ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΕΦΕΤΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 405/2025

Αποτελούμενο από τη Δικαστή Ελένη Β. Τσίτσιου, Εφέτη, η οποία ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Εφετείου Θεσσαλονίκης, και από τη Γραμματέα Νικολέττα Νέδα.

Συνεδρίασε δημόσια, στο ακροατήριό του, στις 4-4-2024, για να δικάσει την έφεση με αριθμό κατάθεσης …………/10-10-2023 - ………../11-10- 2023.

ΕΚΚΑΛΩΝ - ΕΝΑΓΟΜΕΝΟΣ: Ν………….., κάτοικος …………… (………., ΑΦΜ ………….), ο οποίος εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ του πληρεξούσιου δικηγόρου του Σταύρου Μπλέτσα (AM ……….. ΔΣ …………), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

ΕΦΕΣΙΒΛΗΤΟΣ - ΕΝΑΓΩΝ: Ι………….., κάτοικος …………. (………………..) και προσωρινά διαμένοντος στη ………….. (……………, ΑΦΜ …………….), ο οποίος εκπροσωπήθηκε με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του πληρεξούσιου δικηγόρου του Μηνά Χατζηγιάννη (AM ………. ΔΣ ………), ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τη με αριθμό κατάθεσης …………./2022 αγωγή, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης (ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών - οροφοκτησία). Εκδόθηκε η με αριθμό 11704/2023 οριστική απόφαση του ίδιου δικαστηρίου. Κατά της τελευταίας απόφασης ο εκκαλών - εναγόμενος άσκησε την ως άνω έφεσή του, η συζήτηση της οποίας ορίστηκε για την παρούσα δικάσιμο. Κατά τη συζήτηση στο ακροατήριο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το οικείο πινάκιο (με αριθμό .....), οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως αναφέρεται παραπάνω και οι πληρεξούσιοι δικηγόροι τους ζήτησαν, κατά τον αναφερόμενο ως άνω τρόπο, να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα πρακτικά και τις προτάσεις τους.

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Η κρινόμενη με αριθμό κατάθεσης ………./10-10-2023 - …………../11-10-2023 έφεση, του εν μέρει ηττηθέντος πρωτόδικα εναγόμενου, κατά της με αριθμό 11704/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών - οροφοκτησία), που δίκασε, αντιμωλία των διαδίκων, τη με αριθμό κατάθεσης ………/2022 αγωγή του ενάγοντα και ήδη εφεσίβλητου, εναντίον του, έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα, με κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη Γραμματεία του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου στις 10-10-2023, ήτοι εντός της νόμιμης προθεσμίας των τριάντα ημερών από την επίδοση της προσβαλλόμενης απόφασης στις 22-9-2023 (αρθ. 19 ΚΠολΔ, 495, 511, 513, 516, 517, 518 παρ. 1, 520 ΚΠολΔ). Επομένως, εφόσον έχει καταβληθεί από τον εκκαλούντα και το προβλεπόμενο από το άρθρο 495 ΚΠολΔ παράβολο Δημοσίου, η έφεση είναι τυπικά δεκτή και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω από το Δικαστήριο αυτό, κατά την ίδια παραπάνω διαδικασία, για να κριθεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της (άρθρο 533 ΚΠολΔ).

2.Με τη με αριθμό κατάθεσης ………../2022 αγωγή του ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος Ι…………., στρεφόμενος κατά του εναγόμενου και ήδη εκκαλούντος, Ν………….., ισχυρίστηκε ότι, δυνάμει των αναφερόμενων τίτλων κυριότητας, ο ίδιος και ο εναγόμενος, είναι ιδιοκτήτες των περιγραφόμενων στο δικόγραφο ανεξάρτητων οριζόντιων ιδιοκτησιών (διαμερισμάτων), της κείμενης στη ………………., επί της οδού …………. οικοδομής, που έχει υπαχθεί νόμιμα στο σύστημα οροφοκτησίας. Ότι η ιδιοκτησία του ίδιου (ενάγοντα) βρίσκεται στον τέταρτο (τυπικό, πάνω από τον ανώγειο) όροφο της οικοδομής, ενώ αυτή του εναγόμενου στον πέμπτο (τυπικό, πάνω από τον ανώγειο) όροφο, άνωθεν της δικής του ιδιοκτησίας. Ότι το καλοκαίρι του έτους 2020, στο διαμέρισμά του εμφανίστηκε διαρροή νερού, προερχόμενη από το WC (μικρό λουτρό) του διαμερίσματος του εναγόμενου, ο οποίος δεν προέβη άμεσα και έγκαιρα σε αποκατάσταση αυτής, με αποτέλεσμα να προκληθούν εκτεταμένες φθορές στη ιδιοκτησία του ίδιου (ενάγοντα). Ότι από την παραπάνω παράνομη και υπαίτια (από αμέλεια) συμπεριφορά του εναγόμενου, το διαμέρισμά του, λόγω της υγρασίας, υπέστη διαβρώσεις, αποξήλωση επιχρισμάτων, φθορές σε ξύλινους πάγκους, βραχυκυκλώματα και φθορές του εξωτερικού τοίχου της κάθετης υδρορροής, ενώ ο ίδιος παρεμποδίστηκε στην ακώλυτη χρήση της ιδιοκτησίας του, δηλαδή στην ανεμπόδιστη παραχώρηση αυτής στους μισθωτές του. Ότι, επιπλέον, έχει υποστεί μείωση της περιουσίας του, διότι, συνεπεία των ανωτέρω φθορών, αναγκάστηκε για το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2017 μέχρι και τον Ιούνιο του 2022, να εκμισθώνει το διαμέρισμα αυτό, με μηνιαίο μίσθωμα 500 ευρώ, αντί εκείνου των 1700 ευρώ, που με μεγάλη πιθανότητα και κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα μπορούσε να το εκμισθώσει, εάν δεν υφίσταντο οι ανωτέρω υγρασίες και φθορές, με αποτέλεσμα να απωλέσει συνολικό ποσό μισθωμάτων, για το ως άνω χρονικό διάστημα, που το εκμίσθωνε με μειωμένο, κατά το ποσό των 1200 (1700-500) ευρώ, μηνιαίο μίσθωμα, το ποσό των (58 μήνες X 1200 ευρώ -) 69.600 ευρώ. Ότι, τέλος, από την παραπάνω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εναγόμενου, έχει υποστεί και ηθική βλάβη, λόγω της σωματικής και ψυχικής ταλαιπωρίας του από την προσβολή της ιδιοκτησίας του και την ανάγκη για αποκατάσταση των φθορών σ’ αυτή. Με βάση το ιστορικό αυτό ο ενάγων ζήτησε να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να του καταβάλει: Α) το ποσό των 89.974,40 ευρώ, ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της θετικής και αποθετικής περιουσιακής του ζημίας, το οποίο αναλύεται ως εξής: α) για τον πάγκο κουζίνας, ειδικής κατασκευής από την Ιταλία, εξ ολοκλήρου από ξύλο και ειδικό μηχανισμό, που είναι κινητός και σύρεται, είτε αφήνοντας όλο τον χώρο της κουζίνας (νεροχύτες, πάγκο εργασίας κλπ) να είναι επισκέψιμος, είτε καλύπτοντας τον χώρο της κουζίνας, δημιουργώντας την εικόνα ενός υπερυψωμένου πάγκου- τραπεζιού, που αποτελεί μέρος του σαλονιού, αξίας κατά τον χρόνο της παράδοσης από τον εργολάβο 35.000 και κατά τον χρόνο άσκησης της αγωγής 31.500 ευρώ, ο οποίος υπέστη καταστροφή, το ποσό των 15.000 ευρώ, που απαιτείται σήμερα, προκειμένου αυτός να επισκευαστεί / αντικατασταθεί στην Ιταλία, δεδομένου του ειδικού υλικού του, μηχανισμών ενσωματωμένων στο ακίνητο (σταθερή και μόνιμη κατασκευή) και του μεγέθους του (4τμ), στο οποίο (ποσό) συνίσταται η ζημία του, β) το ποσό των 3.624,40 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στο κόστος της αμοιβής των ειδικών συνεργείων και συνεργατών του ενάγοντα για τον εντοπισμό της αιτίας της υγρασίας και των διαρροών, γ) το ποσό των 1750 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε για την αμοιβή εργατών, μαστόρων και τεχνικών συνεργείων και την αγορά των αναγκαίων υλικών, για την αντιμετώπιση του προβλήματος της διαρροής στο διαμέρισμά του (ξύσιμο, στοκάρισμα, βαφή ταβανιού και τοίχων), δ) το ποσό των 74,40 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί σε αναγκαία δαπάνη, στην οποία υποβλήθηκε για την ανάλυση δειγμάτων ύδατος, καταβάλλοντας το αντίστοιχο ποσό στην εταιρία ……….. ΑΕ, η οποία πραγματοποίησε την ως άνω εργαστηριακή υπηρεσία και ε) το ποσό των 69.600 ευρώ, το οποίο αντιστοιχεί στην απώλεια των μηνιαίων μισθωμάτων για το χρονικό διάστημα από τον Σεπτέμβριο του 2017 μέχρι τον Ιούνιο του 2022 και Β) το ποσό των 15.000 ευρώ, ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, δικάζοντας την αγωγή, αντιμωλία των διαδίκων, κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών (αρθ. 591, 614 περ. 2 ΚΠολΔ), αφού, απέρριψε αυτήν ως απαράδεκτη, λόγω αοριστίας, ως προς το ως άνω υπό στοιχ. A γ κονδύλιο αποζημίωσης, ποσού 1750 ευρώ και την έκρινε, κατά τα λοιπά, παραδεκτή, ορισμένη και νόμιμη (ως στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 330,346,914, 932,100,1002,1117 ΑΚ, καθώς και 1 επ. του Ν. 3741/1929), στη συνέχεια, αφού απέρριψε την αγωγή ως ουσιαστικά αβάσιμη ως προς το ως άνω υπό στοιχ. A β κονδύλιο αποζημίωσης, ποσού 3624,40 ευρώ, τη δέχθηκε εν μέρει, κατά τα λοιπά, ως και ουσιαστικά βάσιμη, υποχρεώνοντας τον εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 82.074,40 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση, από το οποίο το ποσό των 76.074,40 ευρώ, ως αποζημίωση για την αποκατάσταση της θετικής και αποθετικής του ζημίας (12.074,40 και 64.000 ευρώ, αντίστοιχα) και το ποσό των 6.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση για την αποκατάσταση της ηθικής του βλάβης. Κατά της απόφασης αυτής στρέφεται ο εναγόμενος με την κρινόμενη έφεση, παραπονούμενος με τους λόγους αυτής για εσφαλμένη εφαρμογή του νόμου και κακή εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο και ζητεί την εξαφάνιση της απόφασης ώστε να απορριφθεί η αγωγή και να επιβληθούν τα δικαστικά του έξοδα, αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας, σε βάρος του εφεσίβλητου - ενάγοντα.

3.Α) Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 και 13 του ν. 3741/1929, που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΑΚ με το άρθρο 54 του εισαγωγικού του Νόμου, συνάγεται ότι, επί οριζόντιας ιδιοκτησίας ιδρύεται, κυρίως μεν χωριστή (διαιρεμένη) κυριότητα σε όροφο οικοδομής, ή διαμέρισμα ορόφου, παρεπόμενα δε, και αναγκαστική συγκυριότητα, που αποκτάται αυτοδίκαια, κατ’ ανάλογη μερίδα, στα μέρη του όλου ακινήτου, που χρησιμεύουν σε κοινή από όλους τους οροφοκτήτες χρήση. Αναφορικά με τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών από την αποκλειστική ιδιοκτησία, από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 του άνω ν. 3741/1929, συνάγεται ότι ο κύριος χωριστής ιδιοκτησίας έχει υποχρέωση να τη διατηρεί σε τέτοια κατάσταση, ώστε να μην μπορεί να προκύψει από αυτή βλάβη στη χρήση των λοιπών διαιρετών ιδιοκτησιών. Η παράλειψη της υποχρέωσης αυτής γεννάει ενοχική αξίωση των λοιπών ή του βλαπτόμενου, να ζητήσουν αποζημίωση. Αναφορικά, με τις υποχρεώσεις των ιδιοκτητών από την αποκλειστική ιδιοκτησία, με τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 του Ν. 3741/1929, "Περί της ιδιοκτησίας κατ' ορόφους", δεν καθορίζεται απλώς το ζήτημα ποιος φέρει το βάρος της δαπάνης της κατασκευής και διατηρήσεως (συντηρήσεως κλπ) των αποτελούντων τη διαιρετή ιδιοκτησία μερών της οικοδομής, αλλά καθορίζεται γενικότερα θετική υποχρέωση του κυρίου, προς διατήρηση της διαιρετής του ιδιοκτησίας, με δική του δαπάνη, σε τέτοια κατάσταση, ώστε να μην δύναται από αυτήν να προκύψει βλάβη στις λοιπές διαιρετές ιδιοκτησίες και στα κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής και να μην παραβλάπτεται η χρήση αυτών και η ομαλή λειτουργία της οροφοκτησίας. Αυτό προκύπτει εκτός από τη διάταξη του άρθρου 6 παρ. 1 (σε συνδυασμό προς τις διατάξεις των άρθρων 3 παρ. 1, 5,9 παρ. 2 και 3 του Ν. 3741/1929) και τη φύση του θεσμού και ιδίως του άρρηκτου συνδέσμου των επιμέρους διαιρετών ιδιοκτησιών μεταξύ τους και με τα κοινόχρηστα μέρη. Συνεπώς, ο κύριος ορόφου ή διαμερίσματος ευθύνεται, κατά την παρ. 1 του άρθρου 6 του Ν. 3741/1929, έναντι των λοιπών κυρίων της οροφοκτησίας, από τη μη διατήρηση ή πλημμελή συντήρηση της διαιρετής του ιδιοκτησίας και της δυνάμενης να επέλθει εξ αυτής βλάβης και μπορεί να υποχρεωθεί στη λήψη των μέτρων που επιβάλλονται για την άρση της προσβολής (αρθ. 1108 εδαφ. α ΑΚ) ή στην καταβολή αποζημίωσης, στην περίπτωση δε που η πιο πάνω παράλειψη του συνιδιοκτήτη είναι και υπαίτια, δικαιούται ο βλαπτόμενος να στραφεί κατά του ζημιώσαντος, με βάση τις διατάξεις για την αδικοπραξία και να ζητήσει αποζημίωση, η οποία περιλαμβάνει (αρθ. 914, 932, 297, 298 ΑΚ) την αποζημίωση για την αποκατάσταση της περιουσιακής του ζημίας (θετικής και αποθετικής), καθώς και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη, που υπέστη από αυτή (ΑΠ 470/2023, ΑΠ 650/2023, ΑΠ 680/2021, πρβλ 273/2018, ΑΠ 462/2017, ΑΠ 1223/2012, ΕφΠειρ (Μον) 266/2021 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ). Περαιτέρω, από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 330 και 914 ΑΚ συνάγεται ότι, προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση από αδικοπραξία, είναι εκτός από την υπαιτιότητα του υπόχρεου, η παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου σε αποζημίωση, έναντι εκείνου, που ζημιώθηκε και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της ζημίας. Στην έννοια της υπαιτιότητας περιλαμβάνεται τόσο η αμέλεια, όσο και ο δόλος. Η παράνομη συμπεριφορά, ως όρος της αδικοπραξίας, μπορεί να συνίσταται σε θετική πράξη, αντιβαίνουσα σε απαγορευτική διάταξη νόμου, όπως επί προσβολής απόλυτου δικαιώματος, όπως εκείνο της κυριότητας (άρθρο 1000 του ΑΚ), ή στο όλο πνεύμα του δικαίου και τις επιταγές της έννομης τάξης, και σε παράλειψη, εφόσον στην τελευταία αυτή περίπτωση εκείνος που υπέπεσε στην παράλειψη ήταν υποχρεωμένος σε πράξη από τον νόμο ή τη δικαιοπραξία, είτε από την καλή πίστη και την κρατούσα κοινωνική αντίληψη (ΑΠ 273/2018, ΑΠ 2201/2013). Σύμφωνα, εξάλλου, με τη διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ "σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την αποζημίωση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη, κατά την κρίση του, χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης". Με τη διάταξη αυτή παρέχεται δυνητική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιδικάσει χρηματική ικανοποίηση και να καθορίσει με ελεύθερη κρίση το εύλογο ποσό, αφού εκτιμήσει τα υπόψη του τιθέμενα περιστατικά (βαθμός πταίσματος, είδος προσβολής, περιουσιακή και κοινωνική κατάσταση των μερών) με βάση τους κανόνες της κοινής πείρας και λογικής, εάν κρίνει ότι επήλθε ηθική βλάβη (ΑΠ 2201/2013, ΑΠ 71/2011, ΑΠ 624/2011). Τέλος, από τις διατάξεις των άρθρων 111, 118 και 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ, συνάγεται ότι, το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, με ποινή το απαράδεκτο, που λαμβάνεται αυτεπάγγελτα υπόψη, εκτός από άλλα στοιχεία, και σαφή έκθεση των γεγονότων που θεμελιώνουν, κατά νόμο, την αγωγή και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, με ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα, ούτως ώστε να παρέχεται στον μεν εναγόμενο η ευχέρεια της άμυνας, με ανταπόδειξη, ή ένσταση κατά της αξίωσης του ενάγοντα, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου της νομικής βασιμότητας της αγωγής. Η έλλειψη ή η ανεπαρκής ή ασαφής αναφορά κάποιου από τα γεγονότα αυτά, συνιστά έλλειψη προδικασίας και καθιστά την αγωγή αόριστη, και απορριπτέα για τον λόγο αυτό ως απαράδεκτη, το απαράδεκτο δε αυτό ερευνάται και αυτεπάγγελτα, ως αναγόμενο στην προδικασία, η οποία αφορά τη δημόσια τάξη, το δε δικαστήριο οφείλει να την απορρίψει για τον λόγο αυτό (ΑΠ 1421/2022, ΑΠ 367/2020, ΑΠ 192/2016, ΑΠ 1871/1999). Από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 914, 297,298, 330 του Α.Κ., προκύπτει ότι στοιχεία του ορισμένου της αγωγής από αδικοπραξία είναι η ύπαρξη παράνομης συμπεριφοράς (πράξης ή παράλειψης), οφειλόμενης σε υπαιτιότητα του ζημιώσαντος (ή των προστηθέντων από αυτόν προσώπων κατ' άρθρο 922 του ΑΚ), η πρόκληση εξ αυτής ζημίας και η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της επελθούσας ζημίας (ΑΠ 1827/2022, ΑΠ 683/2013). Επίσης, πρέπει να προσδιορίζονται και τα στοιχεία εκείνα, που προσδιορίζουν τη (θετική και αποθετική) ζημία του ενάγοντος, ήτοι περιγραφή των ζημιών κατά το είδος, την έκταση, την αιτία και το ύψος της δαπάνης, η οποία απαιτείται για την αποκατάσταση κάθε επιμέρους ζημίας, επιτρέποντας στο μεν δικαστήριο την εκτίμηση της νομικής βασιμότητας του καταγόμενου προς κρίση δικαιώματος αποζημιώσεως, στο δε ζημιώσαντα εναγόμενο την άσκηση ανταπόδειξης, και, τέλος, η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της ζημιογόνου συμπεριφοράς και της προκληθείσας ζημίας (ΑΠ 46/2020, ΑΠ 1817/2017, ΑΠ 853/2017, ΑΠ 93/2016, ΑΠ 1513/2014). Σύμφωνα με τις προαναφερόμενες διατάξεις, για να είναι ορισμένη η αγωγή, που ασκείται από τον αποκλειστικό κύριο διαμερίσματος πολυώροφης οικοδομής, υπαγόμενης στο θεσμό της οριζόντιας ιδιοκτησίας, η οποία -αγωγή- στρέφεται εναντίον ιδιοκτήτη ορόφου οικοδομής ή μέρους αυτού και έχει ως αντικείμενο, με βάση τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 1 του νόμου 3741/1929, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ, 54 του ΕισΝΑΚ, 1, 2 παρ. 1, 3,4 παρ. 1, 5 και 13 του νόμου 3741/1929, και εκείνες των άρθρων 914,297,298 ΑΚ, την ενοχή προς αποζημίωση, για την αποκατάσταση της ζημίας, που προκλήθηκε στον ενάγοντα, λόγω της υπαίτιας παραβίασης από την πλευρά του εναγόμενου της υποχρέωσής του να διατηρεί τη διαιρετή ιδιοκτησία του σε κατάσταση τέτοια, ώστε να μην προκαλείται βλάβη στη χρήση των υπόλοιπων διαιρετών ιδιοκτησιών της οικοδομής, είναι απαραίτητο, εκτός των άλλων, να αναφέρονται σ' αυτή τα στοιχεία εκείνα, που προσδιορίζουν τη ζημία, που υπέστη ο ενάγων από τη συμπεριφορά του εναγόμενου. Επομένως, κατά την άσκηση της αξίωσης αποζημίωσης, λόγω φθορών, που έχουν προκληθεί στην οριζόντια ιδιοκτησία του, ο ενάγων με την αγωγή του οφείλει να αναφέρει λεπτομερώς, τις φθορές, κατά το είδος, την έκταση, την ποσότητα και την ποιότητα αυτών, καθώς επίσης και τη ζημία, που προκλήθηκε από αυτές, προσδιορίζοντας συγκεκριμένα τη δαπάνη, που απαιτείται για την αποκατάσταση καθεμίας από τις φθορές και μάλιστα χωριστά τη δαπάνη για την αγορά των αναγκαίων υλικών, με αναφορά της ποσότητας, ποιότητας και αξίας του κάθε υλικού και χωριστά τη δαπάνη για την αμοιβή της κάθε επιμέρους εργασίας, που απαιτείται να εκτελεστεί (πρβλ ΕΑ 963/2022). Επίσης, όταν με την αδικοπραξία θίγεται ένα έννομο αγαθό, η προξενούμενη στην περιουσία ζημία προέρχεται από την ολική ή μερική καταστροφή (βλάβη) του αγαθού αυτού. Έτσι, από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων και εκείνων των άρθρων 936, 974 και 1000 ΑΚ, επί βλάβης πράγματος, ο θίγόμενος μπορεί να ζητήσει αποζημίωση για την καταστροφή ή χειροτέρευσή του (ΑΠ 1827/2022). Επομένως, εκείνος, που υπαίτια και παράνομα καταστρέφει εντελώς ξένο πράγμα, υποχρεούται σε αποζημίωση του παθόντος, ο οποίος δικαιούται πλην άλλων, να απαιτήσει την ανόρθωση της θετικής ζημίας του, αναγόμενης στην αντικειμενική αξία του πράγματος, κατά τον χρόνο της πρώτης ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου συζήτησης της αγωγής, για το ορισμένο της οποίας αρκούν τα στοιχεία αυτά, εφόσον τα περιστατικά που προσδιορίζουν την αξία του πράγματος μπορούν να προκύπτουν και από τις αποδείξεις. Ειδικότερα, η αντικειμενική αξία του καταστραφέντος πράγματος και εντεύθεν η θετική ζημία του παθόντος, υπολογίζονται με βάση την κατάσταση, που βρισκόταν το πράγμα κατά το χρόνο της καταστροφής και όχι ανάλογα με τη δαπάνη, η οποία απαιτείται για την απόκτηση ή κατασκευή άλλου όμοιου πράγματος καινούργιου. Κατά συνέπεια, επί καταστροφής πράγματος, που δεν είναι καινούργιο, εφόσον η αποζημίωση παρέχεται σε χρήμα, η ζημία και το εις αυτήν αντιστοιχούν διαφέρον πρέπει να υπολογίζεται με βάση την αξία του πράγματος σε τέτοια κατάσταση και όχι ανάλογα με την απαιτούμενη δαπάνη για την απόκτηση καινούργιου πράγματος (ΑΠ 839/2012, ΑΠ 68/2005). Σε περίπτωση, αντίθετα, μερικής καταστροφής ή βλάβης πράγματος, όταν προκλήθηκαν φθορές, που μπορούν να αποκατασταθούν και δεν αίρουν τελείως τη χρησιμότητα αυτού, η θετική ζημία συνίσταται στο ποσό των δαπανών που απαιτούνται για την αποκατάσταση των βλαβών και την επαναφορά του βλαβέντος πράγματος σε παρόμοια με την πριν από τη βλάβη κατάσταση κατά τον χρόνο προσδιορισμού της αποζημιώσεως (ΟλΑΠ705/1979). Σε περίπτωση δε που η βλάβη υπήρξε μερική, αλλά σε τέτοιο βαθμό που να μην μπορεί το πράγμα, παρά την επισκευή, να χρησιμοποιηθεί εξαιτίας της καταστάσεως, στην οποία περιήλθε, τότε η χρηματική αυτή αποζημίωση μπορεί, κατά τις περιστάσεις, να καθορισθεί με βάση την ολική αξία του πράγματος. Συνακόλουθα τούτων, επί καταστροφής πράγματος συνεπεία αδικοπραξίας, η αποζημίωση μπορεί να περιλαμβάνει την διαφορά της εμπορικής αξίας του πράγματος μεταξύ των χρονικών σημείων πριν από την αδικοπραξία και μετά την αδικοπραξία, που τελεί σε αντικειμενικό αιτιώδη σύνδεσμο με την αδικοπραξία, αδιαφόρως αν η καταστροφή είναι ολική ή μερική (ΑΠ 1190/2024, ΑΠ 521-2/2023, ΑΠ 410/2022, ΑΠ 272/2020). Στην προκειμένη περίπτωση η αγωγή με το παραπάνω περιεχόμενο, που ασκείται από τον αποκλειστικό κύριο διαμερίσματος πολυώροφης οικοδομής, υπαγόμενης στο θεσμό της οριζόντιας ιδιοκτησίας και στρέφεται εναντίον ιδιοκτήτη διαμερίσματος της ίδιας οικοδομής και έχει ως αντικείμενο την αξίωση αποζημίωσης για την αποκατάσταση της ζημίας, που προκλήθηκε στον ενάγοντα, λόγω της παράνομης και υπαίτιας από τον εναγόμενο παραβίασης της υποχρέωσής του να διατηρεί τη διαιρετή ιδιοκτησία του σε κατάσταση τέτοια, ώστε να μην προκαλείται βλάβη στη χρήση των υπόλοιπων διαιρετών ιδιοκτησιών της οικοδομής, συνεπεία της οποίας προκλήθηκαν ζημιές σε πράγματα ιδιοκτησίας του (ενάγοντα), κρίνεται απορριπτέα ως απαράδεκτη, λόγω αοριστίας, ως προς το ως άνω υπό στοιχ. A α αίτημα καταβολής αποζημίωσης, ποσού 15.000 ευρώ. Ειδικότερα, ο ενάγων, επικαλούμενος "καταστροφή’’ του πάγκου της κουζίνας του διαμερίσματος του, αξιώνει, ως αποζημίωση, για την αποκατάσταση της φερόμενης περιουσιακής του ζημίας, το ως άνω ποσό των 15.000 ευρώ, το οποίο, όπως εκθέτει, απαιτείται, προκειμένου να "επισκευασθεί / αντικατασταθεί" ο πάγκος της κουζίνας στο εξωτερικό - Ιταλία. Με αυτό το περιεχόμενο, όμως, και σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην αμέσως πιο πάνω νομική σκέψη, το αίτημα καθίσταται παντελώς αόριστο και τούτο διότι, ενώ στο δικόγραφο ουδόλως αναφέρεται το είδος και η έκταση των φθορών του πάγκου, ώστε να προκύπτει αν πρόκειται για καταστροφή ολική ή μερική αυτού, ή πρόκληση φθορών, που μπορούν να αποκατασταθούν και δεν αίρουν τελείως τη χρησιμότητα του πάγκου, ή αν πρόκειται για μερική βλάβη, αλλά σε τέτοιο βαθμό, που να μην μπορεί το πράγμα, παρά την επισκευή, να χρησιμοποιηθεί εξαπίας της καταστάσεως, στην οποία περιήλθε, οπότε πρόκειται για ολική καταστροφή αυτού, εντούτοις, ζητείται ως αποζημίωση, το ποσό των 15.000 ευρώ, συλλήβδην για "επισκευή / αντικατάσταση’’ του πάγκου, χωρίς να διευκρινίζεται, τελικά, αν το ποσό αυτό αφορά σε δαπάνη για επισκευή του πάγκου, οπότε δεν πρόκειται για ’’καταστροφή", όπως αντιφατικά ο ενάγων επικαλείται, αλλά για φθορά, που μπορεί να αποκατασταθεί και η ζημία του ενάγοντα συνίσταται στο ποσό της δαπάνης, που απαιτείται για την αποκατάσταση της βλάβης, για την οποία θα έπρεπε να αναφέρεται το είδος και το κόστος της απαιτούμενης εργασίας και υλικών, ή αν το ως άνω ποσό αφορά στο κόστος για "αντικατάσταση" του πάγκου λόγω φθορών, που τον καθιστούν ακατάλληλο προς χρήση και συνεπώς κατεστραμμένο, οπότε η ζημία του ενάγοντα και, αντίστοιχα, η αποζημίωση, που αυτός δικαιούται για την αποκατάστασή της, συνίσταται στην αξία του πάγκου, στην κατάσταση, που αυτός βρισκόταν κατά τον χρόνο της καταστροφής και όχι στη δαπάνη, που απαιτείται για την αντικατάστασή του, δηλαδή για την απόκτηση ή κατασκευή άλλου πάγκου. Η ως άνω αοριστία του δικογράφου, καθιστά αδύνατη τη δικονομική άμυνα των εναγόμενων και ανέφικτο τον έλεγχο της νομικής βασιμότητας της αγωγής και του αιτήματός της από το Δικαστήριο. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που με την προσβαλλόμενη απόφασή του, έκρινε την αγωγή ορισμένη, ως προς το πιο πάνω αίτημα, εσφαλμένα εφάρμοσε τον νόμο και ειδικότερα τις διατάξεις, που αναφέρονται στην αμέσως πιο πάνω νομική σκέψη, όπως βάσιμα παραπονείται ο εκκαλών με τον σχετικό λόγο έφεσης, ο οποίος πρέπει να γίνει δεκτός ως ουσιαστικά βάσιμος. Ακολούθως η αγωγή ως προς το αίτημα αυτό, αφού εξαφανισθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το αντίστοιχο σκέλος της, με το οποίο αυτή κρίθηκε ορισμένη, πρέπει να δικασθεί από το παρόν Δικαστήριο και να απορριφθεί ως απαράδεκτη.

Β) Κατά τη διάταξη του άρθρου 224 εδ.β' ΚΠολΔ με τις προτάσεις, που κατατίθενται ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου ή με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά, μπορεί ο ενάγων να συμπληρώσει, να διευκρινίσει ή να διορθώσει τους ισχυρισμούς του, αρκεί να μη μεταβάλλεται η βάση της αγωγής. Κριτήριο για τη διάκριση των ορίων του παραδεκτού της συμπλήρωσης, διευκρίνισης ή διόρθωσης των ισχυρισμών του ενάγοντος, ώστε να μη μεταβάλλεται η βάση της αγωγής, αποτελεί η διάκριση μεταξύ της νομικής και ποσοτικής ή ποιοτικής αοριστίας αυτής. Με την ως άνω διάταξη, θεσπίζεται η απαγόρευση μεταβολής της βάσης της αγωγής, με την ποινή του απαραδέκτου και παρέχεται η δυνατότητα στον ενάγοντα να συμπληρώσει, διευκρινίσει και διορθώσει τους αγωγικούς ισχυρισμούς του, προς το σκοπό του ακριβέστερου προσδιορισμού και διευκρίνησης της έννομης σχέσης, με επουσιώδη ή δευτερεύοντα πραγματικά γεγονότα, ή η αναφορά νέου περιστατικού που αποσαφηνίζει και δεν μεταβάλλει την ιστορική βάση της αγωγής. Ως ιστορική βάση της αγωγής, κατά το άρθρο 216 παρ.1 στοιχ. α του ΚΠολΔ, νοείται το σύνολο των γεγονότων, τα οποία θεμελιώνουν κατά νόμο την αγωγή και χωρίς την επίκληση των οποίων δεν είναι εφικτή η διάγνωση της επίδικης έννομης σχέσης. Η απαγόρευση, κατά το άρθρο 224 του ΚΠολΔ, της μεταβολής της ιστορικής βάσης της αγωγής αναφέρεται μόνο σε ουσιώδες πραγματικό περιστατικό, δηλαδή σε περιστατικό το οποίο, μόνο του ή από κοινού με άλλα, στηρίζει το αγωγικό αίτημα. Έτσι, είναι απαράδεκτη η υποκατάσταση ή η προσθήκη με τις προτάσεις νέων ουσιωδών γεγονότων (οψιγενών ή μη), με τα οποία τροποποιείται ή αντικαθίσταται η ιστορική βάση της αγωγής με άλλη ή προστίθεται στην αγωγή και νέα ιστορική βάση (ΟλΑΠ 2/1994, ΑΠ 1374/2019, ΑΠ 597/2019, ΑΠ 1/2017, ΑΠ 1525/2013, ΑΠ 962/2012, ΑΠ 43/2011), όχι όμως και όταν πρόκειται απλώς για συμπλήρωση, διευκρίνιση και διόρθωση του αγωγικού ισχυρισμού του, προς το σκοπό του ακριβέστερου προσδιορισμού και διευκρίνησης της έννομης σχέσης με επουσιώδη ή δευτερεύοντα πραγματικά γεγονότα (ΑΠ 146/2024, ΑΠ 202/2021). Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της άνω αγωγής ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου ο ενάγων και ήδη εφεσίβλητος, με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, αλλά και με τις έγγραφες προτάσεις, που κατέθεσε ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου, δήλωσε ότι διορθώνει το δικόγραφο της αγωγής στη σελίδα 16, αριθ. 36, στιχ. 6, από το λανθασμένο "στην επίσκεψη αυτή δεν διαπιστώθηκαν πρόσφατες εργασίες στο μικρό μπάνιο WC, αφαίρεση μαρμάρων, νέοι αρμοί, κλπ, που να υποδεικνύουν ότι πράγματι είχαν εκτελεστεί εργασίες μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης προς αποκατάσταση της βλάβης” στο ορθό " στην επίσκεψη αυτή διαπιστώθηκαν πρόσφατες εργασίες στο μικρό μπάνιο WC, αφαίρεση μαρμάρων, νέοι αρμοί, κλπ, που υποδεικνύουν ότι πράγματι είχαν εκτελεστεί εργασίες μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης αριθμό 5327/2022 Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης, προς αποκατάσταση της βλάβης”. Η δήλωση αυτή, σύμφωνα με την ως άνω νομική σκέψη, δεν αποτελεί απαράδεκτη μεταβολή της ιστορικής βάσης της αγωγής, δεδομένου ότι η διόρθωση αυτή αφορά σε δευτερεύοντα μη ουσιώδη πραγματικά γεγονότα, που δεν είναι αναγκαία για τη στήριξη του αιτήματος της αγωγής, η οποία επαρκώς θεμελιώνεται στον νόμο με βάση το ήδη προαναφερθέν (υπό στοιχ. 2) περιεχόμενό της, του οποίου δεν αποτελούν αναγκαία στοιχεία τα διηγηματικά αναφερόμενα στο ως άνω διορθωμένο χωρίο περιστατικά. Επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που, έστω και χωρίς αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται με την παρούσα, δέχτηκε ότι ο ενάγων, με την παραπάνω δήλωση, προέβη σε παραδεκτή διόρθωση της αγωγής του και όχι σε απαράδεκτη μεταβολή της βάσης της, ορθά εφάρμοσε τον νόμο, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του σχετικού περί του αντιθέτου λόγου της έφεσης.

4. Σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 297 - 298 ΑΚ, η προβλεπομένη αποζημίωση περιλαμβάνει τη μείωση της περιουσίας του δανειστή (θετική ζημία), καθώς και το διαφυγόν κέρδος, εκείνο δηλαδή που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα, που έχουν ληφθεί (ΑΠ 1364/2013, ΑΠ 83/2002). Αποθετική ζημία ή διαφυγόν κέρδος είναι η μη επαύξηση της περιουσίας του ζημιωθέντος, λόγω του ζημιογόνου γεγονότος, η οποία (επαύξηση) θα επερχόταν με πιθανότητα, σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων. Δηλαδή, το διαφυγόν κέρδος αποτελεί μέγεθος που προσδιορίζεται μόνον υποθετικά. Είναι το κέρδος που θα αποκομιζόταν, αν δεν είχε επέλθει το ζημιογόνο γεγονός. Γίνεται, δηλαδή, αναγκαία ένας συλλογισμός για την υποθετική εξέλιξη των πραγμάτων. Οι υποθέσεις δεν χαρακτηρίζονται από τη βεβαιότητα και, ακόμη, δυσχερώς αποδεικνύονται. Για να διευκολύνει, λοιπόν, ο νόμος την απόδειξη, αφού η βεβαιότητα στην περίπτωση του διαφυγόντος κέρδους είναι αδύνατη, αλλά και να θέσει φραγμό στις αχαλίνωτες υποθέσεις, ορίζει στην ΑΚ 298 εδ. 2 ότι, ως διαφυγόν κέρδος "λογίζεται εκείνο που προσδοκά κανείς με πιθανότητα σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων ή τις ειδικές περιστάσεις και ιδίως τα προπαρασκευαστικά μέτρα που έχουν ληφθεί". Χρειάζεται δηλαδή η δυνατότητα να προβλεφθεί το κέρδος από κάποιον μέσο, λογικό άνθρωπο με βάση αντικειμενικά κριτήρια ("σύμφωνα με τη συνηθισμένη πορεία των πραγμάτων") και μάλιστα να προβλεφθεί εκ των προτέρων, δηλαδή κατά το χρόνο του ζημιογόνου γεγονότος. Για την αποκατάσταση, συνεπώς, του διαφυγόντος κέρδους απαιτείται βάσιμη πιθανότητα για την επέλευση του κέρδους. Η ύπαρξη προπαρασκευαστικών μέτρων καθιστά ασφαλέστερη την προς τούτο πιθανότητα. Το τυχαίο ή απροσδόκητο ή απλώς ενδεχόμενο και για το λόγο αυτό αβέβαιο, ή το υποθετικό και από αβέβαιους και αστάθμητους παράγοντες ή ελπίδες εξαρτημένο διαφυγόν κέρδος, δεν αποδίδεται. Ο απαιτούμενος, στις κατ' ιδίαν περιπτώσεις, βαθμός πιθανότητας είναι διάφορος, καθόσον εξαρτάται από τις ιδιαίτερες συγκεκριμένες περιστάσεις (ΑΠ 1064/2022, ΑΠ 1516/2018, ΑΠ 1364/2013 ΑΠ 1221/ 2001). Τέλος, όπως ήδη αναφέρθηκε, όταν η αποκατάσταση της αποθετικής ζημίας (διαφυγόντος κέρδους), αξιώνεται λόγω ευθύνης του υπόχρεου συνεπεία αδικοπραξίας, προϋπόθεση της ευθύνης για αποζημίωση, είναι, εκτός από την υπαιτιότητα και την παράνομη συμπεριφορά του υπόχρεου έναντι εκείνου, που ζημιώθηκε, και η ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της παράνομης συμπεριφοράς και της αποθετικής ζημίας, ενώ στην αγωγή με σχετικό αίτημα, πρέπει να εκτίθενται σαφώς και τα περιστατικά, που προσδιορίζουν την προσδοκία του αντίστοιχου κέρδους (ΑΠ 672/2022, ΑΠ 2/2020, ΑΠ 1899/2008), τα οποία, στη συνέχεια, θα καταστούν αντικείμενο απόδειξης, κατά την έρευνα της ουσιαστικής βασιμότητας της αξίωσης αυτής. Στην προκειμένη περίπτωση, από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων, που εξετάστηκαν με επιμέλεια των διαδίκων, στο ακροατήριο του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου και περιέχονται στα ταυτάριθμα με την εκκαλούμενη απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης αυτού, από τα νόμιμα επικαλούμενα και προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, ορισμένα από τα οποία λαμβάνονται υπόψη προς άμεση απόδειξη και άλλα για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, στα οποία (έγγραφα) περιλαμβάνονται και οι προσκομιζόμενες από τους διαδίκους φωτογραφίες, η γνησιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε, καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής, που λαμβάνονται αυτεπάγγελτα υπόψη από το Δικαστήριο, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: Με τη με αριθμό ……./2006 πράξη σύστασης οριζόντιας ιδιοκτησίας και διανομής οριζόντιων ιδιοκτησιών μέλλουσας να ανεγερθεί πολυώροφης οικοδομής, της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ι…………., που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης (τόμος …….., αριθμός ……….), όπως τροποποιήθηκε με τη με αριθμό ......./2007 τροποποιητική πράξη της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα ίδια ως άνω βιβλία μεταγραφών (τόμος …….., αριθμός ……..), ο ενάγων κατέστη ψιλός κύριος του με αριθμό εσωτερικής αρίθμησης 1 διαμερίσματος του τετάρτου (τυπικού), επάνω από τον ανώγειο όροφο της πολυώροφης οικοδομής, που βρίσκεται στη …………., στην οδό ………….., περιοχή …………... Το διαμέρισμα, εμβαδού καθαρού 137,08 τμ και μικτού 163,10 τμ, αποτελείται από τρία δωμάτια, σαλοτραπεζαρία - κουζίνα (ενιαίος χώρος), δύο λουτροαποχωρητήρια, βεστιάριο και χωλ και η αναλογία του στο οικόπεδο και στους λοιπούς κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής ανέρχεται σε ποσοστό 35/000 εξ αδιαιρέτου και έχει αριθμό ΚΑΕΚ του Κτηματολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης …………... Στο ως άνω διαμέρισμα αντιστοιχούν δύο κλειστές θέσεις στάθμευσης στο ημιυπόγειο της οικοδομής, η πρώτη εμβαδού καθαρού 23 τμ και η δεύτερη εμβαδού καθαρού 11,50 τμ., καθώς και το ήμισυ της αποθήκης του ημιυπογείου, η πρόσβαση στις οποίες γίνεται με εσωτερικό ανελκυστήρα. Ο ενάγων κατέστη αποκλειστικός κύριος του ως άνω ακινήτου μετά τον θάνατο του επικαρπωτή πατέρα του, Μ…………….., στις 16-08-2008. Επίσης, με το με αριθμό ………………./2007 συμβόλαιο αγοραπωλησίας οριζόντιων ιδιοκτησιών (διαμερίσματος και θέσης στάθμευσης) της Συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ι…………., που νομίμως μεταγράφηκε στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης, στον τόμο ……… με αριθμό …………., ο εναγόμενος κατέστη αποκλειστικός κύριος, νομέας και κάτοχος του με αριθμό εσωτερικής αρίθμησης 1 διαμερίσματος του πέμπτου (τυπικού) εν εσοχή ορόφου, επάνω από τον ανώγειο όροφο, της ως άνω πολυώροφης οικοδομής, το οποίο βρίσκεται πάνω ακριβώς από το διαμέρισμα του ενάγοντα. Το διαμέρισμα, εμβαδού καθαρού 11,82 τμ και μικτού 133,10 τμ, αποτελείται από τρία δωμάτια, σαλοτραπεζαρία - κουζίνα, δύο λουτροαποχωρητήρια, βεστιάριο, χωλ και διάδρομο, και η αναλογία του στο οικόπεδο και στους λοιπούς κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής ανέρχεται σε ποσοστό 32/000 εξ αδιαιρέτου, έχει δε αριθμό ΚΑΕΚ του Κτηματολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης …………. Με τον ίδιο ως άνω τίτλο κτήσης ο εναγόμενος απέκτησε κατά πλήρη κυριότητα και μια αυτοτελή και διηρημένη θέση στάθμευσης στο A υπόγειο της οικοδομής, με αριθμό 12 και εμβαδό 22,50τμ, ενώ έχει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης σε τμήμα του δώματος, εμβαδού 4τμ, σύμφωνα με τον υπ’ αρ. ......./2009 Κανονισμό της οικοδομής (αρθ. …… αριθ. ………..). Στην επίδικη οικοδομή οι σχέσεις των συνιδιοκτητών ρυθμίζονται από τον υπ* αρ. ………./19-02-2009 Κανονισμό διοίκησης πολυκατοικίας της ως άνω συμβολαιογράφου, που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θεσσαλονίκης, όπως τροποποιήθηκε και διορθώθηκε με τις με αριθ. ………./27-07-2017 και …………./09-04-2021 πράξεις της ίδιας ως άνω συμβολαιογράφου, που καταχωρήθηκαν στα αρχεία του Κτηματολογικού Γραφείου Θεσσαλονίκης (αρ. καταχ. ………../28-07-2017 και ………../03-06-2021, αντίστοιχα). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι, περί το καλοκαίρι του 2009, παρουσιάστηκε μικρή υγρασία, υπό μορφή ωχρών λεκέδων, στην οροφή της σαλοκουζίνας του ως άνω διαμερίσματος του ενάγοντα, οι οποίοι επανεμφανίστηκαν τον Σεπτέμβριο του ιδίου έτους, αλλά και τον Οκτώβριο του 2010 και το Φεβρουάριο του 2011, περιστατικά για τα οποία διαμαρτυρήθηκε ο ενάγων στον εναγόμενο (βλ. την υπ' αρ. …………/11-04-2011 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Α………..). Οι αντίδικοι συνεργάστηκαν αρχικά και ανέθεσαν σε άτομο της κοινής επιλογής τους την ανεύρεση της αιτίας της υγρασίας, τον Χ……………, πτυχιούχο ηλεκτρολόγο μηχανικό ΤΕ. Μετά οπό αυτοψίες του και στις δύο οριζόντιες ιδιοκτησίες αλλά και σε κοινόχρηστους χώρους της οικοδομής, αυτός απέκλεισε η αιτία της υγρασίας να βρίσκεται σε κοινόχρηστους χώρους και μέρη της οικοδομής, διότι δεν υπήρχε πρόβλημα μόνωσης στην ταράτσα (δώμα), ούτε πρόβλημα σε σωληνώσεις ηλιακών θερμοσιφώνων και στεγανοποίησης αυτών ούτε σε μονώσεις οποιοσδήποτε μορφής τερματικών αγωγών στην ταράτσα, εξαερισμού και αποχέτευσης, οπότε τα περιστατικά αυτά αποδόθηκαν αρχικά στον μη επαρκώς στεγανωμένο εξώστη (βεράντα) του διαμερίσματος του εναγόμενου, ο οποίος το είχε παραλάβει ημιτελές και ολοκλήρωσε τις εργασίες με συνεργεία δικής του επιλογής, αλλά εν τέλει, αφού ο εναγόμενος είχε προβεί σε επισκευαστικές εργασίες στη βεράντα του διαμερίσματός του χωρίς αποτέλεσμα, διαπιστώθηκε ότι το πρόβλημα υγρασίας προέρχεται από τη μικρή τουαλέτα (WC) του διαμερίσματός του. Παρόμοια προβλήματα επαναλήφθηκαν σποραδικά και τους μήνες Σεπτέμβριο του 2018 και Ιανουάριο του 2019, γεγονός για το οποίο διαμαρτυρήθηκε εκ νέου ο ενάγων στον εναγόμενο με την από 09-05-2019 εξώδικη διαμαρτυρία [βλ. τη με αριθμό …………/10-05-2018 (προφανώς εννοεί το ορθό έτος 2019) έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Δ………..], Ο εναγόμενος, εν τω μεταξύ, είχε προβεί σε τεχνικές εργασίες, και συγκεκριμένα τον Αύγουστο του 2017, στα πλαίσια των οποίων αφαιρέθηκαν από τον εν λόγω μικρό μπάνιο τα μάρμαρα στο πάτωμα του μπάνιου και της ντουζιέρας, έγινε έλεγχος των σωληνώσεων και επανατοποθέτηση των μαρμάρων, στις 30-08-2018 επισκευάστηκε το μπροστινό μπαλκόνι, στις 14-09-2019 αφαιρέθηκαν οι μαρμάρινες πλάκες από όλες τις επιφάνειες του διπλανού μπαλκονιού, το οποίο μονώθηκε εξαρχής και επανατοποθετήθηκαν οι μαρμάρινες πλάκες, τον Αύγουστο του 2020 μονώθηκαν τα καλώδια των φώτων του μπαλκονιού, τα καλώδια συναγερμού των παραθύρων, ελέγχθηκαν οι υδρορροές του μπαλκονιού και ελέγχθηκαν εκ νέου και μονώθηκαν τα σιφώνια του μπάνιου και της ντουζιέρας (βλ. την από 08-12-2020 εξώδικη απάντηση, σε συνδυασμό με την υπ' αρ, …………./09-12-2020 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης Δ………….). Ωστόσο, κατά τους θερινούς μήνες του έτους 2020 (Ιούλιο, Αύγουστο), αλλά και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους, κατά τη διάρκεια των οποίων ο εναγόμενος, που είναι κυρίως εγκατεστημένος στο Λονδίνο, διέμεινε στην Ελλάδα, στο ένδικο διαμέρισμά του, κάνοντας χρήση αυτού, τόσο ο ίδιος όσο και οι σύνοικοι γονείς του, εμφανίστηκε πρόβλημα διαρροής ύδατος στην οροφή του ενιαίου χώρου της σαλοκουζίνας του διαμερίσματος του ενάγοντα και συγκεκριμένα πάνω από τον πάγκο εργασίας της κουζίνας και περιμετρικά του σημείου εξόδου της καλωδίωσης του φωτιστικού, με αποτέλεσμα την αποξήλωση του σοβά σε έκταση 3,5 - 4 τμ της οροφής του πιο πάνω χώρου, την πρόκληση βραχυκυκλώματος, με πτώση της ασφάλειας στον ηλεκτρολογικό πίνακα και την απουσία ρευματοδότησης στον χώρο της σαλοκουζίνας, καθώς και την πρόκληση φθορών και αλλοιώσεων στην επιφάνεια του πάγκου της κουζίνας. Ο ενάγων απευθύνθηκε, με τη με αριθμό κατάθεσης …………../29-9-2020 αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων, στο Ειρηνοδικείο Θεσσαλονίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η από 02-10-2020 προσωρινή διαταγή, με την οποία απαγορεύθηκε η χρήση του μικρού μπάνιου- WC, από τον εναγόμενο και τους συνοίκους του, μέχρι τη συζήτηση της ως άνω αίτησης. Μετά τη συζήτηση της τελευταίας στις 18-6-2021, εκδόθηκε η με αριθμό 118/12-7-2021 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, που παρέπεμψε την εκδίκαση της αίτησης στο Μονομελές Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, ως καθ’ ύλην και κατά τόπο αρμόδιου δικαστηρίου. Κατά τη διάρκεια, ωστόσο, των θερινών μηνών, του έτους 2021 (Ιούνιο, Ιούλιο, Αύγουστο), που ο εναγόμενος, και πάλι, επισκέφθηκε την Ελλάδα, διαμένοντας στο ως άνω διαμέρισμά του, εμφανίστηκε εκ νέου πρόβλημα διαρροής ύδατος στο διαμέρισμα του ενάγοντα, στο ίδιο πιο πάνω σημείο της οροφής του ενιαίου χώρου της σαλοκουζίνας. Ο ενάγων, με τη με αριθμό κατάθεσης ………../9-8-2021 κλήση του, επανέφερε προς συζήτηση την ως άνω αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων, ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, επί της οποίας εκδόθηκε η από 9-8-2021 προσωρινή διαταγή, με την οποία απαγορεύθηκε η χρήση του μικρού μπάνιου-WC, από τον εναγόμενο και τους συνοίκους του, μέχρι τη συζήτηση της αίτησης. Η αίτηση αυτή συζητήθηκε στις 17-1-2022 (λόγω αναβολών, αλλά και ματαίωσης συζήτησης της υπόθεσης λόγω της αναστολής εργασιών των δικαστηρίων συνεπεία της πανδημίας covid-19) και εκδόθηκε η με αριθμό 5327/21-4-2022 απόφαση του ως άνω δικαστηρίου, με την οποία ο εναγόμενος υποχρεώθηκε να «άρει την προσβολή και συγκεκριμένα να διακόψει τη διαρροή υδάτων από την ιδιοκτησία του, εντός προθεσμίας τριών ημερών από της επιδόσεως της εκδοθησόμενης απόφασης, με δικές του δαπάνες και να παραλείψει τέτοια προσβολή στο μέλλον». Τον Μάιο του 2022, εμφανίστηκε εκ νέου πρόβλημα διαρροής σταγόνων ύδατος, στο ίδιο παραπάνω σημείο της οροφής του διαμερίσματος του ενάγοντα, το οποίο, τελικά, αποκαταστάθηκε περί τα τέλη του Ιουνίου του ίδιου έτους, οπότε έπαυσε οριστικά η διατάραξη της ιδιοκτησίας του ενάγοντα, μετά από εκτεταμένες εργασίες επισκευής του μικρού μπάνιου του διαμερίσματος του εναγόμενου. Η ένδικη διαρροή ύδατος και οι, συνεπεία αυτής, πρόκληση υγρασίας και πτώση σοβάδων, στην οροφή του ενιαίου χώρου της σαλοκουζίνας του διαμερίσματος του ενάγοντα, βεβαιώθηκαν και από την αστυνομική αρχή, κατόπιν επιτόπιου ελέγχου στο διαμέρισμα του ενάγοντα, ύστερα από υποβολή παραπόνων από τον τελευταίο και τους μισθωτές του διαμερίσματός του (σχετικά τα από 18-09-2020, 24-06- 2021, 25-06-2021, 29-06-2021, 09-07-2021, 11-07-2021, 30-07-2021, 31-07- 2021, 01-08-2021, 14-08-2021, 26-08-2021, 27-05-2022, 31-05-2022, 01-06-2022 αντίγραφα αποσπάσματος ημερήσιου δελτίου οχήματος του AT ………..). Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι το πρόβλημα εισροής ύδατος στην οροφή του διαμερίσματος του ενάγοντα, προήλθε από διαρροή προερχόμενη από τις σωληνώσεις στο μικρό μπάνιο (WC) του διαμερίσματος του εναγόμενου. Ειδικότερα, μετά από τον διορισμό του ως άνω κοινού τεχνικού συμβούλου (X.), ο ενάγων απευθύνθηκε και σε άλλους ειδικούς, για την ανεύρεση της αιτίας του προβλήματος, όπως στον Χ…………., αρχιτέκτονα μηχανικό, ο οποίος, κατά το χρονικό διάστημα από 22-06-2021 έως 31-08-2021, διαπίστωσε να εμφανίζεται διαρροή τις πρωινές και απογευματινές ώρες, με συχνότητα είτε καθημερινά, είτε μέρα παρά μέρα, είτε δυο ή τρεις φορές την εβδομάδα, με διάρκεια τρεις με έξι ώρες, ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, ότι κατά τις πολλαπλές αυτοψίες του στην ταράτσα της οικοδομής επάνω από τον 6° (5° τυπικό) όροφο, διαπίστωσε ότι το σύνολο της επιφάνειας αυτής έχει μονωθεί επάνω οπό την επιφάνεια των πλακιδίων, ήτοι πέρα οπό την υγρομόνωση, που είχε κάνει ο εργολάβος, επιπρόσθετα ότι είχε γίνει επάλειψη της επιφάνειας των πλακιδίων με υγρομονωτικό υλικό, ενώ σε κανένα σημείο δεν παρατήρησε πιθανότητα εισροής υδάτων και προπαντός στα λούκια και τις υδρορροές, όπου συλλέγονται τα όμβρια ύδατα και ότι οι απολήξεις των σωληνώσεων εξαερισμού και των σωληνώσεων της αποχέτευσης παρουσίαζαν καλή εικόνα. Επίσης, διαπίστωσε ότι η κουζίνα και το μικρό μπάνιο στο διαμέρισμα του εναγόμενου, βρίσκονται κοντά στο σημείο εκδήλωσης της διαρροής, αλλά η ποσότητα των 15 λίτρων της διαρροής και η περιοδικότητα του φαινομένου δύσκολα δικαιολογούνται από τη χρήση της κουζίνας, συμπεραίνοντας ότι η διαρροή πιθανότατα οφείλεται στο μικρό μπάνιο. Ο ίδιος προέβη σε δειγματοληψία νερού στις 14-08-2021 από το σημείο της διαρροής από το διαμέρισμα του ενάγοντα και τα αποτελέσματα του εργαστηρίου «……….» αναφέρουν την ύπαρξη τασιενεργών στο δείγμα, ήτοι δραστικών ουσιών των απορρυπαντικών (σαμπουάν, αφρόλουτρο κλπ), στις οποίες οφείλουν την καθοριστική τους ιδιότητα, ενισχύοντας το συμπέρασμά του για τον εντοπισμό της αιτίας του προβλήματος στο μικρό μπάνιο και αποκλείοντας την πιθανότητα το νερό της διαρροής να προέρχεται από νερό της βροχής και νερό ύδρευσης ή θέρμανσης. Η ακρίβεια των ως άνω αποτελεσμάτων δεν αναιρείται από την αμφισβήτηση αυτών από τον εναγόμενο, με την επίκληση ότι αυτός δεν ειδοποιήθηκε και δεν παρευρέθηκε κατά τη δειγματοληψία. Εξάλλου, δεν αποδείχθηκε, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται ο εναγόμενος, ότι η διαρροή υδάτων οφείλεται σε κοινόχρηστες εγκαταστάσεις της οικοδομής και ότι οι εργασίες υγρομόνωσης στην ταράτσα από το διαχειριστή της οικοδομής, που ισχυρίζεται ότι έγιναν τον Ιούνιο του 2022, σταμάτησαν το πρόβλημα των διαρροών. Τούτο διότι α) εάν το πρόβλημα διαρροών οφειλόταν σε κοινόχρηστα μέρη της οικοδομής, που βρίσκονται στην ταράτσα, τότε η διαρροή νερού θα δημιουργούσε πρόβλημα πρώτα στο υπερκείμενο του ενάγοντα διαμέρισμα του εναγόμενου και στη συνέχεια θα οδηγούνταν στο διαμέρισμα του ενάγοντα, β) οι τεχνικές εργασίες οπό τον διαχειριστή της οικοδομής έγιναν πριν από τον Ιούνιο του 2021, όπως διαπίστωσε, κατά τα ανωτέρω, ο τεχνικός σύμβουλος Χ..........., γ) το πρόβλημα διαρροής εμφανιζόταν στο διαμέρισμα του ενάγοντα, κατά τους θερινούς μήνες, ήτοι κατά τη διάρκεια των επισκέψεων του εναγόμενου στην Ελλάδα και της χρήσης του ένδικου διαμερίσματος (και του wc) από τον ίδιο και τα μέλη της οικογένειάς του, που συνοικούσαν μαζί του και όχι καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, δ) η διαρροή ύδατος εμφανιζόταν και σε περιόδους ανομβρίας, ανεξάρτητα, δηλαδή, από τις καιρικές συνθήκες και την ύπαρξη ή μη βροχόπτωσης, η οποία θα μπορούσε να συνδεθεί με τη συσσώρευση νερού στον κοινόχρηστο χώρο της ταράτσας. Εξάλλου, σύμφωνα και με τα διδάγματα της κοινής πείρας, η διαρροή υδάτων στο μικρό μπάνιο του διαμερίσματος του εναγόμενου, δεν θα είχε ως αυτονόητο επακόλουθο την πρόκληση προβλήματος και στο ξύλινο δάπεδο των λοιπών χώρων του διαμερίσματος του, όπως αβάσιμα υποστηρίζει ο τελευταίος, προκειμένου να ανακρούσει τον εντοπισμό της ένδικης διαρροής στον χώρο του WC του διαμερίσματός του, επικαλούμενος την ανυπαρξία προβλήματος στο δάπεδο των δωματίων του διαμερίσματός του, και τούτο διότι, λαμβάνοντας υπόψη ότι, με το καδρωνάρισμα οι ξύλινες σανίδες δεν εφάπτονται με την πλάκα του δαπέδου, αλλά απέχουν περίπου 10 εκ. από αυτή, η τυχόν διαρροή απορροφάται από την πλάκα και οδηγείται καθοδικά προς το υποκείμενο διαμέρισμα του ενάγοντα. Επιπλέον, αποδείχθηκε ότι στις 12-01-2023, ο εναγόμενος απευθύνθηκε στο TEE ……………, αιτούμενος τον διορισμό πραγματογνώμονα, για την ανεύρεση της αιτίας της διαρροής στο διαμέρισμα του ενάγοντα. Ωστόσο, στην ενέργεια αυτή, στην οποία θα έπρεπε και μπορούσε να έχει προβεί από το καλοκαίρι του 2020, που εμφανίστηκε το έντονο πρόβλημα διαρροής ύδατος στο διαμέρισμα του ενάγοντα, προέβη καθυστερημένα, μετά τον Ιούνιο του 2022 και την οριστική, κατά τα ανωτέρω, εξάλειψη του προβλήματος, με αποτέλεσμα ο ως άνω πραγματογνώμονας να αδυνατεί να εντοπίσει την αιτία αυτού. Ειδικότερα, ο Γ………., πολιτικός μηχανικός, που διορίστηκε από το TEE, στη σχετική έκθεσή του καταγράφει κυρίως τις απόψεις των εμπλεκομένων μερών, αναφέροντας αυτολεξεί ότι: «Λόγω του ότι δεν υπάρχει πλέον το φαινόμενο της υγρασίας, δεν είναι εφικτό να γίνουν δοκιμές των υδραυλικών και αποχετευτικών εγκαταστάσεων προκειμένου να βρεθεί η πραγματική αιτία της υγρασίας. Σε διαφορετική περίπτωση, θα υπήρχε η δυνατότητα δοκιμών των υδραυλικών και αποχετευτικών εγκαταστάσεων στο μπάνιο και τον εξώστη του διαμερίσματος του 6ου (εννοείται 5ου τυπικού) ορόφου, καθώς και στο δάπεδο, σιφώνια απορροής όμβριων υδάτων και στους σωλήνες εξαερισμού του δώματος της οικοδομής. Η αυτοψία στο δώμα δεν έδειξε επίσης κάποια πιθανή αιτία της υγρασίας. Το δάπεδο του δώματος έχει υγρομονωθεί πρόσφατα, όπως φαίνεται από την όψη των υλικών, με ασφαλτικές μεμβράνες και επίσης έχουν τοποθετηθεί μονωτικά υλικά σε όλες τις απολήξεις των εξαερισμών που καταλήγουν στο δώμα. Οι εργασίες της υγρομόνωσης είναι πρόσφατες και σε πολύ καλή κατάσταση. Έγινε αυτοψία στον 5° (4° τυπικό) όροφο και οπτικός έλεγχος του διαμερίσματος. Στην οροφή της κουζίνας υπάρχουν τα σημάδια της παλιάς υγρασίας, όπου είχε ως αποτέλεσμα να αποξηλωθούν τα επιχρίσματα και να αποκαλυφθεί η πλάκα οπλισμένου σκυροδέματος Ο ιδιοκτήτης δεν τα έχει επιδιορθώσει ακόμη προφανώς για να είναι ορατές οι φθορές που έχουν προκληθεί από την υγρασία. Δεν παρατηρήθηκε νέα υγρασία ή κάποιο νέο πρόβλημα σύμφωνα με την ενοικιάστρια που κατοικεί μόνιμα στο διαμέρισμα και σύμφωνα με τον κο Χ………….., επίσης....ΠΟΡΙΣΜΑ: Σύμφωνα με πς παραπάνω πληροφορίες, μετά τις δύο αυτοψίες που πραγματοποιήθηκαν σε όλους του χώρους της οικοδομής, τα δύο διαμερίσματα και το κοινόχρηστο δώμα, και λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες από τις δύο πλευρές και τα έγγραφα που παρέδωσαν, τα συμπεράσματα που προκύπτουν έχουν ως εξής: Δεν είναι εφικτό να διαπιστωθεί η πραγματική αιτία της υγρασίας που παρατηρήθηκε σε παλαιότερο χρόνο στην οροφή του διαμερίσματος του 5ου (εννοείται 4™ τυπικού) ορόφου. Ο λόγος είναι ότι η συγκεκριμένη υγρασία δεν υφίσταται πλέον και συνεπώς δεν μπορούν να γίνουν ενέργειες ελέγχου και δοκιμών υδραυλικών και αποχετευτικών συστημάτων του διαμερίσματος του 60υ ορόφου, των υδρορροών του εξώστη και των απολήξεων εξαερισμού στο δώμα που είναι οι τρεις πιο πιθανές αιτίες της. Σήμερα τα συγκεκριμένα συστήματα και εγκαταστάσεις είναι σε πλήρη λειτουργία αυτή τη στιγμή και το φαινόμενο της υγρασίας δεν υπάρχει στην οροφή του διαμερίσματος του 5ου (εννοείται 4ου τυπικού) ορόφου. To WC του 600 (εννοείται 5°“ τυπικού) ορόφου, χωροθετικά βρίσκεται κοντά στην περιοχή της υγρασίας αλλά δεν υφίσταται πλέον το φαινόμενο της υγρασίας ενώ λειτουργεί πλήρως σε μόνιμη καθημερινή βάση. Επιπρόσθετα, κάποιες τεχνικές εκθέσεις ενοχοποιούν το αποχετευτικό πατοσίφωνο του WC και άλλες όμως το απεμπλέκουν από την υγρασία, αναλόγως ποια πλευρά την εκπόνησε. Δεν είναι εφικτό να κριθεί η ορθότητα των τεχνικών εκθέσεων που αποτελούν τις επιστημονικές απόψεις, ύστερα από έλεγχο, άλλων συναδέλφων μηχανικών. Δεν υπάρχει πλέον το φαινόμενο της υγρασίας και συνεπώς δεν μπορούν να γίνουν περαιτέρω έλεγχοι και δοκιμές για την εξεύρεση της πραγματικής αιτίας της υγρασίας. Τέλος δεν είναι εφικτό τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή να διαπιστωθεί με σαφήνεια και επιστημονικά αποδεδειγμένα η πραγματική αιτία, που δημιούργησε το φαινόμενο της υγρασίας στην οροφή του διαμερίσματος του 5ου (εννοείται 4ου τυπικού) ορόφου». Με βάση τα παραπάνω, η φθορά, που προκλήθηκε στο διαμέρισμα του ενάγοντα, οφείλεται στην από αμέλεια και παρά τον νόμο παράλειψη του εναγόμενου να προβεί έγκαιρα και αποτελεσματικά στον εντοπισμό της αιτίας και στην αποκατάσταση της διαρροής υδάτων από τις σωληνώσεις του μικρού μπάνιου (WC) του διαμερίσματος του. Συνεπώς, ο εναγόμενος είναι υποχρεωμένος, σύμφωνα με τη νομική σκέψη που προηγείται (υπό στοιχ. 3Α), να αποκαταστήσει τη ζημία (περιουσιακή και μη περιουσιακή), που από την ως άνω δική του παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά, προκλήθηκε αιτιωδώς στον ενάγοντα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 παρ. 1 Ν 3741/1929 και 297- 298, 914 επ. ΑΚ. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που έκρινε όμοια, έστω με συνοπτικότερη εν μέρει αιτιολογία, η οποία συμπληρώνεται με την παρούσα απόφαση, ορθά εφάρμοσε τον νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του σχετικού περί του αντιθέτου λόγου της έφεσης. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι ο ενάγων κατέβαλε στην εταιρία «………….. ΑΕ (ολοκληρωμένες εργαστηριακές και συμβουλευτικές υπηρεσίες)» για την ανάλυση των δειγμάτων ύδατος, το ποσό των 74,40 ευρώ (βλ τσ υπ’ αρ. ……………../25-08-2021 τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών), ενέργεια που ήταν αναγκαία στα πλαίσια του εντοπισμού της αιτίας και προέλευσης της διαρροής ύδατος, το οποίο συνιστά ισόποση περιουσιακή του ζημία, για την αποκατάσταση της οποίας, σύμφωνα με τα παραπάνω, ευθύνεται ο εναγόμενος, που είναι υποχρεωμένος να καταβάλει στον ενάγοντα το αντίστοιχο ποσό, όπως ορθά έκρινε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, απορριπτομένου ως ουσιαστικά αβάσιμου του σχετικού περί του αντιθέτου λόγου της έφεσης. Περαιτέρω, δεν αποδείχθηκε αποθετική ζημία του ενάγοντα, από απώλεια μισθωμάτων, για το χρονικό διάστημα από 1/9/2017 μέχρι 1/6/2022, που να συνδέεται αιτιωδώς, με το πρόβλημα διαρροής ύδατος, από το διαμέρισμα του εναγόμενου και την συνεπεία αυτού ως άνω αποδεδειγμένη φθορά, που προκλήθηκε στο διαμέρισμα του ενάγοντα, και, συνεπώς, σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγούνται, αβάσιμα αυτός αξιώνει, για την αποκατάστασή της (αποθετικής ζημίας), την καταβολή αποζημίωσης. Ειδικότερα, αποδείχθηκε ότι, ο ενάγων, δυνάμει διαδοχικών έγγραφων ιδιωτικών συμφωνητικών μίσθωσης, που καταρτίστηκαν μεταξύ αυτού και του Θ……………., από την 25-9-2014 μέχρι και τις 30-6-2022, εκμίσθωνε στον τελευταίο το ένδικο διαμέρισμα, μαζί με το 1Λ της αποθήκης (3β) και τις δύο αυτοτελείς θέσεις στάθμευσης (με αριθμό 4 και 5), που βρίσκονται στον ημιυπόγειο χώρο της οικοδομής, ως κύρια κατοικία του μισθωτή και της οικογένειάς του, έναντι συνολικού μηνιαίου μισθώματος 800 ευρώ, από τα οποία τα 500 ευρώ αντιστοιχούσαν στο μίσθωμα για το διαμέρισμα και την αποθήκη και τα 300 ευρώ για τις δύο θέσεις στάθμευσης (150 ευρώ για κάθε θέση). Το μίσθωμα αυτό είχε συμφωνηθεί μεταξύ των συμβαλλομένων μερών, από την πρώτη μισθωτική σύμβαση, που είχε καταρτιστεί μεταξύ τους στις 25-9-2014, το οποίο και παρέμεινε σταθερό καθ’ όλη τη διάρκεια της μίσθωσης του ακινήτου από τον Θ………………, μέχρι και τη λήξη αυτής στις 30-6-2022. Ειδικότερα, κατά το ως άνω χρονικό διάστημα από 25-9-2014 μέχρι και 30-6-2022, καταρτίστηκαν οι παρακάτω έγγραφες συμφωνίες μίσθωσης του ένδικου διαμερίσματος, μεταξύ του ενάγοντα ως εκμισθωτή και του Θ……………. ως μισθωτή: Το από 25-09-2014 συμφωνητικό, με διάρκεια μίσθωσης από 01-10-2014 έως 30-09-2016 και μηνιαίο μίσθωμα, ποσού 500 ευρώ για το διαμέρισμα και την αποθήκη και 150 ευρώ για κάθε θέση στάθμευσης (δηλαδή συνολικά 800 ευρώ/μήνα), το από 26-09-2016 συμφωνητικό, με διάρκεια μίσθωσης μέχρι 30-9-2017, με το ίδιο ως άνω μηνιαίο μίσθωμα, το από 28-09-2017 συμφωνητικό, με διάρκεια μέχρι 30-9-2018, με το ίδιο ως άνω μηνιαίο μίσθωμα, το από 26-9-2018 συμφωνητικό, με διάρκεια μέχρι 30-9-2019 και με το ίδιο ως άνω μηνιαίο μίσθωμα, το από 1-10-2019 συμφωνητικό με διάρκεια μέχρι 30-9-2020 και με το ίδιο μηνιαίο μίσθωμα. Κατά τον χρόνο κατάρτισης της πρώτης ως άνω σύμβασης μίσθωσης στις 25-9-2014 και την παραλαβή του μίσθιου από τον μισθωτή Θ……………., ο τελευταίος, αφού το εξέτασε, το βρήκε της απόλυτης αρεσκείας του, σε άριστη κατάσταση και απόλυτα κατάλληλο για να χρησιμοποιηθεί σαν κύρια κατοικία αυτού και της οικογένειάς του, όπως σαφώς διατυπώνεται στο ίδιο το κείμενο του σχετικού συμφωνητικού (όρος με αριθμό 6 του) και, έτσι, προέβη στη μίσθωση αυτού, έναντι του ως άνω μηνιαίου μισθώματος, για το οποίο υπήρχε σύμπτωση των βουλήσεων των συμβαλλόμενων, κατά τα ανωτέρω, μερών. Ακολούθως, υπογράφηκε μεταξύ των ίδιων συμβαλλόμενων, το από 01-10-2020 συμφωνητικό μίσθωσης, με διάρκεια έως 31-12-2020, με το ίδιο ως άνω μηνιαίο μίσθωμα, αλλά με τη συμφωνία ότι, όταν εξαλειφθούν τα προβλήματα υγρασίας και συνεχών φθορών του μισθίου, που οφείλονται σε διαρροή ύδατος, θα συναφθεί νέο συμφωνητικό μίσθωσης, με διαφορετικό και αυξημένο μίσθωμα, που θα ανταποκρίνεται στην πραγματική εμπορική αξία του μισθίου, χωρίς τη μέχρι τότε μείωση λόγω των εμφανιζόμενων υγρασιών. Ακολούθησαν οι από 1- 1-2021,1-4-2021,01-07-2021,01-10-2021,01-02-2022 και 1-4-2022 έγγραφες συμφωνίες μίσθωσης, με τις οποίες ορίστηκε διάρκεια μίσθωσης τριών μηνών, κάθε φορά, με την τελευταία να λήγει στις 30-6-2022 και με τον ίδιο ως άνω όρο, σχετικά με το πρόβλημα υγρασίας. Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι, από τον Σεπτέμβριο του 2017 μέχρι και τον Ιούνιο του 2022, ζημιώθηκε κατά το ποσό των 69.600 ευρώ, διότι, για το ως άνω χρονικό διάστημα, εκμίσθωνε το ένδικο διαμέρισμά του (με την αποθήκη), με μειωμένο μίσθωμα, εξαιτίας του προβλήματος της διαρροής ύδατος και της υγρασίας, που προκλήθηκε σ’ αυτό, από υπαιτιότητα του εναγόμενου, και συγκεκριμένα το εκμίσθωνε με μηνιαίο μίσθωμα 500 ευρώ αντί του ποσού των 1700 ευρώ, στο οποίο αντιστοιχεί η πραγματική μισθωτική αξία του διαμερίσματος (με την αποθήκη) και έναντι του οποίου, κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων, θα μπορούσε να το εκμισθώσει. Ωστόσο, δεν αποδείχθηκε ότι το καταβαλλόμενο, από τον ως άνω μισθωτή, μίσθωμα των 500 ευρώ μηνιαίως (για το διαμέρισμα και την αποθήκη), για το ως άνω αιτούμενο χρονικό διάστημα, ήταν μειωμένο, λόγω ελαττώματος του μισθίου, που προέκυψε συνεπεία του προβλήματος της διαρροής ύδατος και της υγρασίας στην οροφή του χώρου της σαλοκουζίνας. Αντίθετα, αποδείχθηκε ότι το ποσό αυτό αντιστοιχούσε στο μίσθωμα, που είχε συμφωνηθεί μεταξύ εκμισθωτή και μισθωτή, από την αρχή της μισθωτικής σχέσης, για μίσθιο, που, όπως ήδη αναφέρθηκε, βρισκόταν σε άριστη κατάσταση και απόλυτα κατάλληλο για τη χρήση, που προοριζόταν, παρέμεινε δε σταθερό, χωρίς καμία αύξηση ή αναπροσαρμογή, μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2017. Από τον Σεπτέμβριο δε του 2017 και μέχρι και τον Ιούνιο του 2022, που επίσης το μίσθωμα παρέμεινε σταθερό στο ποσό των 500 ευρώ (για το διαμέρισμα και την αποθήκη), δεν αποδείχθηκε ούτε απαίτηση του εκμισθωτή και ήδη ενάγοντα, για καταβολή μεγαλύτερου μισθώματος και άρνηση του μισθωτή να το καταβάλει, λόγω ύπαρξης ελαττώματος στο μίσθιο (διαρροής - υγρασίας), ούτε αίτημα του μισθωτή για μείωση του μισθώματος, λόγω μείωσης της μισθωτικής του αξίας, συνεπεία του ελαττώματος αυτού, ούτε προσπάθεια του εκμισθωτή να αναζητήσει νέους μισθωτές, με μίσθωμα μεγαλύτερο των 500 ευρώ, οι οποίοι επέδειξαν ενδιαφέρον για τη σύναψη μίσθωσης, αλλά υπαναχώρησαν μόλις αντιλήφθηκαν το ως άνω πρόβλημα του μισθίου. Από όλα τα παραπάνω δεν αποδείχθηκε ότι η μη είσπραξη μεγαλύτερου μισθώματος, από αυτό των 500 ευρώ μηνιαίως, για το ως άνω χρονικό διάστημα, συνδέεται αιτιωδώς με το πρόβλημα της διαρροής ύδατος και υγρασίας, που εμφανίστηκε στην οροφή του χώρου της σαλοκουζίνας του διαμερίσματος του ενάγοντα. Αντίθετη κρίση δεν μπορεί να θεμελιωθεί στον όρο, που, κατά τα ανωτέρω, περιλήφθηκε στα από 1-10-2020 και μέχρι 1-4-2022 συμφωνητικά μίσθωσης, σύμφωνα με τον οποίο, τα μέρη φέρεται να συμφωνούν ότι “όταν εξαλειφθούν τα προβλήματα υγρασίας και φθορών, που οφείλονται σε διαρροή ύδατος, θα συναφθεί νέο συμφωνητικό μίσθωσης, με διαφορετικό και αυξημένο μίσθωμα, που θα ανταποκρίνεται στην πραγματική εμπορική αξία του μισθίου, χωρίς τη μέχρι τότε μείωση λόγω των εμφανιζόμενων υγρασιών", αφενός μεν διότι, σύμφωνα με τα παραπάνω, δεν αποδείχθηκε, από τον Σεπτέμβριο του 2014 μέχρι και τις 30-6-2022, που έληξε η μίσθωση με τον ως άνω μισθωτή, μείωση ή μη αύξηση του συμφωνημένου και καταβαλλόμενου ενοικίου ποσού 500 ευρώ, λόγω προβλημάτων υγρασίας, και αφετέρου διότι, από αυτόν τον όρο, πέραν της προσδοκίας του ενάγοντα, για άμεση επίλυση του προβλήματος υγρασίας και διαρροών, από τον εναγόμενο, και για την είσπραξη μεγαλύτερου μηνιαίου μισθώματος στο μέλλον, δεν προκύπτει και απώλεια μεγαλύτερου, από το ήδη καταβαλλόμενο των 500 ευρώ, μηνιαίου μισθώματος, για το προγενέστερο και αιτούμενο με την αγωγή χρονικό διάστημα, λόγω του προβλήματος της προκληθείσας υγρασίας στο μίσθιο, η οποία (απώλεια), κατά την κρίση του Δικαστηρίου, σε κάθε περίπτωση, οφείλεται σε αδυναμία του μισθωτή να καταβάλει υψηλότερο μίσθωμα, σχετιζόμενη με τις προσωπικές οικονομικές του περιστάσεις, όπως αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι, παρά την αποκατάσταση του προβλήματος της διαρροής και υγρασίας στο μίσθιο, από τον Ιούνιο του 2022, δεν συνεχίστηκε η μίσθωση με τον συγκεκριμένο μισθωτή Θ…………., αλλά αμέσως με τη λήξη αυτής, στις 30-6-2022, καταρτίστηκε νέα μίσθωση, με μισθώτρια την ανώνυμη εταιρία «…………………. (………… ΑΒΕΕ)» και διάρκεια από 01-07-2022 έως 30-06-2025, έναντι μηνιαίου μισθώματος (για το διαμέρισμα και την αποθήκη), ποσού 1700 ευρώ για το πρώτο έτος και 1800 ευρώ για τα επόμενα δύο έτη. Περαιτέρω, ο εναγόμενος, με τις νομότυπα ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου έγγραφες προτάσεις του, πρόβαλε, επικουρικά, τους εξής ισχυρισμούς: α) συντρέχοντος πταίσματος του ενάγοντα στην επίταση της επικαλούμενης ζημίας του πάγκου της κουζίνας και β) καταχρηστικής άσκησης της αγωγής ως προς τα αιτήματα αποζημίωσης, ποσού 15.000 και 69.600 ευρώ, για την αποκατάσταση της επικαλούμενης ζημίας από την καταστροφή του πάγκου της κουζίνας και την απώλεια των μισθωμάτων, αντίστοιχα, τους οποίους (ισχυρισμούς) επαναφέρει και ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού με τον 2° λόγο της έφεσης. Η εξέταση, ωστόσο, αυτών των ισχυρισμών, παρέλκει, μετά την απόρριψη, ως απαράδεκτου, του αιτήματος, που αφορά στην αποζημίωση του πάγκου της κουζίνας και λόγω της ουσιαστικής αβασιμότητας του αιτήματος, που φορά στην αποζημίωση για την επικαλούμενη αποθετική ζημία από απώλεια μισθωμάτων. Σε κάθε περίπτωση οι εν λόγω ισχυρισμοί (ενστάσεις), σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 591 παρ. 1 στοιχ. δ ΚΠολΔ (όπως ισχύει μετά την αντικατάστασή του με τον Ν.4335/2015 αλλά και μετά τον Ν. 4842/2021) και 256 παρ. 1 ΚΠολΔ, που εφαρμόζονται στην παρούσα ειδική διαδικασία, κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, απαράδεκτα προβλήθηκαν ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, μόνον με τις έγγραφες προτάσεις, που ο εναγόμενος κατέθεσε, χωρίς να έχουν νομότυπα προταθεί και προφορικά και καταχωρηθεί στα ταυτάριθμα με την προσβαλλόμενη απόφαση πρακτικά συζήτησης, όπως τούτο προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση αυτών, μη επιτρεπόμενης της έμμεσης συναγωγής της προβολής τους, από το περιεχόμενο των ακολούθως καταχωρημένων σ’ αυτά μαρτυρικών καταθέσεων (ΟλΑΠ 2/2005, σχετ. ΟλΑΠ 43/1996, ΑΠ 907/2022, ΑΠ 1148/2020, ΑΠ 235/2019), όπως ορθά έκρινε το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, απορριπτομένου του σχετικού περί του ως άνω λόγου της έφεσης, χωρίς να συντρέχει, κατ' άρθρο 527 ΚΠολΔ, ούτε περίπτωση παραδεκτής για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού προβολής τους. Περαιτέρω, αποδείχθηκε ότι, ο ενάγων εξαιτίας της υγρασίας που προκλήθηκε στο διαμέρισμά του και της παρατεταμένης αβεβαιότητας, σχετικά με την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος, ταλαιπωρήθηκε και βίωσε δυσαρέσκεια και αναστάτωση σχετικά με τη φθορά της ιδιοκτησίας του, αγωνιώντας για την οριστική αντιμετώπιση του προβλήματος από τον εναγόμενο, ο οποίος, αν και αποκλειστικά υπαίτιος, αφού από το υπερκείμενο διαμέρισμά του προήλθε η διαρροή ύδατος, δεν ανταποκρίθηκε έγκαιρα και αποτελεσματικά στη διάγνωση και αποκατάσταση του προβλήματος διαρροής, παρότι είχε υποχρέωση να το άρει, διότι αυτό οφειλόταν σε πλημμελή και από υπαιτιότητά του (αμέλεια) παράλειψη συντήρησης και διατήρησης της οριζόντιας ιδιοκτησίας του σε κατάσταση, από την οποία να μην δύναται να προκόψει βλάβη στις λοιπές διαιρετές ιδιοκτησίες, όπως και σε αυτή του ενάγοντα. Ενόψει των ανωτέρω και όσων αναφέρθηκαν στη νομική σκέψη, που προηγείται, το Δικαστήριο κρίνει ότι, από την παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του εναγόμενου, που συνιστά και αδικοπραξία, ο ενάγων υπέστη ηθική βλάβη, λόγω προσβολής των ως άνω δικαιωμάτων της, για την αποκατάσταση της οποίας δικαιούται χρηματική ικανοποίηση. Ενόψει δε, των ανωτέρω περιστατικών, που αποδείχθηκαν, του είδους, της βαρύτητας και των συνθηκών τέλεσης της αδικοπραξίας, του είδους και του βαθμού της υπαιτιότητας (αμέλεια) του εναγόμενου και, του είδους της προσβολής του ενάγοντα, που συνίσταται στη θέση σε κίνδυνο της ιδιοκτησίας του, καθώς και της κοινωνικής και οικονομικής κατάστασης των διαδίκων [ο ενάγων είναι ηλεκτρολόγος μηχανολόγος, που δραστηριοποιείται στη Γερμανία - Μόναχο και ο εναγόμενος ασχολείται με εκμετάλλευση ακινήτων (real estate) στο Ηνωμένο Βασίλειο - Λονδίνο], κρίνει ότι το ύψος της χρηματικής ικανοποίησης, για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, που υπέστη ο ενάγων, ανέρχεται στο χρηματικό ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ. Το ποσό αυτό είναι δίκαιο και εύλογο (άρθρο 932 ΑΚ), δηλαδή ανάλογο με τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κρινόμενης υπόθεσης αλλά και σύμφωνο με την αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 παρ. 1 του Συντάγματος και 2,9 παρ, 2 και 10 παρ. 2 της ΕΣΔΑ), όπως η αρχή αυτή, χωρίς να έχει άμεση εφαρμογή στην ένδικη περίπτωση, εξειδικεύεται με την πιο πάνω διάταξη του άρθρου 932 ΑΚ για τον προσδιορισμό του ύψους της χρηματικής ικανοποίησης (ΟλΑΠ 6/2011 ΝοΒ 2011.1819, ΟλΑΠ 6/2009, ΝοΒ 200 9.568). Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που έκρινε ότι ο ενάγων υπέστη αποθετική ζημία, λόγω απώλειας εισοδημάτων από την εκμίσθωση του διαμερίσματός του με χαμηλότερο μηνιαίο μίσθωμα, επιδικάζοντας αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας αυτή, όπως και ότι για την αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, που αυτός υπέστη, δικαιούται ως χρηματική ικανοποίηση, το ποσό των 6.000 ευρώ, αντί για το ποσό των 2500 ευρώ, εσφαλμένα εφάρμοσε τον νόμο και εκτίμησε τις αποδείξεις, κατά ουσιαστική παραδοχή των λόγων της έφεσης.

5. Συνακόλουθα, η ένδικη έφεση πρέπει να γίνει δεκτή ως ουσιαστικά βάσιμη, να εξαφανισθεί η εκκαλουμένη απόφαση και κατά τις διατάξεις, που η έφεση απορρίφθηκε, για το ενιαίο του τίτλου εκτέλεσης, αναγκαία δε και ως προς αυτή των δικαστικών εξόδων, που θα προσδιορισθούν από την αρχή, και, ακολούθως, αφού η υπόθεση κρατηθεί από το Δικαστήριο τούτο, να δικασθεί η αγωγή και να γίνει εν μέρει δεκτή ως και ουσιαστικά βάσιμη, κατά τα ανωτέρω και να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να καταβάλει στον ενάγοντα ως αποζημίωση και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, το ποσό των 2.574,40 (= 74,40 αποζημίωση + 2500 χρηματική ικανοποίηση) ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση. Λόγω της νίκης του εκκαλούντα, πρέπει να επιστραφεί σ’ αυτόν το παράβολο, ποσού εκατό (100) ευρώ, που κατέβαλε για την άσκηση της έφεσης (άρθ. 495 ΚΠολΔ), ενώ τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας, πρέπει να συμψηφισθοΰν στο σύνολό τους μεταξύ αυτών, λόγω της μερικής νίκης και ήττας τους (αρθ. 183,178,191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των διαδίκων τη με αριθμό κατάθεσης ……………/10-10-2023 - ………………/11-10-2023 έφεση κατά της με αριθμό 11704/2023 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών - οροφοκτησία).

ΔΕΧΕΤΑΙ την έφεση τυπικά και ουσιαστικά.

ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ την επιστροφή στον εκκαλούντα του παράβολου, ποσού εκατό (100) ευρώ, που αυτός κατέθεσε για την άσκηση της έφεσης.

ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΙ τη με αριθμό 11704/2023 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (ειδική διαδικασία περιουσιακών διαφορών - οροφοκτησία).

ΚΡΑΤΕΙ την υπόθεση και δικάζει τη με αριθμό κατάθεσης …………/2022 αγωγή.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ ό,τι κρίθηκε στο σκεπτικό απορριπτέο.

ΔΕΧΕΤΑΙ εν μέρει την αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ τον εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων εβδομήντα τεσσάρων ευρώ και σαράντα λεπτών (2.574,40), με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξόφληση.

ΣΥΜΨΗΦΙΖΕΙ τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων, αμφότερων των βαθμών δικαιοδοσίας, στο σύνολό τους, μεταξύ αυτών.

ΚΡΙΘΗΚΕ αποφασίσθηκε και δημοσιεύθηκε σε έκτακτη και δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο του Δικαστηρίου στη Θεσσαλονίκη, στις 24 Μαρτίου 2025, χωρίς την παρουσία των διαδίκων και των

πληρεξούσιων δικηγόρων τους.

Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

[ΠΗΓΗ : Κος Ι. Ιωαννίδης, Δικηγόρος Θεσσαλονίκης ]