα ανωτέρω, αφού ασκεί ταυτόχρονη ανταγωνιστική επιχειρηματική ενασχόληση στην .... και κατά βάση δραστηριοποιείται με την αγορά, επεξεργασία, μεταποίηση και πώληση σε τρίτους του ρυζιού. ..» και (δεν αναιρείται από την ένορκη βεβαίωση) του Σ. Χ., φίλου του Γ. , ο οποίος κατέθεσε επί λέξει: «. .ότι ήμουν παρών και εγώ στην έφοδο στις μισθωμένες εγκαταστάσεις της ... Ε.Π.Ε στην ... την 15η Οκτωβρίου του έτους 2015, όταν μαζί με τον Γ. και τον Ν. βρεθήκαμε τυχαία κατά τις βραδινές ώρες εκεί και διαπιστώσαμε έκπληκτοι με τα ίδια μας τα μάτια ότι η εναγομένη εταιρία ... εκτελούσε εργασίες ξήρανσης στις ανωτέρω εγκαταστάσεις παράνομα και χωρίς να έχει ενημερώσει τον Γ., απασχολώντας συνάμα συνταξιούχους εργάτες, όπως μας δήλωσαν οι ίδιοι όταν τους ρωτήσαμε, και συγκεκριμένα η ... εισήγαγε και αποξήρανε αυθαίρετα, μεγάλες ποσότητες δικού της ρυζιού, το οποίο μετέφερε με δικά της φορτηγά εντός και εκτός των ξηραντηρίων, χωρίς καμία ενημέρωση ή άδεια του Γιώργου ως τυπικά διαχειριστή της ενάγουσας ΕΛΑ. ΞΗΡΑΝΤΗΡΙΑ, καθώς όπως μου περιέγραψε ο ίδιος ο Γ, με αντικαταστατικές και δόλιες ενέργειες των εκπροσώπων της εναγομένης τον έδιωξαν ήδη από τον μήνα Ιούλιο του 2014 από την διαχείριση της κοινής τους ενάγουσας και υπό εκκαθάριση σήμερα εταιρίας, ασκώντας έκτοτε την αποκλειστική διαχείριση της οι ίδιοι οι εκπρόσωποι της εναγομένης ... και οδηγώντας την εντέλει όπως σήμερα φαίνεται στην απαξία και στην οικονομική καταστροφή, πέραν των άλλων δε το έτος 2015 ξήρανε, από ίδια αντίληψη που έχω, μεγάλες ποσότητες ρυζιού, πς οποίες κατέγραφαν οι εκπρόσωποι της εναγομένης ... σε ένα πρόχειρο «Βιβλίο» και το οποίο στην αρχή της παρούσας αναφερομένη ημέρα της 15ης Οκτωβρίου του 2015 εμείς οι ίδιοι, δηλαδή εγώ, ο Γ. και ο Ν. το βρήκαμε κατά την έφοδο μας την ημέρα εκείνη στις μισθωμένες εγκαταστάσεις της ενάγουσας και σημερινής υπό εκκαθάριση εταιρίας (...) και μάλιστα επάνω στο γραφείο του κουβουκλίου, πρόχειρα τηρούμενο «Βιβλίο» το οποίο και φωτογράφησε εκείνη την ίδια στιγμή με το κινητό του ο Γιώργος, στις σελίδες του οποίου (βιβλίου) παρεμπιπτόντως είχανε καταγράψει οι εκπρόσωποι της ... όλες τις από την 29 Σεπτεμβρίου 2015 έως και την 13 Οκτωβρίου 2015 ποσότητες ρυζιού που μεταφέρθηκαν με το δικό τους όχημα (dark) και με αριθμό κυκλοφορίας 5494 και ξηράνθηκαν στα Ξηραντήρια της εταιρίας του Γ., παντελώς αυθαίρετα βέβαια, και που ημερησίως πάνω από 600 τόνους ρυζιού θα πρέπει να ήταν, χωρίς βέβαια σε όλα αυτά να εκδώσουν και τα σχετικά προς την συνολική ξήρανση Τιμολόγια, πάνω από όλα όμως από ότι μου μετέφερε στην πορεία ο Γ. και με έρευνα που έκανε ακολούθως, χωρίς να πληρώσουν για τις αυθαίρετες αυτές τους ξηράνσεις το παραμικρό ποσό στα ..., προκαλώντας έτσι σημαντική ζημία στα έσοδα και στα κέρδη της εταιρίας, αλλά και του Γιώργου ως μετόχου αυτής κατά το μισό (50%), που βέβαια κατ’ άλλο τρόπο και αν τηρούνταν η νομιμότητα και αν δεν συνέβαιναν τα παραπάνω, θα είχαν αυτοί όλοι αυτοί ως κέρδη. Έτσι λοιπόν την ίδια την ανωτέρω ημέρα (15/10/2015) και κατά είσοδο μας και στους υπόλοιπους χώρους των εγκαταστάσεων της εταιρίας, ο Γιώργος τράβηξε και άλλες φωτογραφίες με το κινητό του στις οποίες φαίνονται όλα τα ανωτέρω που περιέγραψα και κυρίως φαίνονται, ευδιάκριτα τα στοιχεία που ήταν καταγεγραμμένα στο πρόχειρο «βιβλίο» με τις ποσότητες ρυζιού όπως και « ο αριθμός κυκλοφορίας ..» του οχήματος μεταφοράς (dark) που όλοι μας γνωρίζουμε ότι ανήκει στην αποκλειστική ιδιοκτησία της εναγομένης ...». Ούτε βέβαια από την προσκομιζόμενη από την ενάγουσα από 19.10.2015 εξώδικη δήλωση του Γ. προς την εναγομένη και από τις περιεχόμενες σε αυτήν(εξώδικη δήλωση) τέσσερις φωτογραφίες αποδεικνύεται ο αγωγικός ισχυρισμός της ενάγουσας περί ξήρανσης στις προαναφερόμενες εγκαταστάσεις της ενάγουσας και δη από 15.9.2015 των σναφερομένων στην αγωγή ποσοτήτων ρυζιού. Αξίζει να σημειωθεί η προσκόμιση από την ενάγουσα της από 15.6.2016 προσφυγής της (όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον καταστατικό της διαχειριστή) ενώπιον του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης κατά της σιωπηρής απόρριψης της με αριθμ πρωτ..../21.1.2016 ενδικοφανούς προσφυγής της, και κατά της υπ'αριθμ. ../2015 οριστικής πράξης προσδιορισμού προστίμου ΚΒΣ φορολογικής περιόδου 1.1.2009-31.12.2009 της Δ.Ο.Υ Αμπελοκήπων, ως πράξη ενέργειας του καταστατικού διαχειριστή της. Πρέπει λοιπόν η αγωγή κατά την κύρια βάση της να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη, αφού δεν αποδείχθηκε η επικαλούμενη περιουσιακή ζημία της ενάγουσας, προς αποκατάσταση της οποίας ασκήθηκε η ένδικη αξίωση αποζημίωσης. Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο που με την εκκαλουμένη απόφασή του έκρινε όμοια και απέρριψε την αγωγή κατά την ίδια βάση της ως ουσία αβάσιμη, δεν έσφαλε, ορθά τις αποδείξεις εκτίμησε και πρέπει μετά τη συμπλήρωση των αιτιολογιών της εκκαλουμένης με τις παρούσες (άρθρο 534ΚΠολΔ), οι λόγοι της έφεσης με τους οποίους η εκκαλούσα υποστηρίζει τα αντίθετα να απορριφθούν ως αβάσιμοι. Εξάλλου δεν θα συμπεριληφθεί διάταξη δικαστικών εξόδων του παρόντος βαθμού δικαιοδοσίας ελλείψει αιτήματος της εφεσίβλητης, λόγω της ερημοδικίας της. Ακόμη για την περίπτωση που ασκηθεί ανακοπή ερημοδικίας κατά της αποφάσεως αυτής από την ερήμην δικασθείσα εφεσίβλητη, πρέπει να οριστεί το οικείο παράβολο (άρθρα 501, 502 και 505 ΚΠολΔ) κατά τα αναφερόμενα ειδικότερα στο διατακτικό. Τέλος πρέπει να διαταχθεί εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος από την εκκαλούσα κατά την κατάθεση της έφεσής της, παράβολου, κατ’ άρθρο 495 παρ.4 ΚΠολΔ..

ΠΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Δικάζει ερήμην της εφεσίβλητης.

Ορίζει το παράβολο ερημοδικίας στο ποσό των διακοσίων πενήντα(250) ευρώ.

Δέχεται τυπικά και απορρίπτει ουσιαστικά την έφεση, κατά της υπ’ αριθμ. 10816Ζ2019 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία εκδόθηκε κατά την τακτική διαδικασία, αντιμωλία των διαδίκων.

Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του καταβληθέντος από την εκκαλούσα κατά την κατάθεση της έφεσής της, παραβόλου, όπως ειδικότερα εκτίθεται στο σκεπτικό της παρούσας.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 2022 απάντων των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους, στη Θεσσαλονίκη, σε έκτακτη δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

[ ΠΗΓΗ : κος Ι. Ιωαννίδης , Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]